28 Ιανουαρίου 1986: Αυτή η ημερομηνία σημαδεύτηκε με μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία της εξερεύνησης του Διαστήματος, την έκρηξη του διαστημικού λεωφορείου Challenger.

Ήταν λίγο μετά τις 11:00 και ολόκληρος ο πλανήτης περίμενε να δει σε ζωντανή μετάδoση την εκτόξευση του διαστημικού λεωφορείου. Ήδη η ανθρωπότητα είχε παρακολουθήσει το πρώτο βήμα του ανθρώπου στο φεγγάρι, όμως πάντα η εκτόξευση ενός διαστημόπλοιου είναι ένα ξεχωριστό γεγονός.

Το CNN ήταν τότε το μόνο αμερικανικό δίκτυο που μετέδιδε ζωντανά την αποστολή, με το τηλεοπτικό κοινό να έχει αυξημένο ενδιαφέρον για το γεγονός.

Και ενώ στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα όλα έμοιαζαν σωστά και επικρατούσε ενθουσιασμός κατά την εκτόξευση του Challenger, 73 δευτερόλεπτα αργότερα ήρθε η απόλυτη καταστροφή, καθώς σημειώθηκε έκρηξη στο διαστημικό λεωφορείο στοιχίζοντας τη ζωή στους επτά επιβαίνοντες.

Η καταστροφή του Διαστημικού Λεωφορείου Challenger συνέβη στις 28 Ιανουαρίου του 1986, όταν η αποστολή της NASA Διαστημικό Λεωφορείο Orbiter Challenger (OV-099) εξερράγη 73 δευτερόλεπτα από την εκκίνηση της πτήσης, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους επτά μέλη του πληρώματος.

Το διαστημικό σκάφος αποσυντίθεται πάνω από τον Ατλαντικό Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών του Κέιπ Κανάβεραλ, Φλόριντα, στις 11:39 EST (16:39 UTC).

Οι έρευνες που ακολούθησαν

Οι έρευνες για την τραγωδία είχαν δείξει σχεδιαστικό λάθος στους πυραύλους προώθησης του σκάφους το οποίο κατά την απογείωση προκάλεσε αλυσιδωτή αντίδραση και που τελικά προκάλεσε την στην έκρηξη και ολική καταστροφή του διαστημοπλοίου. Οι διαχειριστές της NASA γνώριζαν για αυτά τα σχεδιαστικά λάθη, αλλά ολιγώρησαν.

Η καταστροφή οδήγησε σε μια ανάπαυλα 32 μηνών στο πρόγραμμα μεταφοράς με λεωφορείο και τον σχηματισμό της Επιτροπής Rogers, μια ειδική επιτροπή που διορίζεται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ρόναλντ Ρέιγκαν για να διερευνήσει το ατύχημα.

Ως αποτέλεσμα της καταστροφής, η Πολεμική Αεροπορία αποφάσισε να ακυρώσει τα σχέδιά της να χρησιμοποιήσει το λεωφορείο για απόρρητες στρατιωτικές εκτοξεύσεις δορυφόρων από την αεροπορική βάση Vandenberg στην Καλιφόρνια.

Η ειδησεογραφική κάλυψη του ατυχήματος ήταν εκτεταμένη: μία μελέτη ανέφερε ότι το 85 τοις εκατό των Αμερικανών ερωτηθέντων είχαν ακούσει την είδηση μέσα σε μια ώρα από το ατύχημα. Η καταστροφή του Challenger έχει χρησιμοποιηθεί ως μελέτη περίπτωσης σε πολλές συζητήσεις για την ασφάλεια των μηχανικών και την ηθική στο χώρο εργασίας.

Οι αστροναύτες της αποστολής

Στην κάτω σειρά: ο πιλότος Μάικλ Σμιθ (αριστερά ), ο διοικητής Φράνσις Σκόμπι (κέντρο), ο Ρόναλντ ΜακΝάιρ (δεξιά)
Στην πάνω σειρά (αριστερά): Έλισον Ονιζούκα, Κρίστα ΜακΌλιφ (δεν ήταν αστροναύτης. Ήταν δασκάλα που είχε επιλεγεί ανάμεσα σε 11.000 εθελοντές για να γίνει η πρώτη δασκάλα που θα πήγαινε στο διάστημα), ο Γκρεγκ Τζάρβις και η Τζούντιθ Ρέσνικ.

Η αποστολή είχε αναβληθεί για έξι ημέρες

Η αποστολή είχε αναβληθεί για έξι ημέρες λόγω κακών καιρικών συνθηκών και τεχνικών προβλημάτων. Το πρωί της 28ης Ιανουαρίου είχε αρκετό κρύο και οι μηχανικοί είχαν προειδοποιήσει ότι οι δακτύλιοι που σφραγίζουν τους πυραύλους προώθησης ήταν ευάλωτοι στις χαμηλές θερμοκρασίας πύραυλοι προώθησης. Ωστόσο, αυτές οι προειδοποιήσεις έπεσαν στο κενό και στις 16.39 (ώρα Γκρίνουιτς) το Challenger εκτοξεύτηκε από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα.

Δέκα χρόνια μετά το δυστύχημα του Challenger, δύο μεγάλα κομμάτια του ξεβράστηκαν σε παραλία της Φλόριντα και πλέον φυλάσσονται στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ.