To 1968 ήταν μια χρονιά σταθμός για το τένις. Ήταν η αρχή της «Open Era». Μέχρι τότε, όσοι παίκτες ήταν αποδεδειγμένα επαγγελματίες τενίστες, δεν είχαν το δικαίωμα να συμμετάσχουν σε τουρνουά Grand Slam καθώς και σε άλλα μεγάλα τουρνουά, όπως το Davis Cup. Μόνο ερασιτέχνες μπορούσαν μέχρι τότε να διεκδικήσουν αυτούς τους τίτλους, αλλά η ανάγκη για μεγαλύτερη εμπορικότητα, έφερε την μεγάλη αυτή αλλαγή.

Είχαν περάσει μερικά χρόνια. Η εμπορικότητα του τένις ανέβαινε. Όμως χρειαζόταν κάτι για να απογειωθεί. Και απ’ ότι αποδείχθηκε, ήθελέ δυο αντίπαλα στρατόπεδα με τα οποία ο κόσμος, θα μπορούσε να ταυτιστεί εντός αλλά και εκτός των κόρτ.

Το 1977, το Wimbledon, το πιο παλιό τουρνουά στον κόσμο, γιόρτασε τα 100 χρόνια ύπαρξής του. Στα ημιτελικά βρέθηκαν τρεις Αμερικανοί και ένας Σουηδός. Αυτοί οι τέσσερις παίκτες ήταν τα πρώτα «αγνά» προϊόντα της «Open Era» και συνολικά κατέκτησαν 27 τίτλους Grand Slam. Μια μεγάλη τετράδα είχε φτιαχτεί από τους Jimmy Connors, John McEnroe, Vitas Gerulaitis και Björn Borg. Το μόνο που έμενε ήταν να βρεθεί το κάτι παραπάνω.

@tennisworldusa.org

Ο Björn Borg, ήταν ήσυχος και σχεδόν απαθής εντός κι εκτός κορτ. Δεν έχανε σχεδόν ποτέ την ψυχραιμία του, αν και αργότερα όταν αποσύρθηκε μόλις στα 26, αποκάλυψε πως αυτό ήταν εξαντλητικό. Ο McEnroe από την άλλη, ήταν γνωστός για τον εκρηκτικό χαρακτήρα του, για τα νεύρα που έβγαζε μέσα στο παιχνίδι, για τους τσακωμούς με τους διαιτητές. Οι δυο πόλοι λοιπόν είχαν βρεθεί. Έλειπε όμως κάτι ακόμα. Ένα μεγάλο παιχνίδι.

Μέχρι το 1980, οι δυο τους είχαν ήδη συναντηθεί 7 φορές σε σημαντικά τουρνουά. Ο Borg είχε κερδίσει τέσσερις φορές και ο McEnroe τρεις. Το διαφορετικό στιλ τους σε όλα τα επίπεδα, στο παιχνίδι, στην εμφάνιση και στον χαρακτήρα, είχαν ήδη αρχίσει να δημιουργούν έναν ανταγωνισμό που μετατρεπόταν σε αντιπαλότητα. Η οποία απέκτησε και όνομα λόγω αυτών των διαφορών: Ice and Fire.

@wikimedia.org

Το τένις είχε βρει τον τρόπο να στρέψει τις κάμερες πάνω του. Και σε αυτό βοήθησε ο τελικός του Wimbledon την ίδια χρονιά. Η ανυπομονησία ήταν μεγάλη. Κανένας δεν ήθελε να χαλάσει η πρώτη κόντρα τους σε έναν τελικό Grand Slam. Άλλωστε μιλούσαμε για τα τότε Νο.1 και Νο.2 της παγκόσμιας κατάταξης. Μερικά πράγματα ίσως είναι και γραφτά να γίνουν. Ο Borg έφτασε στον τελικό έχοντας κατακτήσει 4 συνεχόμενα Wimbledon, ενώ ο McEnroe τον περασμένο χρόνο, μόλις είχε κατακτήσει το πρώτο του Grand Slam στο US Open.

Εκείνος ο τελικός όχι μόνο κατάφερε να δικαιώσει τις προσδοκίες, αλλά θεωρείται ένα από τα δυο καλύτερα ματς όλων των εποχών. Το πρώτο σετ ξεκίνησε με κυριαρχία του McEnroe, το οποίο και κέρδισε εύκολα με 6-1. Από εκεί και πέρα ανέλαβε η ψυχραιμία του Borg. Πήρε τα επόμενα δυο σετ με 7-5 και 6-3. Το τέταρτο σετ ήταν ένα από τα καλύτερα και πιο θεαματικά στην ιστορία του αθλήματος. Ο McEnroe στο tie break έσωσε πέντε φορές το Championship point, κέρδισε με 18-16 και έστειλε το ματς σε πέμπτο σετ. O Borg δεν πτοήθηκε, κράτησε το σερβίς του και κέρδισε με 8-6. Θα χρειαζόταν να περάσουν 28 χρόνια, για να φτάσουμε στην μονομαχία Federer - Nadal στο Wimbledon, ώστε να βρεθεί ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να συγκριθεί με εκείνο του Ιουνίου του 1980.

Ο ανταγωνισμός τους συνεχίστηκε βέβαια. Την ίδια χρονιά ο McEnroe κέρδισε τον Borg στον τελικό του US Open ενώ την επόμενη χρονιά, τον κέρδισε και στον τελικό του Wimbledon, τον τελευταίο για τον Borg στο τουρνουά που κατέκτησε 5 φορές. Συνολικά οι δυο τους συναντήθηκαν σε 14 ματς επίσημων τουρνουά και σε 22 συνολικά. Το σκορ; 11-11. Μιλάμε για την απόλυτη ισοπαλία και κόντρα, σε ένα δίδυμο που άλλαξε την ιστορία του τένις.

@telegraph.co.uk

Αν και προς τα έξω έβγαινε αντιπαλότητα, οι δυο τους δεν έγιναν ποτέ εχθροί. Όπως έχει πει ο «τρελάρας» McEnroe σε παλαιότερη συνέντευξή του, εκτός γηπέδων οι προσωπικότητες τους δεν ήταν πολύ διαφορετικές. Μάλιστα απογοητεύτηκε όταν στα 26 του ο Borg αποσύρθηκε από το τένις, γιατί ο ανταγωνισμός τους δεν έκανε μόνο και τους δυο καλύτερους. Έκανε και το τένις συνολικά καλύτερο.

@tennisworldusa.org