Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε πληγωθεί. Είναι άλλωστε μέρος του «παιχνιδιού», ώστε να αποκτήσουμε εμπειρία και να χτίσουμε τις άμυνές μας. Ωστόσο πολλές φορές, έχουμε αποφασίσει να συγχωρήσουμε εκείνους που μας πλήγωσαν, αν και οι περισσότεροι γύρω μας μάς έλεγαν πως κάτι τέτοιο δεν οδηγεί πουθενά. Βέβαια, από την άλλη, όλοι αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία, αν έχουν πραγματικά μετανιώσει.

Γιατί όμως επιστρέφουμε εκεί που μας πλήγωσαν; Οι λόγοι είναι πολλοί. Οι 3 όμως παρακάτω είναι οι πιο συχνοί.

Φόβος της μοναξιάς

Η μοναξιά για μερικούς είναι μια παραγωγική διαδικασία ώστε να προχωρήσεις σε κάτι άλλο. Για άλλους πάλι, είναι μια ανυπόφορη κατάσταση που προκαλεί φόβο και ανασφάλεια. Η σκέψη και μόνο πως μπορούν να βασιστούν και σε κάποιον άλλον τους ανακουφίζει. Και πολλές φορές αυτός ο άλλος είναι εκείνος που τους πλήγωσε, αλλά επιστρέφουν σε αυτόν επειδή δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Βέβαια, ένας άνθρωπος που έχει πληγωθεί είναι καλύτερο να μείνει μόνος του για λίγο ώστε εκλογικεύσει το συναίσθημά του.

Συνήθεια

Δεν είναι μόνο η συνήθεια της καθημερινότητας. Είναι και η συνήθεια της σχέσης. Σου λείπουν όλα όσα είχες χτίσει γύρω της, τα οποία σε έκαναν τον άνθρωπο που είσαι τώρα. Μιλάμε δηλαδή και για ενός είδους απώλειας του ίδιο μας του εαυτού. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση ανθρώπων που από μικρή ηλικία έχουν συνηθίσει σε σχέσεις χωρίς συναισθηματική ασφάλεια και αυτές αποζητούν και στην μετέπειτα ζωή τους.

Τα πράγματα θα αλλάξουν

Αυτός ίσως είναι ο λιγότερο πειστικός λόγος, αν και τις περισσότερες φορές τα συναισθήματά μας μάς κάνουν να τον πιστεύουμε. Πιστεύουμε πως αν δώσουμε μια δεύτερη ευκαιρία τα πράγματα θα αλλάξουν. Ξέρετε κάτι; Κάποιες, ελάχιστες, φορές αυτό συμβαίνει. Αλλά συνήθως τα πράγματα αλλάζουν για ένα μικρό χρονικό διάστημα και ύστερα επανέρχονται στις παλιές καταστάσεις. Και αυτή τη φορά ίσως και σε χειρότερες.