Ένα μικρό σημάδι, στο οποίο δεν δόθηκε η απαιτούμενη προσοχή ήταν αρκετό για να χάσει τη ζωή της μια 16χρονη μαθήτρια. Το σπυράκι που έβγαλε ξαφνικά στη γλώσσα της δεν προμήνυε με τίποτα το θάνατό της.

Η Μαρία, όπως και οι γονείς της δεν έδωσαν αμέσως σημασία στο ύποπτο σημάδια το οποίο όμως αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε σε μια μορφή καρκίνου.

Η μάχη που έδωσε η 16χρονη, αμέσως μόλις συνειδητοποίησε το μέγεθος της αρρώστιας ήταν δυνατή αλλά όχι επιτυχής.

Δυο μήνες μετά το θάνατό της από καρκίνο η μητέρα της Αγγελική μιλά στο Πρώτο Θέμα και βρίσκει το θάρρος και τη δύναμη να εξηγήσει το Γολγοθά της οικογένειά της.

«Η Μαρία μου από την πρώτη στιγμή γνώριζε το πρόβλημά της. Ήταν ένα δυνατό κορίτσι κι ας ήταν μόλις 16 ετών. Και εμείς η οικογένειά της, που μείναμε πίσω είμαστε πολύ δυνατοί άνθρωποι και γνωρίζουμε ότι το κοριτσάκι μας βρίσκεται στην αγκαλιά της Παναγίας και μας βοηθάει από εκεί ψηλά» λέει η μητέρα της άτυχης έφηβης και εξομολογείται: «Στην αρχή μου είχε παραπονεθεί ότι την ενοχλούσε ένα σπυράκι στη γλώσσα αλλά δεν δώσαμε αμέσως σημασία. Δεν ανησυχήσαμε».

Όταν το σπυράκι αυτό δεν έφευγε από τη γλώσσα της Μαρίας οι γονείς προβληματίστηκαν και όπως λέει η μητέρα της 16χρονης, άρχισαν να ρωτούν τους γιατρούς. «Όταν είδαμε ότι αυτό δεν εξαφανιζόταν και την ενοχλούσε πιο πολύ, αποφασίσαμε να πάμε σε γιατρό. Πήραμε κομμάτι για βιοψία. Τα αποτελέσματα δεν τα περιμέναμε. Πάθαμε σοκ. Πού να φανταστούμε ότι ένα σπυράκι θα ήταν όγκος καρκίνου» μας λέει.

Όπως εξηγεί η κυρία Αγγελική από την πρώτη στιγμή αποφάσισαν με το σύζυγό της να πουν την αλήθεια στην Μαρία. «Από την πρώτη στιγμή το γνώριζε η Μαρία μου, δεν της το κρύψαμε. Σύμφωνα με τους γιατρούς αυτή η μορφή καρκίνου -όπως μας είπαν- ήταν αντιμετωπίσιμη. Παρόλο που ήταν στην αρχική του μορφή δεν το προλάβαμε».

Οι προσπάθειες της Μαρίας και της οικογένειάς της κράτησαν τουλάχιστον για δύο χρόνια, χωρίς όμως η 16χρονη να βγει νικήτρια από τη μάχη με την νόσο.

«Σε καμία περίπτωση δεν πήγαινε το μυαλό μας στο μοιραίο. Αυτός ο γολγοθάς κράτησε δύο ολόκληρα χρόνια με τη Μαρία μου να στέκεται βράχος απέναντι στο πρόβλημά της και κάθε μέρα να μας χαμογελά και να μας λέει ότι όλα θα περάσουν. Εκεί που πιστεύαμε ότι τα πράγματα λίγο καλυτερεύουν, ξαφνικά αυτό υποτροπίασε πολύ γρήγορα με αποτέλεσμα το κοριτσάκι μου να φύγει από τη ζωή πολύ νωρίς. Ό,τι και να κάναμε, πιστεύω ότι ήταν γραφτό η Μαρία μου να φύγει από κοντά μας και να γίνει ένας άγγελος».