Ένα ισχυρό φάρμακο από την Ινδία βρίσκεται πίσω από μια νέα και πολύ σοβαρή κρίση στη δυτική Αφρική.

Το φάρμακο λέγεται ταπενταδόλη. Είναι ένα συνθετικό οπιοειδές, δηλαδή ένα πολύ δυνατό παυσίπονο. Πωλείται σε μικρά κουτιά με χάπια και μπορεί κάποιος να το βρει εύκολα σε υπαίθριες αγορές ή μικρά φαρμακεία δρόμου.

Τα τελευταία χρόνια όμως, η χρήση του έχει ξεφύγει από τον ιατρικό σκοπό. Σε χώρες όπως η Νιγηρία, η Σιέρα Λεόνε και η Γκάνα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι εθίζονται σε αυτό.

Σύμφωνα με έρευνα του AFP, τα χάπια αυτά χρησιμοποιούνται και στην παραγωγή του «kush». Πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο ναρκωτικό που έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «ναρκωτικό ζόμπι». Οι χρήστες καταρρέουν σωματικά και ψυχικά και πολλές φορές χάνουν τον έλεγχο του σώματός τους.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

magnific

Η κατάσταση στη Σιέρα Λεόνε είναι τραγική. Οι αρχές λένε ότι καθημερινά βρίσκουν νεκρούς ανθρώπους σε δρόμους και φτωχές γειτονιές. Μέσα σε μόνο τρεις μήνες, πάνω από 400 άτομα πέθαναν στην πρωτεύουσα της χώρας.

Πολλοί άνθρωποι παίρνουν το φάρμακο για να αντέχουν τη σκληρή δουλειά. Οδηγοί, εργάτες και μεταφορείς λένε ότι τους βοηθά να δουλεύουν όλη μέρα χωρίς ξεκούραση. Κάποιοι μάλιστα το χρησιμοποιούν επειδή μειώνει την πείνα και μπορούν να συνεχίζουν να εργάζονται χωρίς φαγητό.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι αρκετοί δεν καταλαβαίνουν πόσο επικίνδυνο είναι. Επειδή μοιάζει με κανονικό φάρμακο, πολλοί πιστεύουν ότι δεν κάνει κακό.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η κρίση μεγαλώνει πολύ γρήγορα. Η χρήση έχει φτάσει ακόμη και σε μαθητές και νέους ανθρώπους. Παιδιά ανακατεύουν τα χάπια με ενεργειακά ποτά χωρίς να γνωρίζουν τις συνέπειες.

Η Ινδία, που είναι από τις μεγαλύτερες παραγωγούς φαρμάκων στον κόσμο, έχει δεχτεί έντονη κριτική για τις εξαγωγές αυτών των ουσιών. Παρότι η κυβέρνηση ανακοίνωσε αυστηρότερους ελέγχους, οι αποστολές συνεχίζονται.

Οι αρχές φοβούνται ότι η δυτική Αφρική κινδυνεύει να ζήσει μια κρίση παρόμοια με εκείνη των οπιοειδών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η διαφορά είναι ότι πολλές αφρικανικές χώρες έχουν πιο αδύναμα συστήματα υγείας και λιγότερους ελέγχους.