Είναι το αιώνιο debate των σύγχρονων σχέσεων. Από τη μία, η κουλτούρα του γάμου παρουσιάζεται ως το απόλυτο λιμάνι της προσωπικής ολοκλήρωσης και της συναισθηματικής ασφάλειας.

Από την άλλη, η επέλαση του singlehood υπόσχεται ανεξαρτησία, ελευθερία και μια ζωή χωρίς τις δεσμεύσεις, τους συμβιβασμούς και τις γκρίνιες της καθημερινής συμβίωσης. Ποια από τις δύο πλευρές, όμως, κρατάει στα χέρια της το πραγματικό μυστικό της ευτυχίας;

Μια φιλόδοξη, μακροχρόνια επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Nature Medicine αποφάσισε να δώσει μια ξεκάθαρη απάντηση, βάζοντας στο μικροσκόπιο σχεδόν 5.000 ενήλικες για περίπου δύο δεκαετίες. Οι ερευνητές από τα Πανεπιστήμια του Μίσιγκαν και της Σιγκαπούρης συνέκριναν τη ζωή των παντρεμένων και των singles σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Τα αποτελέσματα έγειραν την πλάστιγγα προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά με μερικούς πολύ ενδιαφέροντες αστερίσκους.

Η επιστήμη μίλησε: Το «πακέτο» του γάμου κερδίζει στα σημεία

Αν έπρεπε να βγει ένας καθαρός νικητής με βάση τους αριθμούς, αυτός είναι ο γάμος. Η μελέτη αποκάλυψε ότι οι παντρεμένοι ενήλικες —τόσο στην Αμερική όσο και στην Ιαπωνία— αναφέρουν σταθερά υψηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή τους και αισθητά καλύτερη σωματική υγεία σε σύγκριση με εκείνους που δεν παντρεύτηκαν ποτέ.

Η εξήγηση πίσω από αυτή τη διαφορά δεν κρύβεται απλώς σε μια υπογεγραμμένη δημόσια πράξη, αλλά στα πρακτικά και ψυχολογικά οφέλη της συντροφικότητας. Η καθημερινή αλληλοϋποστήριξη, η μοιρασιά των οικονομικών και συναισθηματικών βαρών και η ύπαρξη ενός σταθερού ανθρώπου αναφοράς λειτουργούν ως ένα αόρατο δίχτυ ασφαλείας. Οι singles, αντίθετα, φάνηκε να βιώνουν περισσότερο το βάρος της καθημερινότητας μόνοι τους, γεγονός που μακροπρόθεσμα έχει αρνητικό αντίκτυπο τόσο στην ψυχολογία όσο και στο σώμα τους.

Το «αγκάθι» της οικογένειας: Άλλο Αμερική, άλλο Ιαπωνία

Το πιο συναρπαστικό εύρημα της έρευνας, ωστόσο, είναι ότι η ευτυχία είναι τελικά... πολιτισμικό ζήτημα. Το πώς επηρεάζει ο γάμος ή η μοναξιά έναν άνθρωπο εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από την κοινωνία στην οποία ζει.

Στις ΗΠΑ, η οικογένεια παίζει τον ρόλο του απόλυτου ρυθμιστή. Οι παντρεμένοι Αμερικανοί αντλούν τεράστια ευτυχία από την υποστήριξη του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Όταν όμως υπάρχει ένταση και άγχος στην οικογένεια, η ευτυχία των singles στις ΗΠΑ γκρεμίζεται ακαριαία.

Στην Ιαπωνία, όμως, τα πράγματα λειτουργούν τελείως διαφορετικά. Οι Ιάπωνες singles ανέφεραν επίσης ότι νιώθουν πίεση και άγχος από το οικογενειακό τους περιβάλλον, αλλά αυτό το άγχος δεν μείωνε την ευτυχία τους! Στην ιαπωνική κουλτούρα, οι ανύπαντροι είναι συχνά πιο ενσωματωμένοι στις καθημερινές οικογενειακές ρουτίνες, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν συχνή επαφή με τους συγγενείς τους, χωρίς όμως αυτό να μεταφράζεται αναγκαστικά σε ουσιαστική συναισθηματική υποστήριξη ή σε ψυχικό βάρος.

Ευτυχία δεν σημαίνει απαραίτητα βέρα

Πριν βιαστείτε να ανεβείτε τα σκαλιά της εκκλησίας (ή να ορκιστείτε αιώνια εργένικη ζωή), οι επιστήμονες τονίζουν ότι η μελέτη έχει ένα σημαντικό «κενό»: δεν περιέλαβε δεδομένα για τα ζευγάρια που συγκατοικούν χωρίς να έχουν παντρευτεί. Η σύγχρονη πραγματικότητα δείχνει ότι η κοινή ζωή και η συντροφικότητα προσφέρουν τα ίδια ακριβώς οφέλη στην υγεία και την ψυχολογία, είτε υπάρχει γάμος είτε όχι.

Το τελικό συμπέρασμα; Η μοναξιά και η ανεξαρτησία έχουν σίγουρα τη γοητεία τους, όμως ο άνθρωπος παραμένει κοινωνικό ον. Αυτό που μας κάνει πραγματικά ευτυχισμένους δεν είναι η κοινωνική μας κατάσταση (single ή παντρεμένος), αλλά η ποιότητα των σχέσεων που χτίζουμε. Ένας γάμος γεμάτος υποστήριξη και αγάπη προσφέρει την απόλυτη ευημερία. Αντίστοιχα, όμως, ένας κακός γάμος μπορεί να σε κάνει να νιώθεις πολύ πιο μόνος από τον πιο ορκισμένο εργένη.