Κασάνδρα Γουίλσον: Έφυγε από τη ζωή στα 70 της, μία από τις πιο σπουδαίες φωνές της σύγχρονης τζαζ

Η Κασάντρα Γουίλσον, βραβευμένη με Grammy τραγουδίστρια και τραγουδοποιός που μετέφερε στην τζαζ το βαθύ αποτύπωμα των μπλουζ της γενέτειράς της, του Μισισίπι, και εξελίχθηκε σε μία από τις πιο ιδιαίτερες φωνές της γενιάς της, πέθανε την Τετάρτη στο Τζάκσον του Μισισίπι, σε ηλικία 70 ετών.

Τον θάνατό της επιβεβαίωσε ο ιατροδικαστής της κομητείας Χιντς, χωρίς όμως να δώσει στοιχεία για την αιτία θανάτου.

Η Κασάνδρα Γουίλσον αποτέλεσε μία από τις πιο σημαντικές παρουσίες στην τζαζ σκηνή των δεκαετιών 1980 και 1990. Άνοιξε συναυλίες του Μάιλς Ντέιβις, περιόδευσε μαζί με τον Γουίντον Μαρσάλις και κατέγραψε αξιόλογη εμπορική επιτυχία, παρότι η ίδια επέλεγε να αυτοαποκαλείται απλά «μουσικός», αρνούμενη να περιοριστεί στην ταμπέλα της τζαζ τραγουδίστριας.

Μια φωνή που άνοιξε νέους δρόμους

Με τη βαθιά, χαμηλή και βραχνή της φωνή, κατάφερνε να μεταμορφώνει κλασικά κομμάτια του Great American Songbook σε υποβλητικές, σχεδόν εξομολογητικές ερμηνείες. Παράλληλα, διεύρυνε με θάρρος το ρεπερτόριο της τζαζ, ερμηνεύοντας δημιουργούς που σπανίως είχαν βρεθεί μέχρι τότε στο φίλτρο της τζαζ μουσικής — από την Τζόνι Μίτσελ και τον Βαν Μόρισον έως τον Νιλ Γιανγκ και τον θρυλικό μπλουζίστα του Μισισίπι, Ρόμπερτ Τζόνσον.

Στα άλμπουμ Blue Light 'Til Dawn (1993) και New Moon Daughter (1995), δεν αρκέστηκε στις ερμηνείες — υπέγραψε η ίδια στίχους και μουσική σε πρωτότυπες συνθέσεις της. Το New Moon Daughter της απέφερε το Grammy Καλύτερης Τζαζ Φωνητικής Ερμηνείας και πούλησε πάνω από 400.000 αντίτυπα, καθιστώντας τη σπάνια περίπτωση καλλιτέχνιδας που ένωσε την καλλιτεχνική τόλμη με την εμπορική αναγνώριση.

Οι κριτικές και η πρώτη καθιέρωση

Σχολιάζοντας τότε το New Moon Daughter στο περιοδικό Time, ο κριτικός Κρίστοφερ Τζον Φάρλεϊ παρομοίαζε τα τραγούδια της με «λίμνες γαλήνης», όπου και η παραμικρή συναισθηματική απόχρωση μπορούσε να αποκτήσει τεράστια ένταση — σαν ένα βότσαλο που ρίχνεται στην ακίνητη επιφάνεια νερού.

Η πρώτη της μεγάλη καθιέρωση ήρθε μέσα από τη συνεργασία της με μερικούς από τους πιο ριζοσπαστικούς μουσικούς της σύγχρονης τζαζ. Έγινε μέλος του πρωτοποριακού σχήματος M-Base, με επικεφαλής τον σαξοφωνίστα και συνθέτη Στιβ Κόουλμαν, ενώ αργότερα συνεργάστηκε και με σημαντικές φιγούρες της αβάν-γκαρντ σκηνής, όπως τον σαξοφωνίστα Ντέιβιντ Μάρεϊ.

Η κληρονομιά της

Παρά τους μουσικούς πειραματισμούς της, η δουλειά της παρέμεινε πάντα βαθιά συνδεδεμένη με την αφροαμερικανική παράδοση, τα μπλουζ και την τζαζ. Ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη κληρονομιά που άφησε: απέδειξε ότι η τζαζ μπορεί να ανοιχτεί στην ποπ, στη φολκ και στο ροκ, χωρίς να χάσει την ταυτότητα ή το βάθος της.

Με τις απρόσμενες μουσικές επιλογές, τις ατμοσφαιρικές ενορχηστρώσεις και, πάνω από όλα, εκείνη τη βραχνή, αισθησιακή φωνή που αναγνωρίζεις αμέσως, η Κασάνδρα Γουίλσον χάραξε ένα μονοπάτι που ακολούθησαν πολλοί νεότεροι μουσικοί. Άφησε πίσω της έναν ήχο που, τρεις δεκαετίες μετά τις σημαντικότερες ηχογραφήσεις της, παραμένει απολύτως δικός της.