Ο Ουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ ήταν από αυτές τις προσωπικότητες που έχει λίγους οπαδούς και πολύ περισσότερους εχθρούς. Οπαδούς γιατί κατάφερε να γίνει πλούσιος πατώντας πάνω στις αδυναμίες του αναγνωστικού κοινού των ΗΠΑ, προσφέροντάς του βία, σeξ και σκάνδαλα τα οποία τις περισσότερες φορές δεν ήταν και αληθινά. «Αυτός φταίει;», θα σου πει ένας οπαδός του. Μισητός γιατί παραπλάνησε το κοινό, έδωσε στην δημοσιογραφία την έννοια του «κίτρινου» και μέσα σε όλα τα άλλα προκάλεσε και τον Ισπανο-Αμερικανικό πόλεμο. «Αυτός φταίει», θα απαντήσουν κάποιοι.

Η ζωή του και κυρίως οι τακτικές του, ώστε να φτάσει στην επιτυχία, ήταν υπόγειες και σκοτεινές. Η σκανδαλοθηρική μέθοδός του και ο τρόπος που έφτασε να ελέγχει ακόμα και την πολιτική, ενέπνευσε τον Όρσον Γουέλς ώστε να σκηνοθετήσει μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, τον «Πολίτη Κέιν». Δεν υπήρξε ποτέ καμία αμφιβολία, ότι η ταινία αναφερόταν στον Χίρστ και μάλιστα όσο εκείνος βρισκόταν εν ζωή.

Γεννήθηκε σε μια πλούσια οικογένεια στις 29 Απριλίου του 1863. Ο πατέρας του ήταν Γεωλόγος, αλλά είχε πιάσει την καλή όταν είχε ανακαλύψει μια φλέβα χρυσού. Η οικονομική του κατάσταση τον έβαλε στην πολιτική και κατάφερε να εκλεγεί γερουσιαστής στην πολιτεία της Καλιφόρνια.

Ο γιος του μεγάλωσε κακομαθημένος. Πήγε στα καλύτερα σχολειά και σπούδασε στο Χάρβαρντ, που όμως ποτέ δεν τελείωσε. Η συμπεριφορά του δεν ήταν η καλύτερη και είχε αποβληθεί σχεδόν από παντού. Όμως πρόλαβε να κολλήσει το μικρόβιο της δημοσιογραφίας. Στο Χάρβαρντ είχε γνωρίσει τον Τζόζεφ Πούλιτζερ, που αργότερα θα γινόταν ο μεγαλύτερος εχθρός του.

Ο πατέρας του κέρδισε στον τζόγο μια εφημερίδα, την «San Fransisco Examiner», που εκείνη την εποχή πουλούσε περίπου 75.000 φύλλα. Ο Χιρστ όταν αποβλήθηκε από το κολλέγιο την ζήτησε από τον πατέρα του κι εκείνος του την έδωσε.

Λίγο αργότερα ο πατέρας του θα πεθάνει και η μητέρα του του δίνει κάθε μήνα ένα μεγάλο ποσό. Χωρίς κανένα άγχος, ο Χίρστ έβαλε μπροστά το σχέδιό του. Πήρε τα καλύτερα μηχανήματα και προσέλαβε ανθρώπους όπως ο Μαρκ Τουέιν και ο Τζακ Λόντον.

Σιγά, σιγά ξεκίνησε μια αήθη, αλλά επιτυχημένη όπως αποδείχθηκε, συνταγή. Σκάνδαλα, βια, σeξ, που πολλές φορές ήταν ψεύτικα. Όμως το αναγνωστικό κοινό ψοφούσε για κάτι τέτοια. Μέσα σε λίγα χρόνια η εφημερίδα έφτασε να πουλάει πάνω από 1 εκατομμύριο φύλλα καθημερινά. Ο πρώτος μεγιστάνας των ΜΜΕ, είχε μόλις βρει τον τρόπο για να «γεννηθεί».

Αποφάσισε να επεκταθεί στην Νέα Υόρκη. Αγόρασε την «New York Morning Journal» από τον Πούλιτζερ και ίδρυσε μια εφημερίδα ακόμη. Μείωσε τις τιμές τους, αφού δεν είχε ανάγκη από λεφτά και προσέφερε τα διπλά λεφτά σε δημοσιογράφους απ’ ότι ο Πούλιτζερ. Αποτέλεσμα; Το σοβαρό έντυπο διεισδυτικής δημοσιογραφίας του Πούλιτζερ ήρθε σε δεύτερη μοίρα και ο Χίρστ πουλούσε σχεδόν 2 εκατομμύρια φύλλα την ημέρα, πάντα βασιζόμενος στην «κίτρινη» δημοσιογραφία.

