Το Κάτω Σχολάρι, είναι ένα ήρεμο χωριό λίγο πριν τη Χαλκιδική. Εκεί μένουν οικογένειες, που θέλανε να είναι κοντά στη Θεσσαλονίκη, αλλά να αποφύγουν τους γρήγορους ρυθμούς της πόλης.

Το πρωί της 29 Μαΐου του 1999, τίποτα δεν προμήνυε, τη τραγωδία που θα ακολουθούσε.

Όπως κάθε μέρα, οι κάτοικοι περιμέναν το κτελ, για να κατέβουν στη Θεσσαλονίκη. 14 επιβαίνοντες και ο οδηγός, ξεκινούν για τη συνηθισμένη διαδρομή. Ανάμεσα στους επιβαίνοντες, και ο ο 25χρονος Φλαμούρ Πίσλι. Εργάτης στις οικοδομές που χτίζονταν στη περιοχή, και στα χωράφια τους καλοκαιρινούς μήνες.

Και καθώς ξεκίνησε το λεωφορείο, ξεκίνησε και η τραγωδία για τους επιβαίνοντες. Στις αποσκευές του ο Φλαμούρ Πίσλι, έχει δύο χειροβομβίδες και ένα καλάσνικοφ. Υπό την απειλή των όπλων παίρνει τον έλεγχο του λεωφορείου, και ζητά 50 εκατομμύρια λύτρα και ασφαλή μεταγωγή στη χώρα του, την Αλβανία.

Η ελληνική αστυνομία, μη έχοντας εμπειρία σε τέτοιες καταστάσεις, καθυστερεί, κάτι που εξοργίζει τον δράστη, ο οποίος είχε προηγούμενα με τις Αρχές, λόγω προσαγωγής του για κατοχή όπλων.

Όσο περνάει η ώρα, τόσο χάνει τον έλεγχο του ο Φλαμούρ Πίσλι. Βρίζει, απειλεί, δείχνει αποφασισμένος για αιματοκύλισμα.

Οι πρώτες πληροφορίες για τον δράστη, βλέπουν το φώς της δημοσιότητας. Είχε φυλακιστεί για κατοχή όπλων, στη φυλακή κακοποιήθηκε σeξουαλικά, απελάθηκε, και στη πατρίδα του, δεν τον υποδέχτηκαν με θέρμη. Μπαίνοντας ξανά στη χώρα μας, ζητούσε την εκδίκηση,και σχεδίαζε καιρό τη λεωφοροπειρατεία.

Η αστυνομία παρακολουθεί το λεωφορείο, και δεν επεμβαίνει. Πηγαίνει στο σπίτι, αυτού που τον κατήγγειλε και μπήκε φυλακή, με σκοπό να τον σκοτώσει. Ανοίγει πυρ, αλλά δεν βρίσκει στόχο. Στη συνέχεια κατευθύνεται στο σπίτι της γυναίκας, που συνδεόταν ερωτικά. Έχει χάσει φανερά τον έλεγχο, και είναι πλέον επικίνδυνος, για τη ζωή των υπολοίπων στο λεωφορείο.

Η αστυνομία του δίνει τα 50 εκατομμύρια, και ξεκινάει το ταξίδι προς την Αλβανία. Κουρασμένος, κρατάει στα χέρια του μια απασφαλισμένη χειροβομβίδα. Ο οδηγός προσπαθεί να τον ηρεμήσει, ένας από τους ομήρους ο Γιώργος Κουλούρης, αναλαμβάνει το ρόλο του διαπραγματευτή.

Η απειρία των αρχών είναι προφανής, του επιτρέπουν την είσοδο στην Αλβανία, χωρίς να ελευθερώσει τους ομήρους.

Εκεί τα πράγματα δεν εξελίσσονται, όπως τα περιμένει ο δράστης. Η αλβανική αστυνομία κλείνει το δρόμο με νταλίκες, κομάντος περικυκλώνουν το λεωφορείο.

Του ζητούν να παραδοθεί, εκείνος αρνείται. Ανοίγουν πυρ, απαντάει και ο δράστης. Ο Γιώργος Κουλούρης ανοίγει τη πόρτα, για να ξεφύγει από τις σφαίρες.Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα πέφτει νεκρός, από τις σφαίρες Αλβανού αστυνομικού. Νεκρός και ο Φλαμούρ Πίσλι. Τραγωδία, ένα νέο παλικάρι που έμεινε στο λεωφορείο, για να απελευθερωθούν οι υπόλοιποι, κείτεται νεκρός.

Τα ΜΜΕ της χώρας μας, κατηγορούν την ελληνική αστυνομία που επέτρεψε, το δράστη να βγει εκτός συνόρων.

Το παράδοξο στην όλη ιστορία, είναι ότι τα αλβανικά μέσα παρουσιάσαν σαν ήρωα τον εγκληματία Φλαμούρ Πίσλι. Υποστηρίζουν ότι αντέδρασε έτσι για θέματα τιμής, και ότι στην Ελλάδα υπέφερε πολλά.

Η πρώτη λεωφοροπειρατεία ήταν γεγονός.