«Όλοι θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά κανένας δε σκέφτεται να αλλάξει τον εαυτό του»

Φίοντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι


Ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το Έγκλημα και Τιμωρία του Φίοντορ Μ. Ντοστογιέφσκι, μεταφέρεται από τον Οκτώβριο στη σκηνή του θεάτρου ¶νεσις.

Ο αναμορφωτής του Γεωργιανού θεάτρου και καλλιτεχνικός διευθυντής του Kote Marjanishvili theatre, Λεβάν Τσουλάτζε, μετά τη σκηνοθεσία του στο Λεωφορείο ο πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, την περασμένη θεατρική σαιζόν, ανανέωσε τη συνεργασία του με τη διεύθυνση του θεάτρου αναλαμβάνοντας τη σκηνοθεσία και τη διασκευή του γνωστού μυθιστορήματος που κατά πολλούς θεωρείται το σημαντικότερο του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα.
 

Λίγα λόγια για το έργο και την διασκευή

Στην επική αυτή φιλοσοφική πραγματεία πάνω στο έγκλημα παρακολουθούμε την ιστορία του Ρασκόλνικωφ, ενός φτωχού φοιτητή, που έχει παρατήσει την σχολή του και ζει μόνος.  Η κοινωνία κι η οικονομική του κατάσταση τον φέρνει μπροστά σε ένα ηθικό δίλλημα, στο οποίο τελικά υποκύπτει.  Διαπράττει ένα έγκλημα, σκοτώνοντας την γριά τοκογλύφο που του δανείζει χρήματα. Ποιά θα είναι η τιμωρία του; Θα επεισέλθει από το νόμο με εκφραστή τον ανακριτή Πορφύρη που υποπτεύεται τον ένοχο εξαρχής και τον κυκλώνει με τη δεξιοτεχνία ήρεμου αιλουροειδούς ή από τη συνείδησή του και από τις ''Ερινύες'' που τον ''επισκέπτονται'' μετά τη συνάντησή του με τη Σόνια, μία πόρνη, μία αμαρτωλή αγία;

Η θεατρική μεταφορά ενός λογοτεχνικού έργου είναι δύσκολο να αποτυπώσει όλους τους χαρακτήρες και όλα τα στοιχεία που το συνθέτουν. Η διασκευή του Τσουλάτζε δίνει τη διάσταση ενός αστυνομικού θρίλερ με θρησκευτικές, φιλοσοφικές και κοινωνικές διαστάσεις.

Η σκηνική δράση επικεντρώνεται στη δυνατή συγκρουσιακή σχέση γάτας-ποντικιού ανάμεσα στο Ρασκόλνικωφ και τον ανακριτή Πορφύρη και στη συναισθηματική επαφή του θύτη με τη Σόνια. Η παρουσία του ίδιου του συγγραφέα υποδηλώνεται μέσα από τις εξιστορήσεις του ανακριτή.

Από τους υπόλοιπους, διαχρονικούς, ανθρώπινους τύπους του μυθιστορήματος ζωντανεύουν σκηνικά- είτε έξαλλοι, είτε θλιμμένοι και σαρκαστικοί- η αδυσώπητη γρια τοκογλύφος, ο τραγικός Μαρμελάντωφ, η  βασανισμένη αδελφή του Ρασκόλνικωφ Ντούνια,ο ''μεταρρυθμιστής'' Λούζχιν, ο φύλακας- άγγελος Ραζουμίχιν.

Η προβληματική του έργου εφάπτεται στο εξής δίλλημα: είναι δίκαιο ένας -ευφυής- άνθρωπος να διαπράξει ένα "έγκλημα", φόνο εν προκειμένω, καταπατώντας τον θεσπισμένο, κρατικό, έγγραφο νόμο όταν με την πράξη του αυτή θα ωφελήσει την ανθρωπότητα;

Ίσως κανένας άλλος λογοτέχνης δεν φώτισε τόσες πολλές γωνιές του αβυσσαλέου κόσμου του εγκλήματος και δεν εμβάθυνε τόσο πολύ στην ψυχή του εγκληματία, με αυτόν τον ανθρωπιστικό τρόπο του Ντοστογιέφσκι.

 

Τα σκηνικά της παράστασης θα επιμεληθεί ο Σταύρος Λίτινας και τα κοστούμια η Ιλένια Δουλαβίρη. Ο Λεβάν Τσουλάτζε, εκτός από τη σκηνοθεσία και τη διασκευή, υπογράφει τους φωτισμούς και την μουσική επιμέλεια της παράστασης.

Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους αναλαμβάνουν οι ηθοποιοί: Τάσος Ιορδανίδης (Ρασκόλνικωφ), Ιεροκλής Μιχαηλίδης (ανακριτής Πορφύρης), Θάλεια Ματίκα (Σόνια).

Του υπόλοιπους ρόλους θα ερμηνεύσουν οι: Θοδωρής Κατσαφάδος (Μαρμελάντωφ),Σοφία Πανάγου(Ντούνια),Δημήτρης Καπετανάκος (Ραζουμίχιν),Δημήτρης Διακοσάββας (γριά τοκογλύφος-Λούζχιν).