Η «Σαλώμη», ένα από τα πιο σημαντικά έργα του Όσκαρ Γουάιλντ, παρουσιάζεται στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων-Λευτέρης Βογιατζής, σε σκηνοθεσία και μετάφραση του Θέμελη Γλυνάτση, με τη Θεοδώρα Τζήμου στον ομώνυμο ρόλο, πλαισιωμένη από μια ομάδα ηθοποιών.

Γραμμένη στα τέλη του 19ου αιώνα στα Γαλλικά, η Σαλώμη του Όσκαρ Γουάιλντ είναι αδιαμφισβήτητα ένα από τα πιο γοητευτικά και προκλητικά κείμενα της Ευρωπαϊκής δραματουργίας. Η Βιβλική ιστορία της πριγκίπισσας της Ιουδαίας που χόρεψε μπροστά στον Ηρώδη για να πάρει ως αντάλλαγμα το κεφάλι του Ιωάννη του Βαπτιστή μεταμορφώνεται από τον Γουάιλντ σε ένα κείμενο που ξεχειλίζει με ένταση, ερωτισμό και μια περιρρέουσα αίσθηση παρακμής.

Η Σαλώμη είναι επί της ουσίας μια εξαντλητικά επαναλαμβανόμενη ελεγεία στο παράνομο βλέμμα, που δημιουργεί πλέγματα και τροχιές επί της σκηνής με ένα μοναδικό τρόπο. Το έργο συνομιλεί απευθείας με την ουσία της θεατρικής μηχανής, αποκαλύπτει δηλαδή τη βαθύτατη φετιχιστική πλευρά του θεάτρου και τη μεταμόρφωση του θεατρικού χαρακτήρα σε αντικείμενο θέασης, απογύμνωσης και φυσικά ερωτικής φαντασίωσης.

Ο Γουάιλντ είναι πεντακάθαρος: το παραστατικό σώμα είναι αναγκαστικά ερωτικό, και ο θεατής είναι επί της ουσίας ένας πεφωτισμένος ηδονοβλεψίας. Ένας θίασος καταξιωμένων, αλλά και νέων ηθοποιών, ενώνουν τις δυνάμεις τους στην παρουσίαση αυτής της ιστορίας της «κόρης του πάθους», όπως αποκαλούσε ο Γουάιλντ την ηρωίδα του, σε μια σκηνοθετική ανάγνωση που δίνει έμφαση στον ερωτισμό, την κοινωνική αποσύνθεση και την ποιητικότητα του κειμένου.


Σκηνοθεσία / Μετάφραση: Θέμελης Γλυνάτσης
Σκηνικά: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Κοστούμια: Ελευθερία Αράπογλου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Φωτιστή: Μαρίνα Κόντα
Φωτογραφίες: Γιώργος Μαυρόπουλος
Διανομή: Θεοδώρα Τζήμου (Σαλώμη), Νέστωρ Κοψιδάς (Ηρώδης), Θανάσης Δόβρης (Ιοκαναάν), Αλεξάνδρα Ντεληθέου (Ηρωδιάδα), Βασίλης Λιάκος (Ναραμπόθ), Δημήτρης Τσιγκριμάνης (Ο ακόλουθος της Ηρωδιάδας/Ναμαάν),  Σωτήρης Τσακομίδης (Ένας δαίμονας)