Καλοκαίρι 1981, και ένα μικρό χωριό στο νομό Τρικάλων γίνεται πρώτο θέμα στις εφημερίδες και τα ΜΜΕ της εποχής στη χώρα μας.

Ο λόγος σοκαριστικός, αφού μέσα σε μια νύχτα, 8 άνθρωποι εκτελέστηκαν από έναν συγχωριανό τους, συγγενή τους, φίλο και σύζυγο.

Ο Σπύρος Σταρίδας εκείνο το βράδυ γύρισε από το καφενείο του Παλαιομονάστηρου, ζήτησε από τη γυναίκα του να του ετοιμάσει τα καλά του ρούχα, και την ανάγκασε να πάρει τα δύο της παιδιά και να φύγουν από το σπίτι.

Ο Σταρίδας είχε νοσηλευτεί αρκετές φορές σε ψυχιατρική κλινική μετά από κρίσεις μανιοκαταδίωξης που εμφάνιζε.

Με το ελληνικό κράτος να είναι τελείως ανοργάνωτο, ο Σταρίδας παρότι ψυχικά ασθενής, είχε άδεια οπλοφορίας για κυνηγετική καραμπίνα.

Αφού γέμισε τις τσέπες του με φυσίγγια, ξεκίνησε να σκορπάει το θάνατο στο χωριό του. Πρώτα θύματα, ο πατέρας και η μητέρα του. Ακολούθησαν ο παππούς και η γιαγιά.

Στη συνέχεια έφθασε στο σπίτι του κουμπάρου του, όπου βρήκε τη γυναίκα του, η οποία κατέφυγε εκεί για βοήθεια.

Χωρίς να διστάσει ούτε λεπτό την πυροβόλησε εξ επαφής, βρίζοντας την ως άπιστη.

Ένα ζευγάρι θείων του ήταν σε απόσταση 200 μέτρων και δεν πρόλαβαν να απομακρυνθούν, και ήταν τα τελευταία θύματά του.

Πριν φτάσει στη γυναίκα του όμως είχε πυροβολήσει ένα συγχωριανό του που προσπάθησε να τον αφοπλίσει.

Σύνολο 8 νεκροί σε λιγότερο από μία ώρα. Οι μόνοι που έμειναν ζωντανοί ήταν τα δύο παιδιά του, που τα κλάματά τους τον συνέφεραν για λίγα λεπτά από την κρίση που είχε πάθει και έτσι σώθηκαν.

Τελευταία πράξη στο οικογενειακό δράμα. Ο δολοφόνος γυρνάει την καραμπίνα προς το μέρος του και αυτοκτονεί.