Το 1990 το αστυνομικό ρεπορτάζ της χώρας ασχολείται με την απαγωγή ενός νεαρού ποδοσφαιριστη, του τσιγγάνου Γιάννη Τσατσάνη, γνωστότερος στο ευρύτερο κοινό ως Μαρσελίνο.

Αν και μόλις 17 ετών ο Μαρσελίνο, ή ο Μαραντόνα του ΑΙγάλεω όπως τον αποκαλούσαν οι φίλοι του, είχε τραβήξει τα βλέμματα του ποδοσφαιρικού κόσμου, χάρη στο ταλέντο του και τις εμφανίσεις του με τη τοπική ομάδα της Αγίας Βαρβάρας.

Ο πατέρας του ήταν εύπορος έμπορος παιχνιδιών και ηλεκτρικών συσκευών με εισαγωγές από το εξωτερικό και με κύκλο πωλήσεων που θα ζήλευαν μεγάλα καταστήματα της εποχής.

Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας είναι ο λόγος που μπαίνει στο στόχαστρο απαγωγέων.

Το τηλεφώνημα για λύτρα 150 εκατ. δραχμών, ποσό μεγάλο για την εποχή κάνει την αστυνομία να στρέψει τις έρευνές της σε σεσημασμένους κακοποιούς της εποχής με βαρύ ποινικό μητρώο.

Ο άτυχος πατέρας δεν μπορεί να βρει το ποσό εύκολα, αλλά κινεί Γη και Ουρανό για να συγκεντρώσει το ποσό όσον το δυνατόν γρηγορότερα.

Καταφέρνει να μαζέψει 50 εκατ. δραχμές, αλλά σε ένα από τα τηλεφωνήματα των απαγωγέων καταλαβαίνει ότι η φωνή του γιού του είναι ηχογραφημένη.

Τον Ιούνιο του 1990 ένας κτηνοτρόφος ειδοποιεί την αστυνομία ότι υπάρχει ένα πτώμα στην στάνη με τα ζώα. Η αστυνομία βρίσκει αμέσως ειδοποιεί την οικογένεια του Μαρσελίνο αφού τα χαρακτηριστικά και η ηλικία μοιάζουν σε αυτά του γιού τους.

Δυστυχώς η υπόθεση έκλεισε με τον χειρότερο τρόπο για αυτούς. Ο γιός τους, το καμάρι της Αγίας Βαρβάρας ήταν νεκρός, διαμελισμένος και θαμμένος μέσα στις λάσπες.

Η Αστυνομία αρχίζει και ακολουθεί τα λάθη που έκανε η σπείρα και φτάνει στα ίχνη τους. Το σοκ τεράστιο. Οι απαγωγείς και δολοφόνοι ήταν όλοι φίλοι και συγγενείς του Μαρσελίνο.

Μάλιστα ένας από τους δολοφόνους δεν δίστασε να σηκώσει το φέρετρο στη κηδεία του νεαρού, υποκρινόμενος τον συντετριμμένο.

Το κλίμα στην δίκη μυρίζει μπαρούτι. Η βεντέτα είναι προ των πυλών. Ο πατέρας του Μαρσελίνο κάνει έκκληση για αυτοσυγκράτηση. Τίποτα δεν μπορεί να φέρει το καμάρι του πίσω.

Το όχημα που μεταφέρει τους κρατούμενους δέχεται πυροβολισμούς, χωρίς ωστόσο να τραυματιστεί κανένας.

Το δικαστήριο εξάντλησε όλη την αυστηρότητά του πάνω στους κατηγορούμενους με 3 από αυτούς να καταδικάζονται σε δις ισόβια, ενώ ο ξάδελφος που απλά εκτελούσε χρέη τσιλιαδόρου τιμωρήθηκε με 15 έτη στα σωφρονιστικά ιδρύματα.