Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Γκαίτε, παρουσιάζει σε πρώτη πανελλήνια προβολή την ολοκληρωμένη εκδοχή της ταινίας του Φριτς Λανγκ «Μετρόπολις», την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του 56ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Χρειάστηκαν 16 μήνες γυρισμάτων, 37.000 κομπάρσοι και 5 εκατομμύρια μάρκα (200 εκατομμύρια δολάρια της εποχής) για να ολοκληρωθεί μία από τις σημαντικότερες δημιουργίες στην ιστορία του γερμανικού κινηματογράφου. Από την πρώτη κιόλας προβολή του, το 1927, δημιούργησε τεράστια αίσθηση, ενώ αποτέλεσε πρότυπο για κλασικές μεταγενέστερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπως τα: Blade Runner, Superman, Star Wars, Τhe Matrix κ.α.

Το 2008 στο Μπουένος ¶ιρες και στο πλαίσιο των εργασιών αποκατάστασης της ταινίας, ανακαλύφθηκε τυχαία μία ξεχασμένη στο πέρασμα των χρόνων ξεχωριστή έκδοση, η οποία περιελάμβανε σκηνές που θεωρούνταν χαμένες. Αυτές οι σκηνές προσθέτουν 25 ολόκληρα λεπτά στην ταινία και κάνουν την τελική εκδοχή να διαφέρει ουσιαστικά από όλες τις παλιότερες, αφού προσθέτει νέα στοιχεία και μία διαφορετική οπτική στην ιστορία. Το ανθρώπινο στοιχείο κατέχει εξέχοντα ρόλο, ενώ η μουσική του Gottfried Huppertz εντυπωσιάζει ακόμη περισσότερο στην ολοκληρωμένη αρχική της μορφή.

Το «Metropolis» αναφέρεται σε μια φουτουριστική αστική ουτοπία, όπου οι πλούσιοι ζούνε μία ανέμελη ζωή σε βάρος των φτωχών. Οι δυο τάξεις των ανθρώπων βρίσκονται σε διαφορετικά επίπεδα και κανείς δε γνωρίζει την ύπαρξη των άλλων, εκτός ελαχίστων. Η αριστοκρατική ελίτ, που ζει και διασκεδάζει στο ανώτερο επίπεδο, έχει καθήκον να σκέπτεται και να σχεδιάζει, ενώ η εργατική τάξη, που ζει με τις μηχανές στο κατώτερο επίπεδο, έχει αριθμούς αντί ονομάτων και την υποχρέωση να εργάζεται ακατάπαυστα, εκπληρώνοντας στόχους.

Το σενάριο της Τέα φον Χάρμπου, συζύγου εκείνη την εποχή του Φριτς Λανγκ, εμπεριέχει ένα πλήθος βιβλικών συμβολισμών, ενώ καταλήγει με το μήνυμα πως για να υπάρξει συνεννόηση «η καρδιά πρέπει πάντα να μεσολαβεί μεταξύ των χεριών (εργάτες) και του νου (εξουσία)».


Διεύθυνση ορχήστρας: Helmut Imig