Το «Crave» (Δίψα) της Σάρα Κέιν, ορόσημο στην σύγχρονη παγκόσμια θεατρική δραματουργία, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Μαρίας Ξανθοπουλίδου στο Θέατρο ΜΠΙΠ από τo Σάββατο 9 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 21.30.

Μιλάνε για τον έρωτα. Τέσσερις. Μιλάνε για την απόγνωση, τη μοναξιά, τις ελπίδες και τους πόθους τους. Σε καμιά στιγμή δεν μπορούμε να πούμε με σιγουριά εάν μονολογούν και πότε απευθύνονται ο ένας στον άλλον. Εάν συναντήθηκαν τυχαία ή έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους. Εάν είναι πράγματι τέσσερις ή ένα μόνο πρόσωπο.

Το «Crave», που σύστησε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό ο Λευτέρης Βογιατζής, είναι το πρoτελευταίο έργο της Σάρα Κέιν (1998), που η ίδια επέλεξε να δημοσιοποιήσει με το ψευδώνυμο Marie Kelvedon και όχι με το πραγματικό της όνομα.

Ένα ποιητικό κείμενο, στο οποίο οι αφηγήσεις των προσώπων έχουν ως αφετηρία την προσωπική τους αντίληψη για την έννοια της επιθυμίας.

{…}Και θέλω να παίζω κρυφτό και να σου δίνω τα ρούχα μου και να σου λέω πως μΆ αρέσουν τα παπούτσια σου και να κάθομαι στα σκαλιά όσο θα κάνεις μπάνιο και να σου τρίβω το λαιμό και να σου φιλάω τα πόδια και να κρατάω το χέρι σου και να πηγαίνουμε για φαγητό και να μη με νοιάζει όταν τρώς απΆ το πιάτο μου και να σε συναντώ στου RudyΆs και να μιλάμε για τη μέρα που πέρασε και να δακτυλογραφώ τα γράμματά σου και να κουβαλάω τα κιβώτιά σου και να σκάω στα γέλια με την παράνοιά σου{…}

To «Crave» της Σάρα Κέιν, με το ακραίο συναισθηματικό περιεχόμενο και την πρωτοποριακή ποιητική φόρμα, δεν έχει σκηνικές οδηγίες.
«Δεν έχω ιδέα πως θα τα βγάλω πέρα τα επόμενα σαράντα χρόνια».

Σάρα Κέιν

Η Σάρα Κέιν (3 Φεβρουαρίου 1971-20 Φεβρουαρίου 1999) γεννήθηκε στο Μπρέντγουντ του Έσσεξ. Σπούδασε θέατρο στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα συγγραφής θεατρικών έργων του Πανεπιστημίου του Μπέρμινγχαμ.

Το πρώτο της θεατρικό έργο, Blasted, ανέβηκε το 1995 στο Royal Court Upstairs στο Λονδίνο, προκαλώντας σκάνδαλο σε κοινό και κριτικούς, εξαιτίας του περιεχομένου ωμής βίας και κανιβαλισμού. Είχε πει τότε: «Αυτό που με σοκάρει περισσότερο είναι ότι οι άνθρωποι ενοχλούνται από την παρουσίαση της βίας περισσότερο από την ίδια τη βία».

Η Κέιν, το νέο κορίτσι που αγαπούσε το ποδόσφαιρο και τον David Beckam, υπέφερε από κατάθλιψη και νοσηλεύτηκε στην ψυχιατρική κλινική Maudsley στο Λονδίνο. Αυτοκτόνησε το Φεβρουάριο του 1999.

Μετάφραση: K. Αλέξης Αλάτσης
Σκηνοθεσία: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Κίνηση: Μαριέλα Νέστορα
Μουσική: Λόλεκ
Video και εικαστικά παράστασης: Αλέξανδρος Κακλαμάνος
Σκηνικά, Κοστούμια: Μαρία Ξανθοπουλίδου
Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Χαρίτα Αρβανίτη, Θεώνη Δέδε
Φωτογραφίες παράστασης, Αφίσα: Ζωή Μυλωνά
Μακιγιάζ Φωτογράφησης: Δήμητρα Λάσκου

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά):
Μυρτώ Δελημιχάλη
Παναγιώτης Καλαντζής
Ρίτα Λυτού
Γιάννης Παπαδόπουλος