Με ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ επανέρχεται ο γνωστός δημοσιογράφος της βρετανικής Telegraph, Ambrose Evans-Pritchard για το πώς έφτασε η Ελλάδα στο σημείο να βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός της Ευρωζώνης.

Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Σαν μια τραγωδία του Ευριπίδη, η μεγάλη μάχη ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της έχει οδηγηθεί σε ένα κατακλυσμιαίο τέλος που δεν το είχε προγραμματίσει κανείς και από το οποίο ουδείς μπορεί να ξεφύγει και το απειλεί να συντρίψει την Ευρώπη».

Κατά τον Pritchard, ο Τσίπρας δεν ήθελε να κερδίσει το δημοψήφισμα της Κυριακής, πόσο μάλλον να τεθεί επικεφαλής σε μια φλεγόμενη εθνική εξέγερση εναντίον των ξένων. Προκήρυξε δημοψήφισμα με σκοπό να το χάσει. Το σχέδιο ήταν να αποχωρήσει έπειτα από έναν καλό αγώνα, να αποδεχθεί μια έντιμη ήττα και να παραδώσει τα κλειδιά του Μαξίμου στον επόμενο – μαζί και το τελεσίγραφο των δανειστών από την 25η Ιουνίου. Έτσι, ο επόμενος θα δεχόταν την κατακραυγή.

Σοκ το τελεσίγραφο

Το τελεσίγραφο των δανειστών ήρθε σαν σοκ στο υπουργικό συμβούλιο. Νόμιζαν ότι ήταν στα πρόθυρα μιας συμφωνίας – κακής μεν, αλλά συμφωνίας. Ο Τσίπρας είχε, ήδη, λάβει την απόφαση να συναινέσει στις απαιτήσεις για λιτότητα, αναγνωρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να ενώσει τις χώρες του Νότου και ότι υποτίμησε σοβαρά το κλίμα στην Ευρωζώνη.

Αντ' αυτού, βρέθηκε με ένα σκληρό κείμενο από τους πιστωτές που ζητούσε αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία, περαιτέρω μείωση των συντάξεων και κατάργηση του ΕΚΑΣ. Παράλληλα, οι Ευρωπαίοι πίεσαν το ΔΝΤ να μην δημοσιεύσει την έκθεσή του που έδειχνε ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Ωστόσο, το Ταμείο αποφάνθηκε πως το χρέος της Ελλάδας χρειάζεται κούρεμα κατά 30% για να γίνει βιώσιμο και επιπλέον θα χρειαστεί 52 δισεκατομμύρια ευρώ για να βγει από την κρίση.

Ο Τσίπρας παγιδεύτηκε

Κατά τον Γιάνη Βαρουφάκη, οι δανειστές δεν ήθελαν από την Ελλάδα να υπογράψει, αλλά να την διώξουν από την Ευρωζώνη. Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ προκήρυξε δημοψήφισμα. Κι όμως, νίκησε και ο Τσίπρας παγιδεύτηκε από την επιτυχία του. Τη στιγμή που οι οπαδοί του «Όχι» πανηγύριζαν στους δρόμους, ο Τσίπρας βρισκόταν στο γραφείο του μέχρι πολύ αργά και ήταν σε κατάσταση κατάθλιψης. Έπρεπε να πάρει μια απόφαση: είτε να πάρει αυτό το 61% και να έρθει σε σύγκρουση με τους δανειστές, είτε να διώξει τον Βαρουφάκη και να δεχθεί τις απαιτήσεις τους.

Το πλάνο

Όλοι ξέρουν τι θα σήμαινε η μάχη με τους δανειστές. Μια εβδομάδα πιο πριν το υπουργικό συμβούλιο είχε συζητήσει ένα πλάνο δράσης, τη στιγμή που η ΕΚΤ έκοβε τον ELA. Το πλάνο, σύμφωνα πάντα με το άρθρο, περιλάμβανε επίταξη της Τράπεζας της Ελλάδας η οποία θεωρούσαν ότι έχει κρυμμένα περίπου 17 δισεκατομμύρια σε αποθεματικά τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν. Φυσικά, προηγουμένως θα είχαν διώξει τον κ. Στουρνάρα. Θα επέβαλλαν διπλό νόμισμα με την εισαγωγή των ΙOUs με τη μορφή που είχε κάνει η Καλιφόρνια, ενώ είχαν σκοπό να πάνε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εναντίον της Ευρωζώνης σε περίπτωση που γινόταν το Gexit. Επίσης, θα επέβαλλαν κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα που κρατάει η ΕΚΤ (27 δισ. ευρώ).

«Προσπαθούσαν να μας στραγγαλίσουν και να μας υποτάξουν και κάπως έτσι θα αντιδρούσαμε», λέει στην εφημερίδα ένας υπουργός. Ο Τσίπρας απέρριψε το πλάνο. Ήταν πολύ επικίνδυνο. Μόνο που μια εβδομάδα μετά, αυτό ακριβώς θα έπρεπε να κάνει, εκτός και αν προτιμούσε να αποδεχθεί την επιστροφή στη δραχμή.

36 ώρες σύγχυσης

Ο Pritchard αναφέρει πως για 36 ώρες ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε σύγχυση. Την Τρίτη, η ελληνική πλευρά πήγε σε μια κρίσιμη συνάντηση στις Βρυξέλλες χωρίς ένα συγκεκριμένο πλάνο. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος αποφάσισε να στείλει την Τετάρτη ένα πλάνο το οποίο ήταν πάνω κάτω η βερσιόν που οι δανειστές είχαν ήδη απορρίψει.

Αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι δραματική και τα πράγματα στην ελληνική οικονομία είναι πάρα πολύ άσχημα, καθώς οι τράπεζες παραμένουν να είναι κλειστές.

Οι Γάλλοι και οι ΗΠΑ

Το άρθρο αναφέρει πως η Γαλλία εργάζεται στη λογική της παραμονής και έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ. Ο γαλλοαμερικανικός άξονας έχει με το μέρος του και τον Ρέντσι που αρχίζει να ζητάει περισσότερη ευελιξία και κάνει λόγο ακόμη και για διαγραφή χρέους.

Μόνο που έχουν απέναντί τους τις 15 από τις 18 χώρες και κυρίως τη Γερμανία που όχι μόνο μιλούν για Grexit, αλλά επεξεργάζονται ένα βασικό πλάνο δράσης πάνω σε αυτή την προοπτική. Τα πράγματα είναι πολύ οριακά ακόμη και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, καθώς οι ΗΠΑ μπορούν να γυρίσουν την πλάτη τους και να αφήσουν τους Γερμανούς και τις Βαλτικές χώρες να αντιμετωπίσουν μόνες τους τη βασική απειλή για την Ευρώπη: τον Βλαντιμίρ Πούτιν.