Η Βραζιλία δεν άρχισε να παράγει παίκτες ποδοσφαίρου από την εμφάνιση του Πελέ και μετά. Η παράδοση πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω πριν ο άνθρωπος που για πολλούς είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, εμφανιστεί σε ηλικία 18 ετών στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Σουηδίας.
Το πρώτο «μαύρο διαμάντι» της Βραζιλίας λοιπόν δεν ήταν ο Πελέ. Ήταν ένας παίκτης από το Ριο Ντε Τζανέιρο που γεννήθηκε 27 χρόνια νωρίτερα. Το όνομά του ήταν καθαρά ελληνικό: Λεονίντας. Το επώνυμό του καθαρά βραζιλιάνικο: Ντα Σίλβα. Εκτός από «μαύρο διαμάντι», είχε και ακόμα ένα παρατσούκλι. «Άνθρωπος λάστιχο», κι αυτό γιατί ήταν τόσο ευκίνητος και ευλύγιστος, που προκαλούσε τρόμο σε κάθε αμυντικό.
Η καριέρα του ξεκίνησε το 1929. Μέχρι το 1934 είχε αναρριχηθεί αλλάζοντας κάθε χρόνο ομάδα. Τα γκολ του ήταν κάθε χρόνο περισσότερα από τις συμμετοχές του. Ακόμα και στην Ουρουγουάη που πήγε για ένα χρόνο, πέτυχε 28 γκολ σε 25 αγώνες, πριν μεταγραφεί στην Βάσκο Ντα Γκάμα και δυο χρόνια μετά στην Μποταφόγκο, όπου πέτυχε 42 γκολ σε 33 αγώνες.
Από το 1932 αγωνιζόταν με το εθνόσημο. Είχε συνολικά 19 συμμετοχές πετυχαίνοντας 21 γκολ. Την ίδια χρονιά σκόραρε με έναν τρόπο που κανένας δεν είχε ξαναδεί μέχρι τότε στο ποδόσφαιρο. Ήταν το γνωστό σε όλους σήμερα «ανάποδο ψαλίδι», το οποίο καθιερώθηκε από τον ίδιο πρώτα στην πατρίδα του και αργότερα σε όλον τον κόσμο.
Το 1934 συμμετείχε στο δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο στην Ιταλία. Η Βραζιλία αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο από την Ισπανία, χάνοντας με 3-1, με τον Ντα Σίλβα να πετυχαίνει το μοναδικό γκολ της ομάδας του. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Βραζιλία κατέκτησε την 3η θέση στο Μουντιάλ της Γαλλίας, με το Λεονίντας να αγωνίζεται σε 5 μάτς και να πετυχαίνει συνολικά 7 γκολ. Η Βραζιλία έχασε μόνο από την Ιταλία, στο μοναδικό ματς που δεν σκόραρε.
Μετά τον αγώνα απέναντι στην Τσεχοσλοβακία στα προημιτελικά, ο γαλλικός τύπος δεν είχε λόγια. «Είτε είναι στο έδαφος, είτε στον αέρα, αυτός ο ‘άνθρωπος λάστιχο’ έχει το διαβολικό δώρο να ελέγχει την μπάλα και να εξαπολύει ‘κεραυνούς’ όταν δεν το περιμένεις», ήταν τα λόγια που μπόρεσε να βρει ο αρθρογράφος.
Από το 1936 και για 6 χρόνια αγωνίστηκε με τα χρώματα της Φλαμένγκο, όπου πέτυχε 153 γκολ σε 149 παιχνίδια. Αργότερα και για μια επταετία, συνέχισε και έκλεισε την καριέρα του στην Σάο Πάολο, στην μόνη ομάδα της καριέρας του όπου τα γκολ του ήταν λιγότερα από της συμμετοχές. Πέτυχε 140 σε 211 συμμετοχές, και αποσύρθηκε σε ηλικία 37 ετών εκτελόντας για λίγο και χρέη προπονητή στην ομάδα.
Ο Λεονίντας Ντα Σίλβα ήταν ο πρώτος σταρ της Βραζιλίας. Δυστυχώς δεν συνυπήρξε με τον Πελέ, αφού όταν αποσύρθηκε ο Πελέ ήταν μόλις 10 ετών. Όμως σίγουρα αποτέλεσε το πρότυπό του. Κι όχι μόνο του Πελέ. Χιλιάδων παιδιών της Βραζιλίας που από τότε βρίσκουν διέξοδο στο ποδόσφαιρο. Ήταν εκείνος που μας χάρισε το «ανάποδο ψαλίδι» και ο πρώτος βραζιλιάνος που είχε αυτή την φαντεζί τεχνική που σήμερα την θεωρούμε δεδομένη από σχεδόν κάθε παίκτη από την χώρα του καφέ. Ο Λεονίντας Ντα Σίλβα έζησε μέχρι τα 91 του χρόνια και «έφυγε» στις 24 Ιανουαρίου του 2004.
