Η Βούλα Πολυχρονίδου είναι εκπαιδευτικός και ζει στο Μάντσεστερ. Περιγράφει τις προηγούμενες 15 ημέρες έως σήμερα και όσα γίνονταν στο σχολείο της, και τη γενικότερη κατάσταση στην πόλη της αλλά και σε όλη την Αγγλία.

"Είχα ήδη κλείσει εισιτήρια για αρχές Απρίλη. Ήμουν σίγουρη ότι το πρώτο περιστατικό στη Θεσσαλονίκη θα αντιμετωπιστεί κατευθείαν και ότι θα μπορούσα να αφήσω την για-πάντα βροχερή Αγγλία έστω και για λίγες μέρες.

Όλες μου οι φίλες καθηγήτριες με ρωτούσαν κάθε μέρα: 'Κλείσαν τα σχολεία σ'εσάς;', 'Μα, τι περιμένει ο δικός σας;', 'Είναι δυνατόν να αφήνουν τα παιδιά να έρχονται ακόμα κανονικά;'.

Κι όμως, ενώ τα περιστατικά είχαν ξεκινήσει να εμφανίζονται σε όλες τις γύρω περιοχές του Μάντσεστερ και των υπόλοιπων μεγάλων πόλεων του Ηνωμένου Βασιλείου, ο 'δικός μας', Μπόρις Τζόνσον, πίστευε ότι ακολουθώντας την ιδέα του Herd Immunity approach θα έσωζε την κατάσταση.

Μάσκες και γάντια μιας χρήσης είναι παντού κι η κυβέρνηση ακόμα πουθενά.

Κοινώς όσοι περισσότεροι κολλήσουν τον ιό, τόσο περισσότερο ανθεκτικοί θα γίνουμε σ'αυτόν. Παράλογο; Δεν απαντάει κανείς, άρα λογικό που έλεγε και η χήρα Μήτση. Όλοι κανονικά στη δουλειά και η Ιταλία στις ειδήσεις κάθε μέρα να σου υπενθυμίζει ότι δεν είναι μια απλή γρίπη και ότι τα στρατιωτικά κονβόι που βλέπεις να κουβαλάει αποθανόντες δείχνει το μέλλον αν συνεχίσουμε έτσι.

Εντωμεταξύ, τα σχολεία στην Ιρλανδία και Σκωτία κλείνουν.

Οι πτήσεις μας ακυρώνονται.

Μηνύματα στο κινητό από το γιατρό να σου απαγορεύουν κατηγορηματικά επισκέψεις, ειδικά αν έχεις συμπτώματα του ιού. Κοινώς και να τα έχεις, μην επισκεφθείς κανένα νοσοκομείο. Απλά τηλεφώνησε στην γραμμή έκτατης ανάγκης για να σου πούνε να κάτσεις σπίτι να το ξεπεράσεις. Ούτε λόγος για τέστ. ΟΚ μόνο αν δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Αν προλάβεις να πας στο κοντινότερο νοσοκομείο, πρόλαβες. Αν όχι, bad luck!

"Μέχρι κι ο υπάλληλος του σούπερ μάρκετ μου λέει ότι δεν προλαβαίνει να πάρει ούτε για τον εαυτό του κι ας δουλεύει εκεί. Δεν ακουμπάει κανένας τις μπύρες Corona για κάποιο παράξενο λόγο".

Πρώτη φορά βγαίνω για να πάω στη δουλειά και μπορώ να ακούσω την απόλυτη ησυχία. Απόλυτα τρομακτικό. Κοντοστέκομαι να δω αν βγήκα έξω πολύ νωρίς. Όχι όμως. Είναι 7.30 πμ και δεν κυκλοφορεί αυτοκίνητο όπως άλλες μέρες. Η ίδια στάση με τους ίδιους έφηβους που περιμένουν κάθε πρωί το ίδιο λεοφωρείο είναι άδεια.

Στο λεωφορείο κάποιος βήχει, κι αλλάζουμε όλοι θέσεις. Επιβάτες μαλώνουν για τα ανοιχτά παράθυρα. Ο ένας κρυώνει κι ο άλλος πιστεύει ότι ίσως έτσι δεν κολλήσει τον ιό.

Μετά τη δουλειά σταματάω σε ένα από τα μεγαλύτερα σούπερμαρκετ για τα βασικά ψώνια.

Το χαρτί υγείας πωλείται μόνο του, χωρίς καν συσκευασία

Άδεια τα ράφια στα μακαρόνια. Άδεια τα ράφια με το ψωμί. Άδεια τα ράφια με τα φρούτα και τα λαχανικά. Κανένα ίχνος για χαρτί τουαλέτας. Μηδέν κατεψυγμένα τρόφιμα. Μέχρι κι ο υπάλληλος μου λέει ότι δεν προλαβαίνει να πάρει ούτε για τον εαυτό του κι ας δουλεύει εκεί. Δεν ακουμπάει κανένας τις μπύρες Κορόνα για κάποιο παράξενο λόγο.

