Το 1922 φθάνει στην Ελλάδα ο φιλέλλην από την Ελβετία, μέ Αυστριακές καταβολές, ο Πάουλ Αμαντέους Ντίναχ. Τη προηγούμενη χρονιά, μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, μένει για ένα χρόνο σε κώμα, σε νοσοκομείο της Γενεύης.

Αυτός ο χρόνος ήταν που του άλλαξε τη ζωή. Μέσα σε αυτό το διάστημα που δεν επικοινωνούσε με κανένα, ο ίδιος υποστηρίζει ότι βίωσε μια ξεχωριστή εμπειρία. Μεταφέρθηκε σε σώμα άλλου,  του Άντριου Νόρθαμ, στο μακρινό 3906 μ. Χ..

Αμέσως άρχισε να καταγράφει σε μορφή ημερολογίου όσα έζησε στο μέλλον με σκοπό να μεταφέρει τη γνώση στο κόσμο. Ολοκληρώνει τη συγγραφή στην Ελλάδα όπου ήρθε επειδή οι γιατροί του είχαν συστήσει ένα πιο θερμό κλίμα.

Πριν φύγει για την Ιταλία, όπου και πέθανε, εμπιστεύθηκε το έργο του στον Γιώργο Παπαχατζή, μια εξέχουσα ακαδημαϊκή προσωπικότητα, καθηγητή και πρύτανη στην Πάντειο στα πρώτα της χρόνια και μετέπεια Αντιπρόεδρο της Βουλής, ενώ ήταν και μέλος στον φιλολογικό σύλλογο Παρνασσός.

Αυτός ξεκίνησε να το μεταφράζει πιστεύοντας ότι πρόκειται για ένα μυθιστόρημα. Όταν όμως κατάλαβε ότι ο Πάουλ Αμαντέους Ντίναχ, πίστευε πως ήξερε τι θα γίνει στο μέλλον, ασχολήθηκε με σοβαρότητα κάνοντας έρευνα που κράτησε 16 χρόνια.

Όμως τον βρίσκει ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Εμφύλιος και δεν εκδίδεται ποτέ το βιβλίο. Εξέδωσε το βιβλίο κατά τη διάρκεια της Χούντας όπου φυσικά το έθαψε, στέλνοντας τον εξορία.

Κατά την επιστροφή του έρχεται σε επαφή με τη Μασονική Στοά η οποία το θεωρεί ιερή γνώση και προσπαθεί να το κρατήσει κρυφό.

Τελικά το βιβλίο εκδόθηκε αλλά σε μικρό αριθμό αντιτύπων και δεν έγινε διάσημο αφού ο όγκος του δεν βοηθάει στη εύκολη αγορά του από το κοινό.

Το βιβλίο έχει τίτλο "Η κοιλάδα των Ρόδων".