Η εφημερίδες του έκαναν και έγραφαν ό,τι ήθελαν πλέον, χωρίς να δίνουν λογαριασμό. Ο Χίρστ επηρέαζε ανοιχτά τους πολιτικούς, ίσως με απειλές και σκάνδαλα. Και εκτός αυτού, έπαιξε ενεργό ρόλο στο ξέσπασμα ενός πολέμου. Μάλλον, αυτός τον προκάλεσε…

Στην Κούβα, το 1898, τα πράγματα ήταν ανήσυχα μεταξύ ντόπιων και Ισπανών. Κάποια στιγμή το αμερικάνικο θωρηκτό «Μειν» ανατινάχτηκε στο λιμάνι της Κούβας. Ήταν ευκαιρία. Οι Ισπανοί είπαν ότι επρόκειτο για ατύχημα. Ο Χίρστ όχι. Και μαντέψτε ποιον πίστεψαν. Έγραψε ότι επρόκειτο περί σαμποτάζ, χωρίς καμία απόδειξη. Στις ΗΠΑ, έπεισε τους εκατομμύρια αναγνώστες του ότι κινδυνεύουν. Και τους ξεσήκωσε. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα έναν πόλεμο που κράτησε 3,5 μήνες και οδήγησε στον θάνατο περίπου 20.000 ανθρώπους. Βέβαια και η εφημερίδα του Πούλιτζερ δεν πήγε πίσω στην συγκεκριμένη περίπτωση…

Ο Χίρστ το γύρισε στην πολιτική. Μπορεί το κοινό να αγόραζε την εφημερίδα του, αλλά μάλλον δεν είχε καλή γνώμη για τον ίδιο. Αν και εκλέχτηκε δυο φορές βουλευτής, απέτυχε παταγωδώς να εκλεγεί δήμαρχος της Νέα Υόρκης και μάλιστα δυο φορές.

Στράφηκε πάλι στα αγαπημένα του έντυπα. Μέχρι την δεκαετία του 1920, είχε περίπου 30 εφημερίδες σε 12 πόλεις και άλλα έξι περιοδικά, όπως το πασίγνωστο «Cosmopolitan». Παντρεύτηκε την κόρη της ιδιοκτήτριας του μεγαλύτερου οίκου ανοχής της Νέας Υόρκης και έκανε πέντε παιδιά. Αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να γυρνάει συνεχώς με «καμπαρετζούδες»!

Η φήμη του χαλούσε. Ύστερα από το κραχ του ’29, που τον χτύπησε και αυτόν, αλλά όχι όσο άλλους, το 1934, πήρε συνέντευξη από τον Χίτλερ, καταφέρνοντας να βελτιώσει την εικόνα του δικτάτορα σε όλον τον κόσμο!

Επτά χρόνια αργότερα πρότεινε λεφτά στον Όρσον Γουέλς για να μην βγάλει την ταινία «Πολίτης Κέιν» στις αίθουσες. Εκείνος αρνήθηκε. Ο Χίρστ πολέμησε την ταινία χωρίς αποτέλεσμα. Η ταινία του έκανε μεγάλη ζημιά. Η επιρροή του συρρικνώθηκε και εκείνος αποσυρόταν σιγά σιγά από την ενεργητική του διείσδυση στα πάντα. Πέθανε σε ηλικία 88 ετών το 1952.

Ο Ουίλιαμ Ράντολφ Χίρστ θεωρείται ότι άλλαξε την ιστορία των ΜΜΕ, με την κακή όμως έννοια. Κατάφερε επίσης να κερδίσει απίστευτα ποσά και γίνει ο πρώτος μεγιστάνας των ΜΜΕ. Η σκοτεινή και υπόγεια ιστορία του, απέδειξε ότι υπάρχει παντού ένας αδίστακτος άνθρωπος που θα κάνει τα πάντα για τα λεφτά και την εξουσία. Όχι επειδή έχει έναν στόχο, αλλά επειδή έτσι του αρέσει…