«Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ είναι μια παράσταση που δεν είναι εξομολόγηση, ούτε αφήγηση, δεν είναι ένα παιχνίδι - θέατρο, ούτε θέατρο μέσα στο θέατρο. Ο Μέγας Χρόνος συναντά το παρόν και το παρελθόν, σαν μια ενιαία οντότητα όπως μπορούν να τη συλλάβουν οι τρελοί και τα παιδιά. Μέσα σΆ ένα χώρο που μεταμορφώνεται συνεχώς, εκτυλίσσεται ένα λαϊκό παραμύθι που μιλάει για αισθήματα, για απορρίψεις, για άκυρες ζωές. Η ιερότητα της μυστικής ζωής των ασήμαντων», σημειώνει ο Σταύρος Τσακίρης, σκηνοθέτης της παράστασης.

Η ζωή της Ραραού, «μεγάλης φίρμας της επιθεώρησης» όπως η ίδια αυτοσυστήνεται, ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από το φλας μπακ εικόνων μιας κοινωνίας που προσπαθεί να τα «βολέψει» σε συνθήκες ανέχειας. Από την Κατοχή έως σήμερα, η πορεία της Ραραού, όπως αντίστοιχα και η πορεία της Ελλάδας, την οποία διατρέχει με τις αναμνήσεις της, είναι μια μάχη επιβίωσης. Ο αγώνας της είναι αδιάκοπος, κι εκείνη θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα για να βγει αλώβητη από αυτόν. Ακόμη κι αν χρειαστεί να αποδράσει σε μια δική της πραγματικότητα.

Ο Παύλος Μάτεσις στο αριστουργηματικό του μυθιστόρημα «Η μητέρα του σκύλου», κατάθεσε με το δικό του μοναδικό τρόπο, πότε δηκτικό και πότε χιουμοριστικό, πότε δραματικό και πότε σουρεαλιστικό, την οπτική του για ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η εμβληματική Ραραού γίνεται το σύμβολο του ανθρώπου που δε θα σταματήσει ποτέ να παλεύει στον καθημερινό στίβο της ζωής.

Ο Σταύρος Τσακίρης και το Σύγχρονο Θέατρο, ζωντανεύουν τον ιδιαίτερο κόσμο του Μάτεσι, ενώ η Δήμητρα Χατούπη μαζί με άλλους αξιόλογους πρωταγωνιστές έχουν κληθεί για να ενσαρκώσουν τους ήρωες του καταξιωμένου Έλληνα συγγραφέα.


* Το μυθιστόρημα: Η Μητέρα του σκύλου

Πρωτοκυκλοφόρησε το 1990. Μέχρι σήμερα έχει κάνει αλλεπάλληλες εκδόσεις και έχει μεταφρασθεί και κυκλοφορήσει σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Έχει συζητηθεί η μεταφορά του στη μεγάλη οθόνη από τον Ε. Κουστουρίτσα. Η εφημερίδα Die Welt αναφερόμενη στη Μητέρα του σκύλου γράφει: «Ο Μάτεσις δεν μας παρουσιάζει ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Η αφήγησή του όμως είναι τόσο πλούσια σε πληροφορίες, σε λεπτομέρειες, τόσο ακριβής και ταυτόχρονα ποιητική, που η κάθε του σελίδα μας συγκινεί και μας καθηλώνει».

Υπερβαίνοντας τα σύνορα εθνικότητας και θρησκείας, όπως όλοι οι σημαντικοί συγγραφείς του 20ού αιώνα, Κάφκα, Τζόυς, Μπέκετ, Μπόρχες, και επηρεασμένος από την αρχαία φιλοσοφία, και ιδιαίτερα από τον Αριστοτέλη και τους προσωκρατικούς, τον Ηράκλειτο, τον Πρωταγόρα και τον Δημόκριτο, ο Μάτεσις συγχωνεύει στο έργο του τις θέσεις για τον άνθρωπο, τη φύση, την ψυχή και το σώμα, τον πόνο. Μακριά από ηθικολογίες και ωφελιμισμούς, που είναι πέρα από το χώρο της αισθητικής, ο Μάτεσις προτείνει με τα μυθιστορήματά του την «έξοδο από την πραγματικότητα που του επιβάλλουν οι άλλοι».