Ο Πολυχώρος VAULT και ο Δημήτρης Κομνηνός παρουσιάζουν την ξεκαρδιστική κωμωδία «ΑΜΗΝ» της Αλκυόνης Βαλσάρη, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κομνηνού, με τους Ερμόλαο Ματθαίου και Ερνέστο Βουτσίνο, από τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15, ως την Κυριακή 24 Απριλίου 2016. Τα σκηνικά και κοστούμια επιμελείται ο Γιώργος Λυντζέρης ενώ την πρωτότυπη  μουσική της παράστασης υπογράφουν οι Ανδρέας Τρούσσας και Γεωργία Σαλαμπάση.

Το «ΑΜΗΝ» της Αλκυόνης Βαλσάρη είναι μια ξεκαρδιστική σάτιρα που καυτηριάζει τα κακώς κείμενα της Εκκλησίας. Μια καθαρόαιμη κωμωδία με γρήγορους ρυθμούς, απροσδόκητες εναλλαγές, διαδραστικότητα με το κοινό και πολλές εκπλήξεις. Ενα έργο τόσο «καμμένο» που δεν σταματάς να γελάς από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό της παράστασης.

Οι δυο βιρτουόζοι ηθοποιοί, Ερμόλαος Ματθαίου και Ερνέστος Βουτσίνος, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας καθώς εναλλάσσονται πολλούς ρόλους αναπαριστώντας εικόνες από ιστορίες εκκλησιαστικής «παράκρουσης» και «μαρτυρίου» ενώ κηρύττουν με τρόπο εύληπτο κι ευλαβικό όλα τα εκκλησιαστικά γεγονότα, όπως, ίσως, δεν έγιναν ποτέ. Ο ιδιαίτερος κόσμος των δύο αυτών ανθρώπων, ξεδιπλώνεται μπροστά στο κοινό που συμμετέχει στην παράσταση ως... ποίμνιο.

Ταυτόχρονα το «ΑΜΗΝ» είναι ένα έργο κοφτερά αιχμηρό, πλούσιο σε βαθύτερα, καίρια μηνύματα, καθώς καυτηριάζει την εκκλησιαστική εμπορευματοποίηση της πίστης ενώ καταγγέλει τον φαρισαϊσμό και την υποκρισία του επαγγελματικού κλήρου.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ

Σε ένα κατεστραμμένο τοπίο, δύο ιερείς, τελευταίοι εναπομείναντες υπερασπιστές μιας εκκλησίας, χαμένης κάπου στο χωροχρόνο, αποζητούν την αγιοσύνη και τη σωτηρία τους μέσα από την παραφροσύνη και το… μαρτύριο. Ο υπερδογματικός μισότρελος Πάτερ Ευλόγιος (κατά κόσμον Ερμόλαος Ματθαίου) καταδιώκεται από υστερικά τραγελαφικές παραισθήσεις (ή.... θεία οράματα, αν ρωτήσετε τον ίδιο), τρέμει τον θάνατο, κατεβάζει τα ψυχοφάρμακα σαν καραμέλες και πιστεύει ότι η αγιοσύνη τον περιμένει στο τέλος της «μαρτυρικής» του ζωής. Δίπλα του ο Αδελφός Τριαντάφυλλος (κατά κόσμον Ερνέστος Βουτσίνος) αν και «σακατεμένος» από γεννησιμιού του, υπηρετεί πιστά τον ιερέα του, αναζητά κι αυτός το νόημα της μαρτυρικής ζωής του, αλλά αγαπάει απλόχερα κάθε πλάσμα που περπατά στη γη.
Πλησιάζοντας στο τέλος του έργου, η κατάσταση ξεφεύγει από κάθε έλεγχο, καθώς....


ΤΟ ΕΡΓΟ

Κατά το Ευαγγέλιο, «Αμήν»  σημαίνει: «Αληθινά, πραγματικά, χωρίς αμφιβολία».  Γι αυτό και κατα τη λειτουργία, χρησιμοποιείται στο τέλος της προσευχής. Υπάρχει, όμως, και η ευχετήρια ερμηνεία της λέξης. Λένε: «Αμήν και πότε».  ¶λλοι δίνουν διαφορετικό νόημα στη λέξη... ως χρονικό προσδιορισμό: «Μέχρι να πεις Αμήν». Ενώ, σήμερα, οι περισσότεροι θεωρούν ότι «Αμήν» σημαίνει «Τέλος» κι έτσι την χρησιμοποιούν στη φράση: «Φτάσαμε στο Αμήν».

Και σε αυτήν ακριβώς τη φράση συμπυκνώνει η Αλκυόνη Βαλσάρη το αιχμηρό μήνυμα του ξεκαρδιστικού «ΑΜΗΝ». Με ξεκαρδιστικά κωμικό τρόπο, καυτηριάζει τον υποκριτικό καθωσπρεπισμό στον υπερπολιτικό λόγο της Εκκλησίας και στηλιτεύει την πανίσχυρη ιερολαΐκή εξέδρα, από την οποία οι εκπρόσωποι της απευθύνουν έναν λόγο πατερναλιστικό που έχει ως αποκλειστικό στόχο την αυτεπάγγελτη παρέμβαση στη ζωή της μεγάλης μάζας των πιστών.

Πραγματεύεται, όμως, παράλληλα και την άνευ όρων αγάπη, την ανάγκη για ελπίδα στον αγώνα για την ισότητα.

Σχολιάζει ο Δημήτρης Κομνηνός, σκηνοθέτης της παράστασης:

«Το ΑΜΗΝ ως καθαρόαιμη σάτιρα, αναδεικνύει και στηλιτεύει τα «κακώς κείμενα» στην Εκκλησία. Έτσι, ενώ διασκεδάζει, καταφέρνει καίρια πλήγματα στις υπερεκκλησιαστικές φιλοδοξίες του επαγγελματικού κλήρου. Λοιδωρεί την ωραιοπάθεια και τον άκρατο ναρκισσισμό εκπροσώπων της Εκκλησίας που συχνά ενδύονται τον θρησκευτικό μανδύα για να τονίσουν την αυτοπροβολή τους καθώς εκστομίζουν, άκριτα και αυθαίρετα, πύρινα κηρύγματα μίσους, εξω από κάθε έννοια ηθικής και νομιμότητας, προάγοντας, έτσι, την περιφρόνηση του πλησίον, την διαπόμπευση των άλλων, την κατάκριση και την ιεροκατηγορία δημιουργώντας καταστροφικές σχέσεις μεταξύ των πιστών. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να το βροντοφωνάξουμε: Φτάσαμε στο «ΑΜΗΝ»!!».

Κείμενο: Αλκυόνη Βαλσάρη
Σκηνοθεσία / φωτισμοί: Δημήτρης Κομνηνός
Σκηνικός χώρος / κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης
Μουσική: Ανδρέας Τρούσσας, Γεωργία Σαλαμπάση

Φωτογραφίες: Γεωργία Σιέττου, Στέλιος Δανιήλ
Illustrator: Κωνσταντίνος Γεωργαντάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Δημητριάδη

Παίζουν: Ερμόλαος Ματθαίου, Ερνέστος Βουτσίνος