Μπουζούκια, χορός, σπάσιμο πιάτων, και όσα σας έρχονται στο μυαλό με τη λέξη «σκυλάδικα». Πώς εμφανίστηκε όμως αυτή η ορολογία;

Yπάρχουν κάποιες επικρατούσες θεωρίες για το πώς ακριβώς φαίνεται να ονομάστηκαν τα δεύτερης κλάσης μπουζουξίδικα με αυτή την ορολογία.

Πρώτη θεωρία αναφέρει πως επειδή τα μαγαζιά αυτά που είχαν εκτός απο μουσική και (κακό) φαγητό και δωμάτια για σeξ, βρισκόντουσαν εκτός Αθηνών στην ερημιά της τότε εξοχής, όπου θα έβρισκε κανείς αγριόσκυλα. Δεύτερη εκδοχή σχετίζεται πάλι με το συμπαθές ζώο σε μια άλλη εκδοχή. Τα «σκυλάδικα» πρόσφεραν ποτό και φαγητό το οποίο δεν τρωγόταν και κατέληγε στα σκυλιά της περιοχής! Οι σκύλοι μυρίστηκαν φαγητό οπότε έξω από αυτά τα μαγαζιά ήταν αγέλες σκυλιών που περίμεναν μεζέ. Έτσι καταλάβαινες και ποιο μαγαζί πήγαινε καλά. Εκεί που υπήρχαν πολλά σκυλιά, υπήρχαν και πολλοί πελάτες!

Τρίτη εκδοχή, αναφέρεται στις «σκυλούδες», που περιφέρονταν μαζί τους πελάτες τους όπως οι αγέλες των αδέσποτων σκύλων. Το όνομα «σκυλάδικα» λοιπόν ταιριάζει με τις πόρνες αυτές γιατί, στην Τρούμπα άνοιξαν τα πρώτα μαγαζιά με καλλιτέχνες δεύτερης διαλογής, και πόρνες αντίστοιχης ποιότητας! Οι σκυλούδες μεταφέρθηκαν πια στην πιάτσα της Τρούμπας και έδωσαν το όνομά τους...στα «σκυλάδικα»!