Πρόκειται ίσως για τον δεύτερο πιο σημαντικό ποδοσφαιριστή που έβγαλε ποτέ η μεγαλύτερη σχολή ποδοσφαίρου παγκοσμίως. Τουλάχιστον οι Βραζιλιάνοι, αυτό πιστεύουν. Ίσως το παράδειγμά του να το ακολούθησαν αρκετοί μεταγενέστεροί του. Στην κηδεία του βρέθηκαν δεκάδες χιλιάδες άτομα που τον συνόδευσαν με κλάματα στην τελευταία του κατοικία.

Ο Manuel Francisco dos Santos, κατά κόσμον Garrincha, γεννήθηκε σε μια φτωχή γειτονιά του Pau Grande στην ευρύτερη περιοχή του Rio de Janeiro. Όσο ήταν μικρός, ένας γιατρός τον έβγαλε ανάπηρο, επειδή το ένα του πόδι ήταν 6 εκατοστά κοντύτερο από το άλλο, ενώ το αριστερό του πόδι είχε κλίση προς τα μέσα.

Ο πατέρας του ήταν αλκοολικός, κάτι που φαίνεται να κληρονόμησε αργότερα και ο Garrincha. Μεγάλωσε με μια ανέμελη στάση για την ζωή, στάση που κράτησε και όταν έπαιξε ποδόσφαιρο στο κορυφαίο επίπεδο. Το ταλέντο του ήταν εμφανές από μικρή ηλικία, αλλά ο Garrincha δεν έβλεπε το ποδόσφαιρο σοβαρά. Το έβλεπε σαν διασκέδαση, σαν ένα μέρος της ανεμελιάς του, έναν τρόπο να εκφραστεί ελευθέρα. Όταν έφτασε σε μεγαλύτερη ηλικία έπρεπε να πάρει μια απόφαση. Να πειθαρχήσει περισσότερο τον εαυτό του και να παίξει επαγγελματικά ή να συνεχίσει να κάνει αυτό που έκανε. Τελικά, έπαιξε επαγγελματικά, συνεχίζοντας να κάνει αυτό που έκανε.

@football365.com

Ξεκίνησε το 1953 στην Μποταφόγκο σε ηλικία 20 ετών. Η καταξίωση ήρθε 5 χρόνια αργότερα, όταν στο Μουντιάλ της Σουηδίας, μαζί με τον Πελέ οδήγησαν την «Σελεσάο» στο πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο. Τα χρόνια που ακολούθησαν ήταν ξέφρενα. Άλλη μια κατάκτηση Παγκοσμίου Κυπέλλου, με τον ίδιο να σκοράρει δις στον προημιτελικό και τον ημιτελικό του 1962 στη Χιλή.

Το 1966 σταμάτησε από την Εθνική και για ακόμα έξι χρόνια έπαιξε ελάχιστα παιχνίδια με τέσσερις διαφορετικές ομάδες. Το παιχνίδι του ήταν ελεύθερο, έπαιζε για να το ευχαριστηθεί πρώτα ο ίδιος, χωρίς να δίνει πολύ σημασία στην τακτική της ομάδας. Κάτι παρόμοιο έκανε και στην ζωή του. Μπορεί στο γήπεδο να έβλεπες έναν άγγελο, αλλά έξω από αυτό, έβλεπες έναν άνθρωπο που έπινε σαν διάβολος, που κάπνιζε όποτε είχε διάθεση και χαλούσε όλα του τα λεφτά σε οίκους ανοχής. Η αδυναμία του στο γυναικείο φύλο έχει μείνει παροιμιώδης.

Παντρεύτηκε τρεις φορές, έκανε 14 παιδιά με πέντε διαφορετικές γυναίκες και κανείς δεν ξέρει πόσες γυναίκες βρέθηκαν στο κρεβάτι του. Ο κόσμος τον λάτρευε. Όχι μόνο για το στυλ παιχνιδιού του και την εκπληκτική του έφεση στις ντρίπλες, αλλά και γιατί ‘έβλεπαν στο ελεύθερο και άστατο χαρακτήρα του, έναν καθρέφτη του εαυτού τους. Και την ελπίδα ότι μπορείς να τα καταφέρεις ακόμα κι έτσι.

@dreamteamfc.com

Πέθανε μόλις στα 49 του χρόνια, στις 20 Ιανουαρίου του 1983, από κίρρωση του ήπατος, όντας αλκοολικός για πολλά χρόνια. Η επιρρέπεια του στο αλκοόλ μπορεί να τον γλίτωσε από αρκετά αυτοκινητιστικά στα οποία είχε συμμετοχή, αλλά του πήρε και την ζωή. Μετά τα σκάνδαλα και την ζωή που έκανε, θα περίμενε κανείς ότι ο κόσμος θα του γύριζε την πλάτη. Στην κηδεία του βρέθηκαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που τον συνόδευσαν από το Μαρακανά στην γειτονιά που γεννήθηκε. Και οι περισσότεροι έκλαιγαν φωνάζοντας το όνομά του. Γιατί ακόμα και σήμερα, ο Garrincha παραμένει ένας από τους πιο σημαντικούς ποδοσφαιριστές που έβγαλε ποτέ η Βραζιλία. Ένας άνθρωπος ταλαντούχος με πολλά πάθη, όπως και οι περισσότεροι συμπατριώτες του...