Την φράση «δεν χαρίζω κάστανα» αν δεν την έχετε πει ποτέ, σίγουρα θα την έχετε ακούσει. Χρησιμοποιείται όταν κάποιος δεν έχει καμία διάθεση να συγχωρήσει κάποιον άλλον ή όταν θέλει οπωσδήποτε να επιβάλλει σκληρή τιμωρία σε εκείνον που τον πρόσβαλλε ή του έκανε κακό.

Η φράση αυτή φαίνεται πως προέρχεται από την Μάνη την εποχή της Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Τάκη Νατσούλη, η φράση χρονολογείται γύρω στο 1826. Η Μάνη παρέμενε απόρθητη και ο Ιμπραήμ είχε βάλει στόχο να την κατακτήσει. Του ήρθε η ιδέα να χωρίσει τον στρατό του και να παρασύρει του μανιάτες πολεμιστές προς τον Αλμυρό. Το δεύτερο μισό του στρατεύματός του ανέβηκε στα έρημα χωριά. Ωστόσο είχαν παραμείνει αρκετοί ντίπιοι οι οποίοι κατάφεραν να απωθήσουν τον εχθρό.

Ο Ιμπραήμ έστειλε κατάσκοπους, που ντύθηκαν καστανάδες. Όμως εκείνοι αντί να πουλούν τα κάστανα, άρχισαν να τα χαρίζουν στα γυναικόπαιδα, ενώ ταυτόχρονα ρωτούσαν που είναι κρυμμένοι οι άντρες της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο προκάλεσαν τις υποψίες των ντόπιων που τους αιχμαλώτισαν και τους ανάγκασαν να αποκαλυφθούν.

Όταν εκείνοι ρώτησαν για το τι θα τους κάνουν, οι Μανιάτες απάντησαν ειρωνικά ότι «εμείς δεν χαρίζουμε κάστανα», δηλαδή ότι σίγουρα θα τους τιμωρούσαν και9 δεν υπήρχε καμία πιθανότητα συγχώρεσης για την πράξη τους.