Το τρίτο εικαστικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης «Inspire» ξεκίνησε και στην τρίτη του διοργάνωση επικεντρώνει το ενδιαφέρον του στους Ενεργούς Χώρους, μέσα από ποικίλα καλλιτεχνικά μέσα και πρακτικές, διερευνά την εντατική παρουσία στον χώρο. Ο Pierre Labat, ο Νίκος Ναυρίδης και ο Hermann Pitz είναι οι φετινοί προσκεκλημένοι, που θα εμψυχώσουν το διευρυμένο εργαστήριο του Inspire και θα καθοδηγήσουν την παραγωγική διαδικασία του.

Στη διάρκεια του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθούν καλλιτεχνικά εργαστήρια, παρουσιάσεις των τριών καλλιτεχνών, στρογγυλή τράπεζα/ημερίδα, έκθεση έργων των προσκεκλημένων καλλιτεχνών και έκθεση των προϊόντων των εργαστηρίων. Ήδη ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση του εργαστηρίου του Νίκου Ναυρίδη, όπου οι συμμετέχοντες διερεύνησαν μαζί με τον καλλιτέχνη τη μεταγραφή της θεατρικής συνθήκης που υποβάλλει το έργο του Νίκου Ναυρίδη «Breath» στην εικαστική συνθήκη. Η χρήση του λόγου σε εικαστικό πλαίσιο, η μελέτη του έργου του Μπέκετ ως οχήματος του καλλιτεχνικού προβληματισμού και η ενσωμάτωση των προσωπικών ενδιαφερόντων του κάθε συμμετέχοντα εξετάστηκαν στο εντατικό εργαστήριο. Επίσης πραγματοποιήθηκε η ημερίδα με θέμα «Ενεργοί χώροι: έννοιες, όψεις και απόψεις», στην οποία συμμετείχαν οι τρεις προσκεκλημένοι καλλιτέχνες, ο επίκουρος καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής της ΑΣΚΤ Παναγιώτης Πούλος, και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΜΜΣΤ, Ντένης Ζαχαρόπουλος.

Οι εκθέσεις τόσο των προϊόντων των εργαστηρίων όσο και των έργων των τριών καλλιτεχνών εγκαινιάζονται αμέσως μετά το τέλος του διευρυμένου εργαστηρίου, την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Μέσα από το σχέδιο και το κολλάζ, τη βιντεοεγκατάσταση και την αναφορά στο θέατρο, την αρχιτεκτονική και την παρέμβαση στο χώρο, οι τρεις προσκεκλημένοι καλλιτέχνες θα αναδείξουν διαφορετικές εκδοχές της συνθήκης της ενεργούς παρουσίας στο χώρο. Η αναπνοή, η σιωπή, η προοπτική και η οπτική, η ιστορία των τεχνών, η πλαισίωση της κίνησης με διαφορετικούς τρόπους γίνονται εργαλεία της ανάδειξης και ανακαλούν διαφορετικές σχέσεις ανάμεσα στα έργα, τους καλλιτέχνες, τους θεατές, τα γεγονότα και τον χρόνο. Στο ίδιο πλαίσιο, το μοντέλο και η μακέτα ως τρόποι κατανόησης, οικειοποίησης και μεταμόρφωσης του χώρου, θα λειτουργήσουν ως εφαλτήρια για την διερεύνηση της σχέσης των αντικειμένων με τους χώρους στους οποίους βρίσκονται, δίνοντας πολλές προοπτικές στη σύνθετη έννοια του χώρου, όπως βιώνεται σήμερα.