Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε η συνομιλία της με τον φιλόλογο από τον Βόλο, Νίκο Σπανό, κατά την οποία δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της ενώ εξέφρασε και τα παράπονά της.

Συγκινημένη, μίλησε για την αγάπη και τη στήριξη που έχει λάβει από εκείνον.

«Κύριε Σπανέ, αν μπορώ κάτι να πω, εγώ σας ευχαριστώ για όλα. Γιατί με εσάς καθηγητές μπόρεσα να βρω τη χαραμάδα, για να βγω στο φως. Δεν ήταν εύκολα. Κι αυτή η δύναμη που έδειχνα… ήταν μισή αληθινή και μισή ψεύτικη».

«Είναι πολύ τιμητικό για έναν άνθρωπο που είναι μπροστά στο “γυαλί”, να βγαίνει ο καθηγητής που κάποτε πίστεψε, διαφώνησε και να μοιράζεται κομμάτια. Γιατί τότε εγώ πήγαινα στο σχολείο, έμενα μόνη μου από 13 ετών. Έπαιρνα αυτή τη σάκα και πήγαινα κι έβγαζα μια δύναμη. Αλλά δεν ήταν πάντα! Και γι’ αυτό καμιά φορά, όταν με αδικείτε, σιωπώ. Γιατί δεν θέλω να δακρύσω»

«Γιατί να θυμάστε και σας το λέω αυτή τη μέρα των γενεθλίων μου ότι στη γνωστή υπόθεση με την κακοποίηση με αδικήσατε. Ανθρώπινα με αδικήσατε! Αλλά το καταλαβαίνω. Ψάχνατε να “φάτε” έναν άνθρωπο και διαλέξατε εμένα! Αυτό. Τα υπόλοιπα θα τα γράψει η ιστορία κάποια στιγμή. Αλλά είναι σημαντικό σήμερα να ξέρεις να λες αυτό που νιώθεις. Αυτό που αισθάνεσαι και αυτό που πιστεύεις. Γιατί ως παιδί κακοποιημένο, με κακοποιήσατε και σας το λέω ανοιχτά σήμερα στα 56 μου χρόνια! Αλλά εκείνο το παιδί που πήγαινε στο σχολείο κακοποιημένο κάποτε και μπορέσατε σ’ αυτό το κακοποιημένο παιδί να του βάλετε το μαχαίρι στην καρδιά και να πείτε ότι υποστήριξα έναν κακοποιητή!»