Η ιδέα της «πολιτιστικής συνταγογράφησης» μπορεί να ακούγεται κάπως περίεργη στην αρχή. Στην πραγματικότητα όμως, είναι κάτι πολύ απλό.

Ο πολιτισμός δεν είναι μόνο διασκέδαση. Μπορεί να λειτουργήσει και σαν μια μορφή θεραπείας.

Η βασική ιδέα είναι ότι η ψυχική υγεία δεν βελτιώνεται μόνο με χάπια ή συνεδρίες. Χρειάζεται και κάτι πιο ανθρώπινο. Χρειάζεται επαφή με άλλους ανθρώπους. Χρειάζεται έκφραση. Χρειάζεται να νιώθεις ότι συμμετέχεις στη ζωή.

Για παράδειγμα, κάποιος που περνάει μια δύσκολη περίοδο μπορεί να ωφεληθεί πραγματικά από μια θεατρική παράσταση. Μπορεί να ταυτιστεί με μια ιστορία. Να γελάσει. Να συγκινηθεί. Να ξεφύγει για λίγο από την καθημερινότητά του. Το ίδιο ισχύει και για μια επίσκεψη σε ένα μουσείο ή μια συναυλία. Αυτές οι εμπειρίες δεν είναι «πολυτέλεια». Είναι τρόποι να νιώσουμε καλύτερα.

Ενας γιατρός στην Ελλάδα δεν θα περιορίζεται μόνο στο να γράφει φάρμακα. Θα μπορεί επίσης να προτείνει και κάτι διαφορετικό: μια επίσκεψη σε θέατρο, ένα μουσείο ή μια συναυλία. Και μάλιστα, αυτή η «συνταγή» θα περνάει κανονικά από το σύστημα της ΗΔΙΚΑ, όπως συμβαίνει ήδη με τα φάρμακα.

Το σημαντικό είναι ότι αυτή η προσέγγιση δεν είναι κάτι καινούργιο παγκοσμίως. Έχει ήδη εφαρμοστεί σε άλλες χώρες και έχει δείξει θετικά αποτελέσματα. Οι άνθρωποι που συμμετέχουν σε πολιτιστικές δραστηριότητες συχνά νιώθουν λιγότερο άγχος, λιγότερη μοναξιά και μεγαλύτερη σύνδεση με τους γύρω τους.

Στην Ελλάδα, η εφαρμογή αυτής της ιδέας θα γίνεται με τη στήριξη του ΕΟΠΥΥ. Αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες δεν θα χρειάζεται να πληρώνουν απαραίτητα από την τσέπη τους για αυτές τις δραστηριότητες.

Φυσικά, η πολιτιστική συνταγογράφηση δεν έρχεται να αντικαταστήσει την ιατρική θεραπεία. Δεν είναι «αντί για» τα φάρμακα ή την ψυχοθεραπεία. Είναι «μαζί με» αυτά. Είναι ένα επιπλέον εργαλείο που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να νιώσει καλύτερα.