Το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παρουσιάζει για πρώτη φορά σειρά 67 τυπωμάτων του γνωστού ελληνο-αμερικανού εικαστικού Στήβεν Αντωνάκου (Stephen Antonakos), στην έκθεση «Στήβεν Αντωνάκος: Τυπώματα», από τις 27 Νοεμβρίου 2015 έως τις 27 Φεβρουαρίου 2016, στη Μονή Λαζαριστών.

Η συγκεκριμένη σειρά αποτελεί δωρεά του καλλιτέχνη προς το ΚΜΣΤ που έγινε το 2012. Ο ίδιος εξήγησε ότι στην πράξη του αυτή τον ώθησε η σχέση που έχουν τα έργα αυτά με τα έργα των καλλιτεχνών της ρωσικής πρωτοπορίας από τη συλλογή Κωστάκη του μουσείου. «Υπάρχουν μεγάλοι δρόμοι που μπορούν να εξερευνηθούν και να φέρουν καρπούς από τη μελέτη της σχέσης ανάμεσα στα έργα των Ρώσων κονστρουκτιβιστών και της συγκεκριμένης και αφηρημένης γεωμετρίας που χρησιμοποιώ με ποικίλα μέσα εγώ, στα δικά μου έργα» έγραψε σε μία από τις επεξηγηματικές επιστολές που έστειλε στο μουσείο.

«H καθαρή γεωμετρία του κονστρουκτιβισμού σε συνδυασμό με το μυστικισμό της σουπρεματιστικής σύνθεσης φόρμας και χρώματος ήταν τα στοιχεία που ώθησαν τον Αντωνάκο να στρέψει το βλέμμα του –κάπως αργά, όπως ο ίδιος εξομολογείται– προς τη ρωσική πρωτοπορία. Βλέποντας σήμερα ξανά αυτή τη σχέση, διαπιστώνουμε πόσο δίκιο είχε ο Αντωνάκος όταν μας παρακίνησε να εξερευνήσουμε αυτή τη διάσταση της δουλειάς του», αναφέρει η διευθύντρια του ΚΜΣΤ, Μαρία Τσαντσάνογλου.

Ο επιμελητής της έκθεσης και ιστορικός τέχνης στο ΚΜΣΤ, Γιάννης Μπόλης, σημειώνει: «Τα σχέδια του συνδέονται αρχικά με τις συνθέσεις του με νέον –ως προσχέδια και στάδια προετοιμασία τους–, στη συνέχεια, ωστόσο, διεκδικούν τη δική τους αισθητική αξία. Το ίδιο ισχύει για τα τυπώματά του που διακρίνονται, καταρχάς, για την εξαιρετική τεχνική τους. Ο Αντωνάκος εκκινεί από τα πρωτογενή στοιχεία της τέχνης –τη γραμμή, τη φόρμα, το επίπεδο, το χρώμα και το φως– ενώ εμφανείς είναι οι συσχετισμοί και οι παραπομπές στο μορφολογικό λεξιλόγιο κινημάτων της ρωσικής πρωτοπορίας, όπως ο σουπρεματισμός και ο κονστρουκτιβισμός».

Ο Στήβεν Αντωνάκος (¶γιος Νικόλαος Γυθείου Λακωνίας, 1926 – Νέα Υόρκη, 2013) ήταν ένας από τους πρωτοπόρους στη χρήση του νέον για περισσότερα από 50 χρόνια. «Ανακάλυψε» το νέον ως εικαστικό μέσον το 1960 και γρήγορα το ανέδειξε σε πρωταρχικό μέσο της δημιουργίας του.

Το μη αντικειμενικό, γεωμετρικό έργο του περιλαμβάνει γλυπτική, εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, επιτοίχιες συνθέσεις στις οποίες το νέον συνυπάρχει με το χρώμα και τα μεταλλικά φύλλα, σχέδια και τυπώματα, καθώς και δωμάτια διαλογισμού και παρεκκλήσια.

Ένα τέτοιο παρεκκλήσι ανήκει στη συλλογή του ΚΜΣΤ, στον προαύλιο χώρο στη Μονή Λαζαριστών, ως δωρεά του καλλιτέχνη προς το μουσείο, με αφορμή την ατομική έκθεση «Αντωνάκος-Δοξαστικό» (Μάιος – Αύγουστος 2000).