Ο Andreas Mershin εδώ και 8 χρόνια βρίσκεται στο MIT και διευθύνει την ομάδα «έξυπνων υλικών» (smart materials) του Ιδρύματος.

Τελείωσε το Λύκειο στην Ελλάδα, σπούδασε Φυσική και Κοσμολογία, ταξίδεψε στις ΗΠΑ όπου συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία και το 2000 πήρε το δεύτερό του Μaster στην Κβαντική Βιοφυσική υπό την επίβλεψη του Δημήτρη Νανόπουλου.

Το πιο πρόσφατο επίτευγμά του είναι «η ηλεκτρονική μύτη» που «ανιχνεύει» στο σώμα διάφορες μορφές καρκίνου.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο «ΒΗΜΑ» μίλησε για τη δουλειά του, αλλά και την απόφαση να εγκαταλείψει την Ελλάδα: «Όταν τελείωσα το Λύκειο και κοίταξα μπροστά, σκέφτηκα το εξής: Αν μείνω στην Ελλάδα, θα μπω στο Πολυτεχνείο και επειδή υπάρχει και μια εντελώς χαβαλετζίδικη πλευρά του εαυτού μου, θα μπλεχτώ με το όλο κλίμα εδώ, θα το ρίξω στον χαβαλέ και στις καταλήψεις και δεν θα καταλήξω πουθενά. Από την άλλη, ήξερα επίσης ότι υπάρχει και η πλευρά του εαυτού μου η οποία είναι πολύ οργανωτική και ότι αν μπω σε ένα πρόγραμμα και βάλω στόχους, συγκεντρώνομαι και συνήθως τους πετυχαίνω. Έτσι, αποφάσισα να ακολουθήσω αυτή την ιδιότητά μου και έφυγα».

Όσον αφορά την ηλεκτρονική συσκευή ανίχνευσης καρκίνου ανέφερε: «Ασχολούμαστε ταυτόχρονα με πέντε-έξι πράγματα αυτόν τον καιρό. Αλλά αυτό που κάνω τώρα με τις “μύτες” οι οποίες μπορούν να διαγνώσουν τον καρκίνο είναι ένα από τα σημαντικότερα. Έχουμε φτιάξει τρία μηχανήματα τα οποία μπορούν να μυρίσουν καλύτερα από ό,τι μυρίζει ο σκύλος. Διάβασα μια μελέτη το 1994 για ένα τεριέ το οποίο είχαν εκπαιδεύσει να μυρίζει τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Τότε σκέφτηκα ότι αν μπορεί να το κάνει ένα σκυλί αυτό, εγώ μπορώ στο εργαστήριο να το κάνω καλύτερα. Έτσι φτιάξαμε αυτές τις τρεις “μύτες” και πλέον είμαστε ικανοί να αναγνωρίζουμε συγκεκριμένες μορφές καρκίνου 100 φορές καλύτερα από ό,τι το σκυλί!».