Ο Γιάννης Σινιόρογλου εστιάζει στο όραμα της ανάπτυξης, ως τακτική χειραγώγησης, προκειμένου να διερευνήσει το ουτοπικό πλεόνασμα και τις αρθρώσεις ενός έκπτωτου ιδεολογήματος. Στην έκθεση παρουσιάζονται τρείς εγκαταστάσεις, ένα βίντεο και δύο έργα σε χαρτί. Τα έργα προτείνονται ως αυτόνομα διαλογικά επεισόδια που επιδιώκουν την αντιληπτική εμπλοκή του θεατή-παρατηρητή για να συστήσουν μια απρόβλεπτη, μη προκαθορισμένη, συνολική αφήγηση .

Στον αντίποδα μιας, προσχηματικά, πλουραλιστικής, νεοφιλελεύθερης κοινωνικής πραγματικότητας αναπτύσσεται μια συζήτηση βασισμένη στην ανακολουθία που διαπιστώνεται ανάμεσα στα ιστορικά άλματα προς τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό και την αδυναμία εδραίωσης ενός αξιακού συστήματος σταθερών που προβλέπει πολιτική δημοκρατία, ατομικά δικαιώματα, κοινωνικό κράτος, ρυθμιζόμενη οικονομία της αγοράς. Η ίδια, ιδιότυπη, μορφή ματαίωσης εμφανίζεται στο επίπεδο της σκέψης και της επιστήμης αλλά και στο πεδίο του οπτικού πολιτισμού ως μετά-νεωτερική αποτίμηση μιας υπόσχεσης που δεν κατάφερε να πραγματοποιηθεί. Το μοντέλο της «συμπληρωματικότητας», της διακειμενικότητας, της πολυπλοκότητας μεταξύ ιδιωμάτων, λόγων (discourse) και πρακτικών φαίνεται αμήχανο μπροστά στον εκφυλισμό των φαινομένων που συνδέονται με την ανάπτυξη, ως πύκνωση ενός αφηγήματος προσωπικής και συλλογικής αυτοτέλειας στοχευμένο στο μέλλον.

Στο πλαίσιο αυτό, η έννοια της επιστροφής αναδεικνύεται ως απεύθυνση προς μια μορφή απόσυρσης, ελλειπτικότητας, γενεαλογικής απορίας. Μια μετάβαση στην πληθυντικότητα των χρόνων που δεν περιορίζεται στο παρελθόν. Ο τίτλος της έκθεσης, «το πλήθος των πραγμάτων δεν πρέπει να εκτείνεται πέρα από το αναγκαίο»*, είναι μια ελεύθερη απόδοση της επιστημονικής αρχής του 14ου αιώνα που θεμελιώθηκε από το φιλόσοφο της Λογικής Γουλιέλμο του Όκαμ, προκειμένου να προσεγγίσει την έννοια της απλότητας, της φειδούς και της οικονομίας. Το συγκεκριμένο νοηματικό άνυσμα επικαιροποιείται ως μηχανισμός επαναπραγμάτευσης αλλά κυρίως ως συσχετιστικό μέσο που φιλοδοξεί, μέσω συνεχών τροποποιήσεων και μεταστροφών, να υπαινιχθεί και όχι να καταδείξει.

Ο Γιάννης Σινιόρογλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητή τον Γ. Ψυχοπαίδη (2004-2009). Το 2013 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Από το 2011 είναι μέλος της ομάδας Campus Novel. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Περισσότερα: www.sinioroglouyiannis.blogspot.gr

*Pluralitas non est ponenda sine necessitate


Το ARTWALL art space ιδρύθηκε το 2012, με σκοπό να λειτουργήσει σαν χώρος φιλοξενίας και προβολής της σύγχρονης τέχνης και καταλύτης για τη συνεύρεση και συνεργασία μεταξύ των καλλιτεχνών και των ανθρώπων του χώρου της τέχνης. Την κατεύθυνση του εικαστικού προγράμματος του ArtWall σχεδιάζει και υλοποιεί η Φωτεινή Καπίρη, καλλιτέχνης, επιμελήτρια και συν-ιδρυτήρια του CAMP! Contemporary Art Meeting Point, ώστε το πρόγραμμα να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και τα πρότυπα της σύγχρονης καλλιτεχνικής παραγωγής. Το Fresh Hotel, στηρίζει ενεργά αυτή την προσπάθεια, υποστηρίζοντας τη σύγχρονη τέχνη.