Δεν υπάρχουν πολλές φορές που θα αναφερθεί κάποιος στο κρασί περιγράφοντας την μυρωδιά με λέξεις γύρω από την κοπριά. Αν και συμβαίνει. Συνήθως χρησιμοποιούν άλλες. Πάντως κάποια στιγμή ο Anthony Hanson σε ένα βιβλίο του δεν κρύφτηκε και είπε ότι «το καλό κρασί Βουργουνδίας μυρίζει σκ****». Στην δεύτερη έκδοση του βιβλίο το είχε ήδη αλλάξει.

Ο μόνος αποδεκτός όρος αυτού του τύπου, όπως λέει στο site του ο γευσιγνώστης κρασιού Tim Atkin, είναι ο όρος «κάτουρο γάτας». Όχι βέβαια ακριβώς αποδεκτός, αλλά σίγουρα πιo αποδεκτό. Γιατί ακόμα κι αν δεν το πιστεύετε, υπάρχει μια συγκεκριμένη ποικιλία σταφυλιού, που μυρίζει έτσι.

Πρόκειται για το Sauvignon Blanc, για το οποίο έχουν γραφτεί ότι έχει άρωμα γρασιδιού, ότι έχει γεύση βοτάνων και άλλων παρόμοιων μυρωδιών. Η εξήγηση πίσω από όλα αυτά είναι η υψηλή του περιεκτικότητα σε πυραζίνες, οι οποίες παρατηρούνται σε Sauvignon που παράγονται σε πιο ψυχρά κλίματα.

Στα Sauvignon Blanc από πιο θερμές χώρες, όπως η Νότια Αφρική, η Καλιφόρνια και η Αυστραλία τείνουν να έχουν λιγότερο άρωμα που μοιάζει με «κάτουρο γάτας», από όσα παράγονται στη Γαλλία, στη Νέα Ζηλανδία ή στην Ουγγαρία. Κι αυτό γιατί τα περισσότερα Sauvignon Blanc δεν ζυμώνονται σε βελανιδιά αλλά σε χάλυβα.

Οπότε η προσωπικότητα που προσθέτει το σταφύλι είναι αρκετά εμφανής και αυτός είναι ο λόγος που πολλοί δεν μπορούν να πιούν δεύτερο ποτήρι. Ο Atkin λέει πάντως πως το λατρεύει για την τραγανότητά και την έντασή του και πως είναι ιδανικό για απεριτίφ ή παρέα με κατσικίσιο τυρί. «Το κάτουρο της γάτας δεν είχε ποτέ τόσο καλή γεύση», καταλήγει με χιούμορ.