Ήταν Ιούλιος του 1967, στην πιο εκρηκτική περίοδο της καριέρας τους, όταν οι The Beatles βρέθηκαν στην Ελλάδα και για λίγο σκέφτηκαν σοβαρά να μείνουν εδώ. Όχι απλώς για διακοπές, αλλά για ζωή. Το σχέδιο; Να αγοράσουν ένα μικρό ελληνικό νησί σε σχήμα κιθάρας, ανοιχτά της Ερέτριας, και να δημιουργήσουν εκεί τη δική τους κοινότητα.

Οι Fab Four ταξίδεψαν στην ελληνική ενδοχώρα, επισκέφθηκαν την Αράχωβα και τους Δελφούς, φόρεσαν σανδάλια, ταγάρια και τουριστικά γιλέκα, κάθισαν σε ταβέρνες και ήρθαν σε επαφή με αυτό που τότε λεγόταν «αυθεντικό ελληνικό καλοκαίρι». Ήταν η εποχή που η Ελλάδα μόλις ανακάλυπτε τον τουρισμό και οι Beatles έπεφταν πάνω της την ώρα που χτιζόταν.

View this post on Instagram

A post shared by Greek Reporter (@greekreporter)

Η ιδέα ανήκε κυρίως στον John Lennon. Το νησί λεγόταν Αγία Τριάδα και περιβαλλόταν από τέσσερα μικρότερα νησάκια. Το πλάνο ήταν σχεδόν ουτοπικό: κάθε Beatle θα είχε τη δική του βίλα, θα υπήρχε στούντιο ηχογράφησης, χώρος ψυχαγωγίας και μια κοινόβια ζωή μακριά από τη φασαρία της δημοσιότητας. Μαζί τους στο εγχείρημα θα ήταν και ο μάνατζέρ τους Brian Epstein, καθώς και ο στενός τους κύκλος.

«Θα ζήσουμε όλοι εκεί, ίσως για πάντα», έλεγε ο Lennon. Άλλοτε μιλούσε για έξι μήνες τον χρόνο, άλλοτε για μόνιμη εγκατάσταση. Η ιδέα έμοιαζε λυτρωτική: απομόνωση, δημιουργία, ελευθερία.

Χωρίς τον Ringo Starr, οι υπόλοιποι Beatles έκαναν island hopping νότια της Αθήνας, κολυμπούσαν, λιάζονταν και κινούνταν στο απόλυτο πνεύμα της δεκαετίας του ’60. Ο George Harrison θυμόταν αργότερα το ταξίδι ως μια συνεχόμενη παραίσθηση: μουσική στο κατάστρωμα, ήλιος, θάλασσα και μια ξαφνική καταιγίδα που τους ανάγκασε να καταφύγουν σε ένα ψαράδικο εξοχικό.

View this post on Instagram

A post shared by Jonathan Knott (@beatlesingreece)

Το νησί, ωστόσο, είχε βότσαλα, δυσκολίες και πρακτικά προβλήματα. Ο ενθουσιασμός άρχισε να ξεθωριάζει σχεδόν τόσο γρήγορα όσο είχε γεννηθεί. Όπως παραδέχτηκε αργότερα ο Paul McCartney, το ταξίδι ήταν διασκεδαστικό, αλλά κουραστικό. «Ίσως ο καλύτερος τρόπος για να μη θέλεις να αγοράσεις ένα ελληνικό νησί, είναι να πας να ζήσεις εκεί για λίγο», έγραψε με ειλικρίνεια.

Παρόλα αυτά, η διαδικασία έφτασε μια ανάσα από το τέλος. Ο υπάλληλος της εταιρείας τους NEMS, Άλιστερ Τέιλορ, είχε εξασφαλίσει ακόμα και άδεια από την ελληνική κυβέρνηση. Όμως εκείνη τη στιγμή, οι Beatles είχαν ήδη χάσει το ενδιαφέρον τους. Το νησί πουλήθηκε πίσω και, ειρωνικά, ήταν μία από τις ελάχιστες φορές που το συγκρότημα κέρδισε χρήματα από επιχειρηματικό εγχείρημα, χάρη στη συναλλαγματική ισοτιμία.

Χρόνια αργότερα, ο Harrison και ο Starr παραδέχτηκαν ότι οι Beatles είχαν πάντα μεγάλες ιδέες για κοινόβια ζωή με χωριά, νησιά, κοινότητες, αλλά ποτέ δεν τις υλοποίησαν. Ίσως γιατί, όπως είπε ο McCartney, «κάποια στιγμή κάποιος θα έπρεπε να πλύνει τα πιάτα».

Έτσι, το ελληνικό νησί των Beatles έμεινε μια όμορφη ιστορία. Μια καλοκαιρινή αναλαμπή, γεμάτη ήλιο, μουσική και ψευδαισθήσεις. Και ίσως αυτό ακριβώς είναι που την κάνει τόσο μαγευτική: ένα όνειρο που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ και γι’ αυτό έμεινε τέλειο.