Το σύμβολο της σβάστικας έχει συνδυαστεί άμεσα με τον ναζισμό και η θέα του, έχει γίνει συνώνυμο με τρομακτικές εικόνες, με το μίσος και τον θάνατο. Ωστόσο η σβάστικα σαν σύμβολο, υπήρξε πολύ πριν από τους ναζί. Και για χιλιάδες χρόνια, συμβόλιζε την καλοτυχία και την ευημερία. Από το 1935 και μετά, τα τελευταία 82 χρόνια δηλαδή, το σύμβολο «άδειασε» από καλοτυχία και γέμισε με όλες τις αρνητικές σημασίες που του επέβαλλαν.
Η παλαιότερη σβάστικα που βρέθηκε ποτέ ήταν στην πόλη Mezine της Ουκρανίας. Ήταν σκαλισμένη σε ένα αγαλματίδιο από ελεφαντόδοντο και χρονολογείται πριν από 12.000 χρόνια. 4.000 χρόνια αργότερα ο πολιτισμός των Βίντσα, ήταν ο πρώτος που την χρησιμοποίησε εκτεταμένα, στην περιοχή που σήμερα βρίσκονται η Σερβία και η Κροατία.
Για τους Βουδιστές και τους Ινδουιστές στην Ινδία, αλλά και σε πολλές άλλες ασιατικές χώρες, είναι σύμβολο πολλών χιλιάδων ετών και την συναντάμε μέχρι και σήμερα, σε πολλούς ναούς αλλά και σε εξώφυλλα βιβλίων, ακόμα και σε λεωφορεία.
Στην Ελλάδα συναντάται πρώτη φορά, πριν από 4.000 χρόνια στην Τροία, όπως έδειξαν οι ανασκαφές που έκανε ο Ερρίκος Σλήμαν. Στην Αρχαία Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για διάφορους λόγους. Οι αρχαίοι κέλτες πάλι, την χρησιμοποίησαν σε έργα τέχνης που σώζονται μέχρι και σήμερα. Ακόμα και οι πρώτοι χριστιανοί είχαν σαν σύμβολο την σβάστικα.
Όμως γιατί όλοι αυτοί ήθελαν να το χρησιμοποιήσουν; Για χιλιάδες χρόνια, η σβάστικα ήταν συνώνυμο της καλοτυχίας και της ευημερίας. Προέρχεται άλλωστε από την σανσκριτική λέξη «svastika», που σημαίνει ακριβώς αυτό. Καλή τύχη και ευμάρεια. Οπότε πολλοί λαοί, θεωρούσαν ότι θα τους φέρει τα πάντα ευνοϊκά, πως θατους έσωζε από τα φυσικά φαινόμενα ή τον θυμό των θεών.
Οι ονομασίες της διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Στην Κίνα ονομάζεται «Wan», στην Ιαπωνία «Μanji», στην Αγγλία «fylfot», ενώ στην Αρχαία Ελλάδα την ονόμαζαν «τετρασκέλιον» ή «τερταγραμμάδιον».
Στον βουδισμό εκτός από σύμβολο τύχης, είναι σύμβολο αφθονίας και αιωνιότητας. Ο μελετητής της σανσκριτικής γλώσσας, P. R. Sarkar, εξήγησε πως η βαθύτερη έννοια του συμβόλου είναι η νίκη και η ολοκληρωτική επικράτηση.
Ο Πυθαγόρας την χρησιμοποιούσε ως σύμβολο της διδασκαλίας του και οι πρώτοι χριστιανοί για να συμβολίσουν την υπέρτατη ζωή. Κι όμως, ύστερα από μια καλοπροαίρετη ιστορία χιλιάδων ετών, το 1935, βρέθηκε ένας δικτάτορας, ο Αδόλφος Χίτλερ, για να της δώσει την αρνητική σημασία που έχει σήμερα. Την μετέτρεψε σε «λογότυπο» του μίσους και του θανάτου εκατομμυρίων ανθρώπων.
