Δημιούργησε ένα μοναδικό στυλ στον κόσμο της μόδας, αλλά όπως φαίνεται δεν ασχολούταν μόνο με αυτόν. Τη σύνδεση της Coco Chanel με τους Ναζί έφερε στο φως η γαλλική τηλεόραση.

Η δράση της επισκιάζει τη λαμπερή ζωή της πασίγνωστης σχεδιάστριας του θρυλικού οίκου Chanel. Υπήρξε ιέρεια της μόδας, αλλά πλέον το όνομα της δε συνδέεται μόνο με την κομψότητα και τη φινέτσα, αλλά και με τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η σκιά μίας αμφιβολίας» (LΆOmbre dΆun Doute), το οποίο προβλήθηκε από το τρίτο κανάλι της γαλλικής τηλεόρασης, αναφέρεται στην άλλη πλευρά της Gabriel ή αλλιώς «Coco». 

Το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ –που δημιούργησαν Γάλλοι ερευνητές- μιλά για τον ρόλο των Γάλλων καλλιτεχνών κατά τη διάρκεια του ΒΆ Παγκοσμίου Πολέμου και πλέον επιβεβαιώνει τις υποψίες αρκετών, ότι η Coco Chanel υπήρξε κατάσκοπος των Ναζί. Ο κόσμος της μόδας υποκλίθηκε σε εκείνη και η ίδια στην υπηρεσία της στρατιωτικής ευφυΐας του Αδόλφου Χίτλερ. 

Ανάμεσα στα πολύ γνωστά ονόματα που ακούγονται βρίσκονται και αυτά της Edith Piaf, του Maurice Chevalier και του γάλλου συγγραφέα και σκηνοθέτη Sacha Guitry. Ενώ όμως η δραστηριότητα αυτών παραμένει ασαφής –παρότι δεν αμφισβητείται ότι η Piaf αποδέχθηκε δύο προτάσεις των ναζί να τραγουδήσει για τους Γάλλους κρατούμενους στη Γερμανία- η σχέση τής Chanel με την Αμπβερ, τη γερμανική Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών του Χίτλερ, φαίνεται πως είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

Η Chanel, υποστηρίζει ο ιστορικός και παρουσιαστής του ντοκιμαντέρ Frank Ferran, επέστρεψε στο Παρίσι αμέσως μετά τη συντριβή του γαλλικού Στρατού το Ά40. Εγκαταστάθηκε στο ξενοδοχείο «Ritz», όπου στεγάζονταν επίσης τα κεντρικά γραφεία των γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων στη Γαλλία. Σε εκείνη την περίοδο εντοπίζεται χρονικά και η έναρξη της ερωτικής της σχέσης με τον βαρόνο Hans Günther von Dincklage, ακόλουθο της γερμανικής πρεσβείας και ανώτατο αξιωματούχο της Γκεστάπο.

Δεδομένων των «καλών σχέσεών της με τους Γερμανούς», η Σανέλ επιχείρησε να εκμεταλλευτεί τους ναζιστικούς νόμους που απαγόρευαν στους Εβραίους να έχουν δικές τους επιχειρήσεις, προκειμένου να πάρει πίσω το θρυλικό άρωμα Chanel No 5 – το 1924 είχε πουλήσει την επιχείρηση στην εβραϊκή οικογένεια Ουερθέιμερ. Δεν τα κατάφερε όμως, καθώς η οικογένεια είχε ήδη πουλήσει το μερίδιό της σε άλλον επιχειρηματία (που δεν ήταν Εβραίος), στην αρχή της γερμανικής κατοχής στη Γαλλία.

Το πιο συγκλονιστικό στοιχείο ωστόσο του ντοκιμαντέρ είναι ένα έγγραφο, το οποίο κρατούνταν στα αρχεία του γαλλικού υπουργείο ¶μυνας και το οποίο αποδεικνύει ότι η Σανέλ εργαζόταν για λογαριασμό των ναζί. Ως πράκτορας μάλιστα έφερε τον αριθμό F-7124 και την κωδική ονομασία Ουεστμίνστερ – μία αναφορά στη σχέση της με τον δούκα του Ουεστμίνστερ. Με αυτήν τη ιδιότητα εστάλη επίσης στη Μαδρίτη το 1943, προκειμένου να συναντήσει βρετανούς αξιωματούχους και να τους προτείνει ανακωχή με τη Γερμανία.

Ο Winston Churchill, τον οποίο η Chanel είχε γνωρίσει μέσω του δούκα του Ουεστμίνστερ, δεν απάντησε ποτέ στην προσφορά, υποστηρίζει ο βιογράφος της Henry Gidel. «Ήταν απίστευτα μεγαλομανής, αλλά και αφελής ώστε να πιστεύει ότι θα μπορούσε να αλλάξει τη γνώμη του Churchill», υπογραμμίζει ο Gidel.