Το Μουσείο Ηρακλειδών εγκαινιάζει στις 12 Μαΐου 2016 την έκθεση Pascaline Bossu: Σχέδια - Ζωγραφιές - Φωτογραφίες, Στιγμιότυπα από την Ελλάδα.

Η έκθεση παρουσιάζει σχέδια, ζωγραφιές και φωτογραφίες της Γαλλίδας εικαστικού Pascaline Bossu, η οποία ζει κι εργάζεται στην Αθήνα από το 2000. Βασικό της θέμα είναι το επίκαιρο ζήτημα της ταυτότητας, της ενσωμάτωσης σε μια ξένη κουλτούρα, της πολυπολιτισμικότητας.

Οι ρίζες μας αλλά και ό,τι κληροδοτούμε από γενιά σε γενιά στο πλαίσιο μιας οικογένειας, ενός έθνους, συμβάλουν στο χτίσιμο του μέλλοντός μας. Σε μια Ευρώπη σε κρίση, όπου ο εθνικισμός αυξάνεται και μαζί μ’ αυτόν και ο πειρασμός να κλειστεί καθένας στον εαυτό του, το θέμα της ταυτότητας είναι επίκαιρο παρά ποτέ. Για το ζήτημα της ταυτότητας –και μάλιστα, διπλής– μας μιλάει στα έργα της η Γαλλίδα εικαστικός Pascaline Bossu, αλλά και για τη δυνατότητα να ενταχθεί κανείς σε μια διαφορετική από τη δική του κουλτούρα.

Η καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί ως όχημα την τέχνη της για να ενταχθεί σ’ αυτή τη νέα κουλτούρα. Και η διπλή ταυτότητά της την κάνει να υιοθετεί ποικίλες τεχνικές, όπως τη ζωγραφική πάνω σε φωτογραφίες ή την εμπνευσμένη από φωτογραφίες ζωγραφική, με αποτέλεσμα ένα συνεχές πηγαινέλα, ένα παιχνίδι με καθρέφτες ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γαλλία, ανάμεσα στη ζωγραφική και τη φωτογραφία, ανάμεσα στη μη-ταυτότητα του μασκοφόρου καρναβαλιού και την εξιδανικευμένη μορφή που αποκαλύπτει μια αμφίεση.

Η έκθεση ξεκινάει με μια σειρά τοπίων, μια πρώτη οπτική εντύπωση, ένα αισθησιακό αντίκρισμα του κόσμου, καθώς η καλλιτέχνιδα βυθίζεται στο ελληνικό φυσικό περιβάλλον . Η Pascaline Bossu παρατηρεί και οικειοποιείται το ελληνικό τοπίο σαν ένα διάκοσμο παρόμοιο με το φόντο που παρατηρούμε σε φωτογραφίες τραβηγμένες στα ατελιέ των φωτογράφων του 19ου αιώνα. Εμπνευσμένα από τα αναγενησιακά τοπία με σανγκίνα, τα έργα της διαποτίζονται από την ελληνική φύση για να εκφράσουν καλύτερα τη σύνδεση του ανθρώπου με το περιβάλλον του: Αιωνόβιες ελιές, επιβλητικοί πλάτανοι και μοναχικά δάση, θυμίζουν στον άνθρωπο πόσο ταπεινός θα έπρεπε να είναι.

Γνωρίζοντας τη νέα κουλτούρα, η Bossu ανακαλύπτει τους Έλληνες στην καθημερινότητά τους, κι άλλοτε με αφορμή τις θρησκευτικές γιορτές τους ή τους αποκριάτικους εορτασμούς που έχουν τις ρίζες τους σε πανάρχαιες ειδωλολατρικές εκδηλώσεις. Τραβάει σαν τουρίστας φωτογραφίες, όμως η καλλιτέχνιδα στη συνέχεια τις μεταμορφώνει, τις μπολιάζει με την προσωπικότητά της και τους προσδίδει ζωγραφική έκφραση. Επιπλέον, η Pascaline Bossu ερευνά σε βάθος τους διάφορους τόπους, τις παραδόσεις, τους χορούς και τις φορεσιές: Απεικονίζοντας τα κύρια μέλη της οικογένειας της με παραδοσιακές ελληνικές φορεσιές, τους αποτίνει έναν φόρο τιμής αποδίδοντάς τους μια νέα προσωπικότητα που σχετίζεται με τον ελληνικό πολιτισμό - επίσης, λειτουργεί και σαν ένα «κλείσιμο του ματιού» προς τους Γάλλους καλλιτέχνες που υπερασπίστηκαν με πάθος τις ελληνικές εθνικές υποθέσεις κατά την ελληνική επανάσταση.