Συναγερμός έχει σημάνει στις υγειονομικές μονάδες της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας, μετά την επιβεβαίωση δέκα κρουσμάτων φυματίωσης σε εργάτες γης από το Νεπάλ, οι οποίοι νοσηλεύονται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου.

Σύμφωνα με την Αντιπεριφερειάρχη Δημόσιας Υγείας ΠΔΕ, Άννα Μαστοράκου, η νόσος φαίνεται να περιορίζεται στον πληθυσμό των εργατών που δραστηριοποιούνται σε αγροτικές περιοχές (Βόρεια Ηλεία, Δυτική Αχαΐα), αλλά η διαχείρισή τους είναι εξαιρετικά περίπλοκη.

Η μάχη με τον «αόρατο» πληθυσμό

Στόχος του υγειονομικού σχεδιασμού είναι η ανίχνευση, κατηγοριοποίηση και θεραπευτική διαχείριση των κρουσμάτων. Κάποιοι θα πάρουν χημειοπροφύλαξη, κάποιοι κανονική θεραπευτική αγωγή. Οι κινητές μονάδες του ΕΟΔΥ, τα Κέντρα Υγείας και τα Νοσοκομεία Πύργου και Αμαλιάδας θα επιτηρούν την αγωγή. Ωστόσο, οι Νεπάλ εργάτες είναι «δύσκολος πληθυσμός»: μετακινούνται, εξαφανίζονται, κρύβονται και πολλές φορές δεν διαθέτουν ούτε προσωρινό ΑΜΚΑ. Η έλλειψη συμμόρφωσης απειλεί να δημιουργήσει ανθεκτικά στελέχη.

Επιστρατεύονται εργοδότες και τοπική αυτοδιοίκηση
Η κ. Μαστοράκου τονίζει ότι η περιοχή δεν πρέπει να χάσει αυτούς τους πληθυσμούς, γιατί η διακοπή της θεραπείας οδηγεί σε ανθεκτικότητα και συνεχή μετάδοση. Γι’ αυτό επιστρατεύονται εργοδότες και τοπική αυτοδιοίκηση για να συνδράμουν στην ιχνηλάτηση και να πείσουν τους εργάτες να ολοκληρώσουν την αγωγή. Παράλληλα, αναζητούνται μέσω των Δήμων και οι πολίτες που ήρθαν σε επαφή με τους νοσούντες.

Θάνατος από λεπτοσπείρωση
Ξεχωριστή περίπτωση αποτελεί ο θάνατος εργάτη γης από λεπτοσπείρωση, την οποία η κ. Μαστοράκου χαρακτήρισε «μεμονωμένο περιστατικό». Ωστόσο, προειδοποίησε για τον κίνδυνο της νόσου: μεταδίδεται μέσω ούρων τρωκτικών, εισέρχεται από εκδορές και αμυχές. Συνέστησε στους αγρότες να μην κυκλοφορούν ξυπόλητοι σε στάσιμα νερά, να εντατικοποιηθούν οι μυοκτονίες από τους Δήμους και να δοθούν οδηγίες στους κατοίκους.

Η υπόθεση αναδεικνύει τη σκοτεινή πλευρά της αγροτικής οικονομίας: αλλοδαποί εργάτες χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς έλεγχο, να ζουν σε συνθήκες συγχρωτισμού και να γίνονται φορείς μεταδοτικών νόσων. Το σύστημα υγείας καλείται να διαχειριστεί ένα πρόβλημα που η πολιτεία αγνοούσε συστηματικά. Είναι έτοιμο; Η απάντηση θα κριθεί από την έκβαση της θεραπείας των δέκα ασθενών. Αν όμως σπάσει η αλυσίδα, η φυματίωση θα έχει κερδίσει.