Η παράσταση Μήδεια – Μέρος 1ο είναι μια οπτικοακουστική lecture performance που εξετάζει τη σχέση μεταξύ του είδους θέατρο-δοκίμιο (theatre essay) και μουσικής αφήγησης: δραματικοί διάλογοι, βιογραφίες και ψευδοβιογραφίες, βίντεο και ζωντανή μουσική συντίθενται μεταξύ τους επί σκηνής με θέμα τη ρατσιστική και ενδογενή βία στη μητροπολιτική Ευρώπη, σήμερα.

Μια μίνι εκδοχή της παράστασης, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Open Stage» της Πειραματικής Σκηνής -1 του Εθνικού Θεάτρου, τον Μάρτιο 2016. Σήμερα, παρουσιάζεται στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων σε ολοκληρωμένη μορφή, για 4 μόνο παραστάσεις.

Με αφορμή τις τρομοκρατικές επιθέσεις που συντάραξαν την κεντρική Ευρώπη (και την εγγύς Ανατολή) το έτος 2015 και το κλίμα τρομοϋστερίας που έκτοτε επικράτησε στη ρητορική της πολιτικής ελίτ, παρακάμπτοντας μια πιο προσεκτική ανάλυση αυτών των γεγονότων και μην κάνοντας λόγο παρά μόνο για μια «νέα εποχή» ευρείας πλέον «απειλής» της ασφάλειας των πολιτών και των δημοκρατικών αξιών από μισαλλόδοξες και μηδενιστικές προς την κοινωνία οργανώσεις και άτομα (σ.σ. «Υπάρχει μια διαρκής απειλή, με την οποία θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε και να αντιδρούμε»), η παράσταση αναζητά τις βαθύτερες αιτίες αυτών των πράξεων βίας και αυτής της «απειλής», τόσο στη Μήδεια του Ευριπίδη όσο και στο σήμερα, με πρωταγωνιστές πραγματικά και μυθοπλαστικά πρόσωπα στην εποχή αυτού του «Νέου Μεσαίωνα» που διανύουμε.

Το σενάριο του έργου: ένας άντρας και μια γυναίκα, πετυχημένοι και καταξιωμένοι και οι δύο, απολαμβάνουν έναν ειρηνικό και ευδαίμονα βίο σε μια ευρωπαϊκή μητρόπολη. Μόνο που ο άντρας έχει καταγωγή από την «εξωτική» ανατολή. Μόνο που η γυναίκα συναντά συνεχώς, και πάντα κατά τύχη, ένα άγνωστο πρόσωπο, έναν «ξένο», όπως ο άντρας της, και αισθάνεται ξαφνικά απειλή… Τι αντίκτυπο έχει το πρόσωπο του «ξένου» στη συνείδηση της γυναίκας κι αυτή αντιδρά κατ’ αυτόν τον τρόπο; Τι θα συμβεί στο τέλος;

Η παράσταση Μήδεια – Μέρος 1ο είναι η ιστορία και η κατάληξη ενός ζευγαριού μετά από 10 χρόνια έγγαμου βίου και της πορείας της σχέσης του, από μια σχέση παράφορου έρωτα σε μια σχέση μισαλλοδοξίας, τρόμου και ανθρωπομηδενισμού, με φόντο την πολιτική και υπαρξιακή φθορά της Ευρώπης, σήμερα. Στην παράσταση, πλάι στην πρωτότυπη μουσική του Πέτρου Μωραΐτη, ακούγονται μουσικά αποσπάσματα και από το έργο «Μήδεια» (Πάτρα, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006) του Σ. Γραφανάκη.

Ηθοποιός Βασιλική Σαραντοπούλου | Χορευτές και ηθοποιοί (μέσω βίντεο) Γκρέϊς Νουόκε, Ρέϊτσελ Νουόκε, Τζέσικα Μπεν Ανοσίκε (Bantu dancers) |
Μουσικοί επί σκηνής: Δημήτρης Παγίδας: κιθάρες, ηλεκτρονικά Ιάκωβος Παυλόπουλος: ξυλόφωνο, κρουστά |
Σύνολο αφρικανικής μουσικής ANASA drummers (μέσω βίντεο): Μιχάλης Αλαφογιάν: djembe Δημήτρης Ακινόλα: dun dun
Σενάριο και σκηνοθεσία: Στάθης Γραφανάκης | Μουσική: Πέτρος Μωραΐτης | Βίντεο: OST ENSEMBLE | Μοντάζ: Βάσια Ντούλια, Θάνος Κουβαράς | Ηχητικός σχεδιασμός: Χρύσανθος Χριστοδούλου | Κοστούμια: OST ENSEMBLE, Bantu dancers | Παραγωγή: OST ENSEMBLE Theatre company

_{Ευχαριστίες προς: ΕΡΤ (Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ), Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών, Εστιατόριο «Οινοθήρα» Αθήνα, για την υποστήριξή τους σε αυτήν την εργασία και τους φίλους Parbeg, Redza και Mindu για τη φιλική συμμετοχή τους στην παράσταση.}