Σουρουπώνει. Είμαστε σε μια πλατεία, στο κέντρο της Αθήνας. Καθόμαστε σε εξέδρες. Φοράμε ακουστικά. Παρατηρούμε τους περαστικούς. Κι εκείνοι παρατηρούν εμάς. Αίφνης, είμαστε όλοι λίγο αλλόκοτοι… Θέατρο και πραγματικότητα έρχονται τα πάνω κάτω. Μια σειρά από ζητήματα, σχεδόν δεδομένα, ανατρέπονται.

Δύο χρόνια μετά το Ganesh Versus the Third Reich, αυτή τη θαυμαστή αλληγορία για το Ολοκαύτωμα, το Back to Back Theatre, ο θίασος της Αυστραλίας που απαρτίζεται από ηθοποιούς με νοητική υστέρηση, επιστρέφει στη Στέγη. Αυτή τη φορά, παρουσιάζουν ένα ακόμα πιο αντισυμβατικό και δαιμονικά ευφυές θέαμα, το οποίο διαδραματίζεται εν ώρα αιχμής στην καρδιά της Αθήνας.

Τι είναι ιδιωτικό και τι δημόσιο; Τι είναι επιτρεπτό να υποστείς σε κοινή θέα και τι ανεπίτρεπτο; Άραγε, τι ορίζει την αξία και το status quo ενός ατόμου: Η προσωπικότητα ή, μήπως η αποτελεσματικότητα; Πόσο χρήσιμο είναι, τελικά, να είσαι παραγωγικός; Και πόσο σημαντικά είναι εκείνα τα μικρά μεταλλικά αντικείμενα (αγγλ. small metal objects), τα κέρματα – δηλαδή, το χρήμα;

«Το small metal objects διερευνά τις κοινωνικές επιπτώσεις της "οικονομικοποίησης" του πολιτισμού μας. Το θέμα του αφορά ειδικότερα τα άτομα που παραδοσιακά θεωρούνται λιγότερο "παραγωγικά" –άνθρωποι με αναπηρίες, άνεργοι, περιθωριακοί, ο τρίτος κόσμος–, εξετάζοντας την έννοια του "σεβασμού" ή του "μη σεβασμού", που σημαίνει να μη σε βλέπουν και να μη σε θεωρούν πλήρη άνθρωπο.» σημειώνει ο σκηνοθέτης Bruce Gladwin.

Και συνεχίζει, σχετικά με την επιλογή του να γίνεται η παράσταση σε δημόσιο χώρο: «Το small metal objects παραδίδει το θέατρο στο ευρύ κοινό, παίρνοντας τις εξέδρες ενός αμφιθεάτρου και τοποθετώντας τες στο πεδίο της καθημερινής εμπειρίας. Οι θεατές γίνονται μια εγκατάσταση για το ευρύ κοινό, το ευρύ κοινό γίνεται το έξτρα της θεατρικής αφήγησης. Είναι ένα θεατρικό θέαμα που γεννιέται από την ισχυρή αλληλεπίδραση θεατών και περαστικών, και το οποίο αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στους ρόλους του θεατή και του θεάματος.»

Φαινομενικά απλό, αλλά ακατάλληλο για ανηλίκους, αυτό το σύντομο και νοητικά απείρως σύνθετο δημόσιο θέαμα, το οποίο οι συντελεστές του χαρακτηρίζουν «περισυλλογή για ηδονοβλεψίες ή/και αστικό θρίλερ», αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες συγκινήσεις.



Σκηνοθεσία: Bruce Gladwin
Επινόηση: Bruce Gladwin, Simon Laherty, Sonia Teuben, Jim Russell & Genevieve Morris
Ηθοποιοί: Simon Laherty, Sonia Teuben, Jim Russell & Genevieve Morris
Ηχολήπτης: Marco Cher Gibard
Παραγωγή: Ally Harvey
Εκτέλεση Παραγωγής: Dans Maree Sheehan
Διεύθυνση σκηνής / Καλλιτεχνική Υποστήριξη: Nikki Watson
Εκτέλεση παραγωγής για την Αθήνα: Γιάννης Ράδος
Μετάφραση: Βασίλης Κιμούλης
Διερμηνεία: Γεωργία Τσιλίκη

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Δευτέρα 23 Μαΐου
"Un-masterclass" θεάτρου από τον Bruce Gladwin (10:00-13:00 | Στέγη)


_{Φωτογραφία © Jeff Busby}