Post στο Facebook δείχνουν τοπικά μαγαζάκια να πουλάνε αντισηπτικό της μιας λίρας για 10 λίρες πλέον! Τα παιδιά στο σχολείο γεμίζουν άδεια μπουκάλια από νερό με σαπούνι χεριών από τις τουαλέτες γιατί δεν βρίσκουν πλέον στην αγορά.

Το σχολείο μου

Οι τάξεις έχουν όλο και λιγότερα παιδάκια και οι συνάδελφοι αρχίζουν να κάνουν το λεγόμενο self-isolate, δηλαδή απομονώνονται, ακόμα κι αν έχουν συμπτώματα τυπικού κρυολογήματος. Κάποιοι λένε ψέματα γιατί έχουν οι ίδιοι παιδιά στο σπίτι και ξέρουν ότι δεν τα προστατεύουν μ'αυτό τον τρόπο.

18 Μαρτίου. Η επαναληπτική συμβουλή του 'πλύνετε τα χέρια σας συχνά και αποφύγετε επαφή με το πρόσωπο' είναι το μόνο μέτρο μέχρι τώρα. Από δική του πρωτοβουλία, το ΙΚΕΑ κλείνει όλα τα καταστήματα σε όλη τη χώρα. Από δική τους πρωτοβουλία, τα μεγάλα σούπερμαρκετ βάζουν περιορισμούς στον αριθμό ίδιων προιόντων που μπορείς να αγοράσεις. Ξεκινούν ειδικά ωράρια για τους ηλικιωμένους.

Τα τοπικά μαγαζάκια πουλάν αντισηπτικό της μιας λίρας για 10 λίρες

Μάσκες και γάντια μιας χρήσης είναι παντού κι η κυβέρνηση ακόμα πουθενά.

Άνθρωποι σε καφέ, ξενοδοχεία, καταστήματα απολύονται κι η κυβέρνηση ακόμα πουθενά. Ο καθένας παίρνει πλέον δικά του μέτρα για να σώσει ό,τι μπορεί.

H άδεια μου τάξη, Δευτέρα 23 Μαρτίου.

Επιτέλους βράδυ Τετάρτης ο 'δικός μας' αποφασίζει να κλείσει τα σχολεία.
Οι εθνικές εξετάσεις ακυρώνονται και τα παιδιά θα πάρουν τους τελικούς τους βαθμούς βάση των εικονικών εξετάσεων που συμπλήρωσαν μέσα στη χρονιά.

Αν προλάβεις να πας στο κοντινότερο νοσοκομείο, πρόλαβες. Αν όχι, bad luck.

Την επόμενη μέρα ξαναποφασίζει ότι οι καθηγητές είναι emergency front line key workers και θα πρέπει να κρατήσουν τα σχολεία ανοιχτά για να δεχθούν ευπαθείς ομάδες μαθητών και αυτών που έχουν άλλες ανάγκες.

Την αμέσως επόμενη αποφασίζει social distancing. Είναι όμως Παρασκευή βράδυ και οι Βρετανοί επιλέγουν να γιορτάσουν την τελευταία μέρα 'ελευθερίας' με σφηνάκια και βόλτες στις πάμπ. Φώναξε κανείς παράλογο;

Σαββατοκύριακο και είναι γιορτή της μητέρας εδώ. Οι επιβεβαιωμένοι θάνατοι είναι εκατοντάδες. Κάποιοι επισκέφθηκαν τους γονείς τους σε γηροκομεία. Δεν μπήκαν μέσαν αλλά στάθηκαν έξω, κρατώντας μηνύματα σε χαρτί και επικοινώνησαν με τους δικούς τους από τα παράθυρα. Άλλοι δεν μπόρεσαν να σπάσουν το έθιμο και μαζεύτηκαν για full English breakfast.

Το εξώφυλλο της Daily Mail, 24 Μαρτίου

24 Μαρτίου. Το lockdown για το οποίο μιλά η Αγγλία δεν μοιάζει με της Ελλάδας. Δεν έχει πει ας πούμε συγκεκριμένα τι πρόστιμο θα δοθεί αν κάποιοι συνωστίζονται, απλώς ότι η αστυνομία θα διαλύει κάθε παρέα και οποιαδήποτε συγκέντρωση.  Στο μετρό του Λονδίνου γίνεται το αδιαχώρητο. Γενικά και αόριστα είπε πως θα μπαίνει πρόστιμο χωρίς να ξέρουμε πόσο - επίσης απαγορεύει την συγκέντρωση 2 ατόμων και άνω. Τα πάρκα είναι ακόμα ανοιχτά, αλλά με επίβλεψη από την αστυνομία.

Όσο για το σχολείο μου, θα χρειάζεται να πηγαίνει ένας δάσκαλος από μια φορά την εβδομαδα, για όσα παιδιά δεν μπορούν να μείνουν σπίτι μόνα τους - για οσα παιδιά οι δικοί τους δουλεύουν σε νοσοκομείο, αστυνομία, σουπερμάρκετ κ.λ.π, τα οποία δεν μπορούν να είναι κλειστά ούτε εκείνοι να πάρουν άδεια, ή παιδιά με ειδικές ανάγκες. Είμαστε, όπως λένε, emergency front line keyworkers - κοινώς είμαστε κι εμείς στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος, το οποίο είναι επικίνδυνο"