Όλοι την έχουμε χρησιμοποιήσει κατά καιρούς, όταν θέλουμε να περιγράψουμε κάποιον που δουλεύει ασταμάτητα κι αγόγγυστα. Παρότι χρησιμοποιείται για τους φιλόπονους ανθρώπους, τα σκυλιά δεν διακρίνονται για την εργατικότητά τους. Πώς όμως προέκυψε αυτή παροιμιώδης φράση;

Ο Αισχύλος στην τραγωδία «Αγαμέμνων» (458 π.Χ.) αρχίζει με τον φρουρό που λέει:

Θεοὺς μὲν αἰτῶ τῶνδ' ἀπαλλαγὴν πόνων,
φρουρᾶς ἐτείας μῆκος, ἣν κοιμώμενος
στέγαις Ἀτρειδῶν ἄγκαθεν, κυνὸς δίκην…

Δηλαδή: «Τους θεούς παρακαλώ να με γλυτώνουν απΆ τα βάσανα αυτά, που ολάκερο ένα χρόνο σαν το σκυλί πάνω στων Ατρειδών τις στέγες κοιμώμενος».

Βέβαια στις μέρες μας τα σκυλιά στις πόλεις κοιμούνται και σπανίως εργάζονται, όμως κατά την αρχαιότητα η φράση είχε πηγή έμπνευσης τα τσοπανόσκυλα και τα κυνηγετικά σκυλιά, γιατί αυτά τα ζώα εργάζονταν όλη την ημέρα, περιφρουρώντας το μαντρί από τους λύκους ή κυνηγώντας θηράματα στη φύση.