Το 1931 η Ελλάδα ταλαιπωρήθηκε από επιδημία γρίπης.

Τα μέτρα, σε γενικές γραμμές παρόμοια με τα σημερινά (ατομική καθαριότητα, απομόνωση -κατά το δυνατόν- του ασθενούς, αποφυγή του συνωστισμού κ.λπ.).

«Ο πρόεδρος της κυβερνήσεως ασθενών παρακαλεί όπως ο ορισθείσα πολιτική συζήτησις αναβληθή διά την προσεχή ημέραν κοινοβουλευτικού ελέγχου», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο προεδρεύων της συνεδρίασης στην Ολομέλεια.

Αποφασίστηκε να κλείσουν όλα τα σχολεία Αθηνών, Πειραιώς και περιχώρων, θέατρα και κινηματογράφοι, παροτρύνοντας το κοινό να αποφεύγει το συνωστισμό και θέτοντας τις υγειονομικές υπηρεσίες σε συνεχή επαγρύπνηση. 

Και ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το μισό υπουργικό συμβούλιο ήταν όλοι άρρωστοι αφού κόλλησε ο ένας  από τον άλλον κατά τη διάρκεια των συσκέψεων και των επαφών τους με τον κόσμο.

Γίνονταν διαρκώς απολυμάνσεις σε δημόσιους χώρους, καταστήματα, και καφενεία, ενώ απαγορεύονταν ο συνωστισμός.

Ήταν η πρώτη φορά που η Ελλάδα έμπαινε σε lock down. Απαγορεύονταν χοροεσπερίδες, ποδοσφαιρικοί αγώνες και γενικές συνεστιάσεις!

Αυτή η παύση δεν άντεξε περισσότερες από 10 ημέρες. Κυβέρνηση και συντεταγμένη πολιτεία πιέστηκαν να συνεχίσουν τη ζωή όλων γιατί δέχθηκαν ισχυρές πιέσεις.