Παραδοχή της ανεπάρκειας των μηχανισμών της να αντιμετωπίσει τις μεγάλες κρίσεις ή μία αντίληψη ότι με τα χρήματα επιλύονται όλα τα προβλήματα; Σε κάθε περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση επέλεξε να πετάξει για μία ακόμη φορά το... μπαλάκι του προσφυγικού, πληρώνοντας, επί της ουσίας, τις «υπηρεσίες» που θα της προσφέρουν άλλα κράτη. Η Ευρώπη, λοιπόν, προσανατολίζεται να ακολουθήσει πολιτική ανάλογη με εκείνη απέναντι στην Τουρκία, προκειμένου να επιλύσει τις προσφυγικές ροές που έχουν αυξηθεί από την πλευρά της Αφρικής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι Βρυξέλλες αναμένεται να αποφασίσουν την παροχή συνολικά 62 δισ. ευρώ προς τις αφρικανικές χώρες που εμπλέκονται στην προσφυγική κρίση, προκειμένου να «κλείσουν τα σύνορά» τους, επιβάλλοντας μέτρα ανάλογα με εκείνα της Άγκυρας, αποτέλεσμα των οποίων ήταν να περιοριστούν αισθητά οι ροές μέσω του Αιγαίου, προς την Ελλάδα.

Φαρμακευτική βοήθεια και υποδομές

Τα 62 δισ. ευρώ θα αφορούν προγράμματα φαρμακευτικής βοήθειας, αλλά και υποδομών, όπως σχολεία, δίκτυα, νοσοκομεία και άλλες υπηρεσίες, καθώς στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχουν εμπιστοσύνη στις τοπικές κυβερνήσεις, ώστε να τους ενισχύσουν με χρήματα, τα οποία θα διαχειριστούν οι ίδιοι.

Στην ΕΕ πιστεύουν ότι κράτη όπως η Νιγηρία, το Σουδάν και το Μάλι, θα έχουν την ευκαιρία να διαχειριστούν τους πρόσφυγες από τις χώρες που διεξάγεται ο πόλεμος και πλήττονται από τη δράση του Ισλαμικού Κράτους σε ευρεία κλίμακα. Στις Βρυξέλλες έχει σχηματιστεί η εντύπωση ότι το σχέδιο που εφαρμόστηκε στην Τουρκία ήταν πετυχημένο, καθώς σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, οι ροές από τα τουρκικά παράλια έχουν μειωθεί καθοριστικά. Ωστόσο, μέσω της Μεσογείου και κυρίως προς την Ιταλία, συνεχίζονται με ανάλογη ένταση, γεγονός που έχει προβληματίσει τους Ευρωπαίους επιτελείς, καθώς μόνο το 2015, εισήλθαν στην ΕΕ πάνω από ένα εκατ. πρόσφυγες και μετανάστες, προκαλώντας, εκτός των άλλων, την αμφισβήτηση της πολιτικής που ακολουθήθηκε και εντός των κρατών.

Οι αντιδράσεις εναντίον της Μέρκελ

Η Γερμανίδα καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, δέχτηκε εντονότατη κριτική τόσο από το εσωτερικό της χώρας της, όσο και από τους Ευρωπαίους εταίρους, για την πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» που ακολούθησε. Προκειμένου η ίδια να μην «χρεωθεί» την αλλαγή στην πολιτική της ΕΕ έναντι του προσφυγικού ζητήματος, αποφασίζεται η μεταβίβαση του προβλήματος στις χώρες που ξεκινούν το ταξίδι τους οι πρόσφυγες-μετανάστες, ώστε να αναλάβουν εκείνες τον περιορισμό των ροών, καλύπτοντας τις ελλείψεις που αποδεικνύεται ότι διαθέτει στον συγκεκριμένο τομέα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμφωνα με αναφορές, πάνω από 800.000 πρόσφυγες-μετανάστες έχουν ήδη συγκεντρωθεί στη Λιβύη και είναι έτοιμοι να διασχίσουν το Αιγαίο, αν δεν επιτευχθεί τελική συμφωνία μεταξύ των αφρικανικών χωρών και της ΕΕ. Όπως σημειώνουν Αφρικανοί διπλωμάτες, αυτή τη στιγμή εργάζονται εκατοντάδες άνθρωποι για τη φύλαξη και τη φροντίδα αυτών των ανθρώπων, δίχως να αμείβονται, καθώς δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια. «Αν δεν δοθούν χρήματα, πολύ απλά θα ανοίξουμε τα σύνορα», ειπώθηκε χαρακτηριστικά.