Οι γυναίκες φαίνεται πως τα καταφέρνουν καλύτερα απέναντι στον καρκίνο. Ζουν περισσότερο. Όμως αυτή η «νίκη» δεν έρχεται χωρίς κόστος.

Μια μεγάλη διεθνής έρευνα, με επικεφαλής το Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδας και δημοσιευμένη στο JNCI: Journal of the National Cancer Institute, φέρνει στο φως μια έντονη αντίφαση. Από τη μία, οι γυναίκες έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Από την άλλη, βιώνουν πιο έντονες και συχνά πιο βαριές παρενέργειες από τις θεραπείες.

Τα στοιχεία είναι ξεκάθαρα. Οι γυναίκες εμφανίζουν κατά 21% μικρότερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους άνδρες. Την ίδια στιγμή όμως, έχουν 12% μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν σοβαρές παρενέργειες. Το μοτίβο αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Καταγράφηκε σταθερά σε 12 διαφορετικούς τύπους προχωρημένου καρκίνου και βασίστηκε σε δεδομένα από περισσότερους από 20.000 ασθενείς και 39 μεγάλες κλινικές δοκιμές.

Και εδώ είναι το ενδιαφέρον. Οι διαφορές αυτές δεν φαίνεται να σχετίζονται με συγκεκριμένα φάρμακα. Δείχνουν κάτι πιο βαθύ. Κάτι που έχει να κάνει με τη βιολογία των φύλων.

Η μελέτη δεν εστίασε μόνο στο πώς αντιδρούν άνδρες και γυναίκες σε κάθε θεραπεία. Πήγε ένα βήμα παραπέρα. Εξέτασε αν το ίδιο το φύλο μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας που προβλέπει την πορεία της νόσου και τις παρενέργειες.

freepik

Ο επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Natansh Modi, το λέει ξεκάθαρα. Το φύλο επηρεάζει το ανοσοποιητικό, τον τρόπο που μεταβολίζονται τα φάρμακα, τη σύσταση του σώματος αλλά και τη συμπεριφορά των όγκων. Κι όμως, στις περισσότερες κλινικές δοκιμές παραμένει υποτιμημένο στοιχείο.

Αυτό ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση. Γιατί αν οι γυναίκες επιβιώνουν περισσότερο αλλά ταλαιπωρούνται περισσότερο, τότε κάτι στον τρόπο που σχεδιάζονται και εφαρμόζονται οι θεραπείες χρειάζεται επανεξέταση.

Οι ερευνητές τονίζουν ότι η λύση περνά μέσα από πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις. Θεραπείες που δεν αντιμετωπίζουν όλους τους ασθενείς με τον ίδιο τρόπο, αλλά λαμβάνουν υπόψη τις βιολογικές διαφορές.

Η εικόνα όμως δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να κατανοηθούν καλύτερα. Ορμόνες, ανοσολογική απόκριση, ακόμα και ο τρόπος που κατανέμεται ένα φάρμακο στο σώμα, όλα φαίνεται να παίζουν ρόλο.

Αν αυτά τα κομμάτια μπουν σωστά στο παζλ, τότε η ογκολογική φροντίδα μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά. Και να γίνει όχι μόνο πιο αποτελεσματική, αλλά και πιο δίκαιη για όλους.