Οι ποδοσφαιριστές είναι αθλητές και όταν τους βλέπουμε στο γήπεδο περιμένουμε να έχουν μια συγκεκριμένη φυσική κατάσταση την οποία θα διατηρούν και έξω από αυτό. Αλλά πάνω απ’ όλα είναι άνθρωποι, και όπως όλοι μας, έχουν κι αυτοί πάθη που ενδέχεται να τους οδηγήσουν στην καταστροφή.

Το αλκοόλ έχει καταστρέψει πολλούς ανθρώπους έξω από το γήπεδο. Αλλά υπήρχαν ορισμένοι ποδοσφαιριστές τόσο «γοητευμένοι» από αυτό, που το έφερναν και9 μέσα στο γήπεδο. Με πρώτο και καλύτερο τον Τζορτζ Μπεστ, που έπαιζε συχνά μεθυσμένος. Σε ένα παιχνίδι μάλιστα πέρασε τον τερματοφύλακα και γύρισε πίσω για να τον ξαναπεράσει, πριν σκοράρει. Αν τον ρωτούσες μετά, ίσως να μην το θυμόταν.

Το ίδιο και ο Ρενέ Χάουσμαν, γνωστός και ως «El Loco». Ο Αργεντίνος εξτρεμ, που κέρδισε με την Εθνική ομάδα της χώρας του το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1978, είχε μια αδυναμία. Το αλκοόλ. Μια ημέρα έφτασε στο γήπεδο «πίτα». Η κατάστασή του θα πρέπει να ήταν τραγική, αφού μετά από ντους και καφέδες που του πρόσφεραν οι συμπαίκτες του, η κατάστασή του δεν βελτιώθηκε καθόλου. Ο προπονητής αποφάσισε να τον κρατήσει στον πάγκο. Ωστόσο σιγά σιγά συνερχόταν και ο προπονητής τον χρειάστηκε.

Μπήκε αλλαγή. Μετά από λίγο πέρασε τρεις αντιπάλους και πλάσαρε στην κενή εστία. Ξάπλωσε στο χόρτο και ξέσπασε σε γέλια. Πριν το τέλος του παιχνιδιού είπε πως είναι τραυματίας και αποχώρησε. Αλλά την δουλειά του την είχε κάνει. Φυσικά, την επόμενη ημέρα δεν θυμόταν ούτε ένα δευτερόλεπτο από όλα αυτά.

Το πρόβλημα όμως δεν εμφανίζεται μόνο στους ποδοσφαιριστές αλλά και στους διαιτητές. Πιο πιθανό θα πείτε. Αλλά ο άρχων του αγώνα και οι βοηθοί του είναι πολλές φορές πιο σημαντικοί και από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. Λανθασμένα, αλλά είναι.

Το 1999, λίγο πριν τον αγώνα Χαποέλ Χάιφα – Μπριζ, ο Ρώσος διαιτητής Σεργκέι Κουσαϊνοφ, μαζί με τους τρείς βοηθούς του φαίνεται πως είχαν ένα μικρό γλεντάκι πριν από τον αγώνα και εμφανίστηκαν μεθυσμένοι. Όλοι. Και αντικαταστάθηκαν φυσικά και οι τέσσερις.

Μετά από εννέα χρόνια, ένας Λευκορώσος διαιτητής ακολούθησε το παράδειγμά τους. Ο Σεργκέι Σμόλικ, είχε ψηφιστεί ο καλύτερος διαιτητής της χώρας του την προηγούμενη χρονιά, είχε γίνει διεθνής αλλά όλα αυτά κατέληξαν στον κάλαθο των αχρήστων για μια μέρα μπεκροκατάνυξης.

Εμφανίστηκε στο γήπεδο τύφλα με την κερκίδα να το διασκεδάζει και να τον αποθεώνει. Σε όλη την διάρκεια του αγώνα βρισκόταν στο κέντρο του γηπέδου, χωρίς να τρέχει, ενώ για να φύγει από τον αγωνιστικό χώρο έπρεπε να τον βγάλουν σηκωτό. 

Πρόσφατα, ένας επόπτης στην Ισπανία, στην αναμέτρηση της Villa Valeria με την Cultural Del Campillo, συμπεριφερόταν σχεδόν φυσιολογικά, αλλά οι ποδοσφαιριστές που τον πλησίαζαν, ανέφεραν ότι μύριζε αλκοόλ, λες και είχε κάνει μπάνιο σε αυτό. Οι πιθανότητες να είχε κρύψει κάπου την μπουκάλα όταν η μπάλα βρισκόταν στην άλλη πλευρά του γηπέδου δεν είναι λίγες. Το αλκοτέστ που του έγινε στο ημίχρονο βγήκε θετικό και αντικαταστάθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Και για να επιστρέψουμε στους ποδοσφαιριστές, δεν θα μπορέσουμε να μην αναφερθούμε σε έναν ακόμα άνθρωπο που αδίκησε τον εαυτό του. Ο «Γκαζα», ή αλλιώς Πολ Γκασγκόιν, πρέπει να έχει πάρα πολλές ιστορίες μεθυσιού στο γήπεδο. Η τριετία, ας πούμε, που βρισκόταν στους Ρέιντζερς, τα μπαρ της Γλασκώβης μάλλον θα πρέπει να του είχαν κρατημένο τραπέζι κάθε βράδυ. Μπορεί σε αυτήν την τριετία να πέτυχε 30 γκολ, αλλά ποσοστιαία οι φορές που έπαιξε μεθυσμένος ήταν πολύ περισσότερες από εκείνες που αγωνίστηκε νηφάλιος.

Οι ιστορίες λοιπόν είναι πολλές. Οι περισσότεροι αδίκησαν τον εαυτό τους και κατέστρεψαν ότι θα μπορούσαν να είχαν χτίσει. Αλλά είπαμε. Είναι άνθρωποι. Και δεν θα πρέπει να τους καταδικάσουμε χωρίς δεύτερη κουβέντα.