Τα τελευταία χρόνια, η κατανάλωση μοσχαρίσιου κρέατος νεαρών ζώων, γνωστού ως veal, έχει μειωθεί αισθητά στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Oι άνθρωποι άρχισαν να αποφεύγουν ένα συγκεκριμένο προϊόν γιατί ανησυχούν για το πώς μεταχειρίζονται τα ζώα. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η κατάσταση έγινε πιο ηθική ή καλύτερη.

Η παραγωγή γάλακτος συνεχίζει να βασίζεται στο ότι γεννιούνται κάθε χρόνο πάρα πολλά μοσχαράκια. Τα μικρά αυτά ζώα, μόλις λίγων ημερών, τα χωρίζουν από τις μητέρες τους και τα στέλνουν σε μεγάλες μονάδες εκτροφής.

Εκεί ζουν σε πολύ περιορισμένους χώρους, συχνά μόνα τους, χωρίς να μπορούν να κινηθούν ή να έχουν επαφή με άλλα ζώα. Οι εγκαταστάσεις αυτές είναι τεράστιες, με σειρές από ίδια «κουτιά», όπου κάθε μοσχαράκι έχει έναν πολύ μικρό χώρο — σχεδόν σαν μια θέση πάρκινγκ.

Παρότι αυτές οι συνθήκες είναι διαφορετικές από τις παλιές πρακτικές για το μοσχαρίσιο κρέας (veal), εξακολουθούν να δημιουργούν σοβαρά προβλήματα για την ευζωία των ζώων.

Το βασικό θέμα είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετοί κανόνες και έλεγχοι, ώστε να αλλάξει πραγματικά αυτή η κατάσταση. Έτσι, ενώ ο κόσμος άλλαξε τις αγορές του, το πρόβλημα δεν λύθηκε — απλώς μεταφέρθηκε κάπου που δεν φαίνεται τόσο.

Τελικά, μένει το ερώτημα: αρκούν οι επιλογές μας ως καταναλωτές ή χρειάζονται μεγαλύτερες αλλαγές σε όλο το σύστημα;