Ο καθένας θέλει να είναι ευτυχισμένος.

Τα βιβλία αυτοβοήθειας μας μαθαίνουν πώς να σταματήσουμε να ανησυχούμε, πώς να διώξουμε τις αρνητικές σκέψεις, στη δουλειά οι προϊστάμενοι θέλουν να δουν τον ενθουσιασμό μας στο χώρο εργασίας και ο μόνος τρόπος για να απαντήσει κανείς στην ερώτηση "πώς είσαι;" πρέπει να είναι "καλά!".

Αλλά σύμφωνα με Svend Brinkmann, καθηγητή ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Aalborg της Δανίας, η κουλτούρα της θετικότητας έχει μια σκοτεινή πλευρά.
Η ευτυχία δεν είναι θεμιτή ούτε αναμενόμενη σε πολλές καταστάσεις στη ζωή και πρέπει να ζούμε με αυτό, λέει ο Brinkmann.

"Πιστεύω ότι οι σκέψεις και τα συναισθήματά μας, θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη ζωή. Όταν συμβεί κάτι κακό, θα πρέπει να επιτρέπεται στον καθένα να έχει αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα για αυτό, επειδή αυτό δείχνει πως έχεις συναίσθηση για τα όσα συμβαίνουν γύρω σου". Το πρόβλημα είναι όταν η ευτυχία γίνεται αυτοσκοπός με την έννοια της υποχρέωσης.

"Η ζωή είναι υπέροχη, αλλά είναι επίσης τραγική. Οι άνθρωποι πεθαίνουν, εμείς υποφέρουμε, και αν νιώθουμε την υποχρέωση να κάνουμε θετικές σκέψεις και να φερόμαστε σαν όλα να είναι πάντα καλά, τότε όσα αποφεύγουμε, η πραγματικότητα δηλαδή, μπορεί να μας "χτυπήσει" ακόμα πιο έντονα μια απροσδόκητη στιγμή- και να είστε σίγουροι πως θα τη συνειδητοποιήσετε αργά η γρήγορα".