Σήμερα ανακοινώνεται ο νικητής ή οι νικητές του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης, σε μια χρονιά που αναμφισβήτητα ξεχωρίζουν οι κάτοικοι της Λέσβου - κυρίως - για το φιλότιμό τους και την προσφορά τους σε χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που κατέκλυσαν το νησί προερχόμενοι από τα απέναντι παράλια.

Όσο σημαντικό κι αν είναι το βραβείο, κανείς από τους αφανείς ήρωες δεν πιστεύει ότι θα αλλάξει κάτι στη ζωή τους. Ούτε φυσικά σε αυτή των Σύρων που παραμένουν στη χώρα τους, αλλά και σε αυτή εκατομμυρίων ακόμη που βρίσκονται στη δίνη ενός πολέμου.

«Την Παρασκευή, όταν θα ανακοινώσουν το Νόμπελ, θα συνεχίσουν τα πέφτουν βόμβες και οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πεθαίνουν» είπε ο κ. Βαλάμιος, αναφερόμενος στη Συρία. «Και εγώ δεν θα αισθανθώ ούτε χαρά ούτε λύπη. Ξέρω ότι έκανα αυτό που έπρεπε».

Ο Στρατής Βαλάμιος και η 86χρονη Αιμιλία Καμβάση –μια από τις αγαπημένες «γιαγιάδες της Λέσβου»- είναι τα «πρόσωπα» της ελληνικής υποψηφιότητας και επιλέχθηκαν συμβολικά να εκπροσωπήσουν τους νησιώτες στα Νόμπελ.

Κανένας δεν ξέρει πόσους πρόσφυγες έσωσαν οι ντόπιοι από βέβαιο θάνατο στη θάλασσα. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, όμως, ο αριθμός αυτός υπολογίζεται στις χιλιάδες.

«Φανταστείτε να είστε εκεί και να βλέπετε τα πνιγμένα παιδιά στην παραλία ή να σώζετε έναν πατέρα το παιδί του οποίου πνίγηκε ή ακόμη και ένα βρέφος που έχασε τους γονείς του» είπε στο ειδησεογραφικό δίκτυο ο κ. Βαλάμιος.

Οι ιστορίες φρίκης και ανθρώπινου πόνου είναι δεκάδες… Η σορός ενός ακέφαλου βρέφους ξεβράστηκε σε ελληνική παραλία νωρίτερα φέτος. Μια μητέρα έχασε και τα δύο της παιδιά στη θάλασσα –ένα βρέθηκε στην Ελλάδα και το άλλο στην Τουρκία. Τόσοι πολλοί «Αϊλάν» χάθηκαν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την ελευθερία.

Υπήρχαν ημέρες κατά τις οποίες έφταναν στις ακτές του νησιού περίπου 3.000 άτομα. Τα σκάφη που χρησιμοποιούσαν οι πρόσφυγες συχνά βυθίζονταν, σηκώνοντας βάρος τρεις φορές μεγαλύτερο από αυτό για το οποίο είχαν σχεδιαστεί, στην προσπάθεια των διακινητών να αποκομίσουν μεγαλύτερο κέρδος χρεώνοντας περίπου 1.500 δολάρια το άτομο. Εκατοντάδες άνθρωποι πνίγηκαν, πολλοί εξακολουθούν να αγνοούνται.

«Μερικές ημέρες, ο Βαλάμιος έβαζε έως και 20 άτομα μέσα στο τριών μέτρων σκάφος του» γράφει το Reuters, και συμπληρώνει: «Οι μέρες αυτές έχουν πλέον τελειώσει, από τον Μάρτιο, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Τουρκία συμφώνησαν να κλείσουν αυτό τον προσφυγικό διάδρομο και μόνο μια χούφτα πρόσφυγες φτάνουν πλέον κάθε εβδομάδα».

«Το νησί το αξίζει. Είμαι ηθικά ικανοποιημένος με όσα έκανα, που βοήθησα αυτούς τους ανθρώπους. Όλα τα υπόλοιπα, και το Νόμπελ μαζί, δεν έχουν σημασία» δήλωσε στο πρακτορείο ο 63χρονος Θανάσης Μαρμαρινός, ψαράς της περιοχής.

Με τη σειρά της, η Αιμιλία Καμβάση, κόρη προσφύγων από τη Μικρά Ασία, είπε ότι δεν περίμενε ποτέ η τραγωδία να «χτυπήσει» τόσο κοντά στο σπίτι της.

Αισθάνθηκε, όμως, την ανάγκη να βοηθήσει, έχοντας ακούσει ιστορίες από τους γονείς της. «Σε αυτή την ηλικία, θα πεθάνω με καθαρή τη συνείδησή μου» ανέφερε η κ. Καμβάση, που πριν από λίγο καιρό συγκίνησε την Ελλάδα και τον κόσμο με μια κίνηση ανθρωπιάς –το τάισμα ενός μικρού προσφυγόπουλου.

Σε περίπτωση που οι Έλληνες νησιώτες κερδίσουν το Νόμπελ Ειρήνης, τότε το χρηματικό έπαθλο των 930.000 δολαρίων θα διατεθεί στα νοσοκομεία των νησιών.