Μια νέα, αποκαλυπτική έρευνα του Pew Research Center σε 25 χώρες φέρνει στο φως μια ιδιότυπη ελληνική πρωτιά: είμαστε οι πιο επικριτικοί Ευρωπαίοι απέναντι στην ηθική των συμπολιτών μας.

Το 44% των Ελλήνων δηλώνει ότι οι άλλοι έχουν «κακή ηθική», τοποθετώντας τη χώρα μας στην 1η θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης στην αρνητική αποτίμηση και στην 4η παγκοσμίως. Φαίνεται πως στην Ελλάδα, ο «άλλος» είναι πάντα ο ένοχος.

Πρωταθλητές στην καχυποψία, ουραγοί στην εμπιστοσύνη

Ενώ στη Σουηδία μόλις το 11% δυσπιστεί απέναντι στην ηθική του γείτονά του, στην Ελλάδα η καχυποψία είναι ο κανόνας. Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες μας ξεπερνούν παγκοσμίως σε αυτό το αίσθημα κοινωνικής απογοήτευσης.

Αυτή η «ηθική κρίση» που βλέπουμε στους γύρω μας, αντικατοπτρίζεται και στις θέσεις μας για μια σειρά από ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, όπου η ελληνική κοινή γνώμη εμφανίζεται συχνά διχασμένη ή αισθητά πιο συντηρητική από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Απιστία, αμβλώσεις και το «χάσμα» στην ομοφυλοφιλία

Η έρευνα «ακτινογράφησε» συγκεκριμένες συμπεριφορές και τα ευρήματα παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον:

• Απιστία: Είναι το «κόκκινο πανί» για τους Έλληνες. Το 77% θεωρεί τις εξωσυζυγικές σχέσεις ηθικά απαράδεκτες, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά διεθνώς.
• Αμβλώσεις: Εδώ η κοινωνία είναι κομμένη στα τρία. Το 31% τις απορρίπτει ηθικά, το 32% τις αποδέχεται, ενώ το 27% θεωρεί ότι δεν πρόκειται καν για ηθικό ζήτημα.
• Ομοφυλοφιλία: Εδώ εντοπίζεται η μεγαλύτερη απόκλιση από την Ευρώπη. Ενώ σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ολλανδία η ηθική απόρριψη κυμαίνεται κάτω από το 10%, στην Ελλάδα το 30% τη θεωρεί απαράδεκτη.

Άνδρες vs Γυναίκες: Η μεγάλη διαφορά

Ίσως το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της έρευνας είναι η διαφορά ανάμεσα στα φύλα. Οι άνδρες στην Ελλάδα είναι δύο φορές πιο πιθανό από τις γυναίκες (40% έναντι 20%) να θεωρούν την ομοφυλοφιλία ηθικά απαράδεκτη. Πρόκειται για μια από τις πιο έντονες διαφοροποιήσεις που κατέγραψε το Pew Research Center παγκοσμίως, αποδεικνύοντας ότι το έμφυλο χάσμα στις αξίες παραμένει βαθύ.

Η έρευνα καταλήγει στο ότι η ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο και η θρησκευτικότητα παραμένουν οι βασικοί ρυθμιστές της ηθικής μας πυξίδας. Η Ελλάδα του 2026 παραμένει μια κοινωνία αντιφάσεων: αυστηρή με τους άλλους, επιφυλακτική με τις αλλαγές, αλλά σε διαρκή εσωτερική αναζήτηση για το τι θεωρείται τελικά «σωστό».