Ανεργία, ανδρική ταυτότητα και η σκιά της τεχνητής νοημοσύνης σε μια σκοτεινή σάτιρα για τον σύγχρονο κόσμο

Η καινούργια ταινία του Νοτιοκορεάτη δημιουργού Park Chan-wook, με τίτλο No Other Choice, ξεκινά σαν ανάλαφρη μαύρη κωμωδία και σταδιακά μετατρέπεται σε ένα πικρό σχόλιο για την εργασιακή ανασφάλεια, την εύθραυστη αρρενωπότητα και τη μετάβαση σε μια εποχή όπου η τεχνολογία και οι αλγόριθμοι απειλούν να υποκαταστήσουν τον άνθρωπο. Ο σκηνοθέτης των The Handmaiden και Oldboy επιστρέφει με μια ιστορία που μπορεί να μην αγγίζει την τελειότητα προηγούμενων έργων του, όμως προσφέρει άφθονο υλικό για σκέψη και συζήτηση.

Η υπόθεση

Η υπόθεση ακολουθεί τον You Man-su, έναν μεσήλικα υπάλληλο σε εργοστάσιο χαρτιού, ο οποίος απολαμβάνει φαινομενικά μια ήρεμη, τακτοποιημένη ζωή. Σε ένα ειδυλλιακό οικογενειακό σκηνικό, με μπάρμπεκιου στον κήπο και τη σύζυγο και τα παιδιά του γύρω του, τίποτα δεν προμηνύει την κατάρρευση που έρχεται. Τα χέλια που ψήνει είναι «δώρο» από τους νέους Αμερικανούς ιδιοκτήτες της εταιρείας. Σύντομα όμως αποκαλύπτεται ότι πρόκειται για μια ειρωνική αποζημίωση πριν από τις μαζικές απολύσεις. Ο Man-su βρίσκεται ξαφνικά εκτός αγοράς εργασίας.

Η απώλεια δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι υπαρξιακή. Ο Man-su δεν ξέρει πώς να εκφράσει τον πόνο και την ταπείνωση που νιώθει. Η δουλειά του ήταν ταυτότητα, ρόλος, κύρος. Χωρίς αυτήν, αισθάνεται γυμνός απέναντι στη σύζυγό του και στα παιδιά του. Μέσα σε τρεις μήνες πρέπει να βρει νέα θέση, πριν εξαντληθεί η αποζημίωση. Το άγχος τον κατακλύζει. Η απόγνωση φουσκώνει.

Και τότε γεννιέται η αρρωστημένη ιδέα. Δημοσιεύει ψεύτικη αγγελία εργασίας σε κλαδικό περιοδικό και απαιτεί οι αιτήσεις να σταλούν αποκλειστικά ταχυδρομικά, σε χαρτί. Καμία ηλεκτρονική επικοινωνία. Κανένα ψηφιακό ίχνος. Στόχος του είναι να εντοπίσει και να εξοντώσει τους υποψηφίους, μειώνοντας έτσι τον ανταγωνισμό για τις λιγοστές διαθέσιμες θέσεις. Το σχέδιό του είναι παράλογο και τρομακτικό, μα ταυτόχρονα παρουσιάζεται με έναν τόνο σχεδόν σατιρικό.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη No Other Choice (@nootherchoicefilm)

Το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η ταινία

Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα «Το Τσεκούρι» του Donald E. Westlake, που είχε μεταφερθεί και στον κινηματογράφο από τον Κώστα Γαβρά το 2005. Στην εκδοχή του Park, όμως, η ιστορία αποκτά επιπλέον διαστάσεις: οικογενειακές εντάσεις, παιδικά τραύματα, μνήμες από έναν αυστηρό πατέρα, απειλές απώλειας του σπιτιού λόγω χρεών. Η αφήγηση ξεφεύγει από το απλό «κυνήγι» θυμάτων και βυθίζεται σε πιο σκοτεινά νερά.

Παράλληλα, η σύζυγός του βρίσκει εργασία και εκείνος ζηλεύει παθολογικά. Ο γιος του μπλέκει σε μικροκλοπές. Το σπίτι της παιδικής του ηλικίας, φορτισμένο με τραύματα, κινδυνεύει να χαθεί. Όλα συνδέονται. Όχι με ευθύγραμμο τρόπο, αλλά σαν κομμάτια ενός παζλ που αποκαλύπτει μια βαθύτερη κρίση: την κατάρρευση της ανδρικής αυτοεικόνας μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη No Other Choice (@nootherchoicefilm)

Στο φόντο, η βιομηχανία χαρτιού μετασχηματίζεται. Η αυτοματοποίηση προχωρά. Οι μηχανές κυριαρχούν. Ο αλγόριθμος γίνεται ο αόρατος άρχοντας. Ο άνθρωπος συρρικνώνεται σε αναλώσιμο γρανάζι. Το μήνυμα είναι σαφές και ανησυχητικό - η τεχνολογική πρόοδος και η λογική της αγοράς αφήνουν πίσω τους συντρίμμια, τόσο υλικά όσο και ψυχικά.

Το No Other Choice δεν είναι απλώς μια ιστορία για έναν απελπισμένο άντρα που σκοτώνει. Είναι μια σκοτεινή αλληγορία για τον καπιταλισμό της ανασφάλειας. Για την ψευδαίσθηση ότι «δεν υπάρχει άλλη επιλογή». Για την παγίδα ενός συστήματος που απαιτεί διαρκή απόδοση, αλλιώς σε πετά στο περιθώριο.