Στο υπουργικό συμβούλιο σήμερα το νομοσχέδιο του υπ. Οικονομικών για να μπει «φρένο» στον παράνομο τζόγο - Μόνο το 2024 περίπου 800.000 έπαιξαν σε μη αδειοδοτημένο περιβάλλον, στο €1,67 δισ. ο ετήσιος τζίρος

Στο κινητό, στο story και κυρίως στο «εμφανώς τραβηχτικό» και εθιστικό link ετοιμάζεται να στηθεί η μάχη της κυβέρνησης κατά του παράνομου τζόγου. Influencers, social media, ύποπτα sites και internet café μπαίνουν στο στόχαστρο, με ένα νέο νομοσχέδιο που παρουσιάζεται σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη και επιχειρεί να χτυπήσει το πρόβλημα στη ρίζα του: στη ροή του χρήματος, στο ψηφιακό αποτύπωμα και στον φυσικό χώρο που λειτουργεί ως βιτρίνα παράνομων παιγνίων.

Το φαινόμενο έχει λάβει διαστάσεις μάστιγας. Νέα sites και εφαρμογές, με εξελιγμένες τεχνολογικές δυνατότητες, live streaming, instant πληρωμές και επιθετικές προσφορές εγγραφής, δημιουργούν ένα περιβάλλον διαρκούς και άμεσης πρόσβασης στον στοιχηματισμό. Mirror σελίδες που αντικαθιστούν όσες μπλοκάρονται, proxy μηχανισμοί παράκαμψης και affiliate δίκτυα που πληρώνονται ανά εγγραφή ή κλικ συνθέτουν ένα ολόκληρο οικοσύστημα παράκαμψης των ελέγχων, ανεβάζοντας τον βαθμό δυσκολίας στον έλεγχο και στην άμεση αναστολή της δραστηριότητας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων για το 2024, περίπου 800.000 πολίτες έπαιξαν σε μη αδειοδοτημένο περιβάλλον, είτε διαδικτυακά είτε με φυσική παρουσία. Ο ετήσιος τζίρος του παράνομου τζόγου εκτιμάται στα 1,67 δισ. ευρώ, ενώ οι φορολογικές απώλειες για το Δημόσιο προσεγγίζουν τα 500 εκατ. ευρώ. Το 52,2% των παικτών είναι έως 44 ετών, με την ηλικιακή ομάδα 18–34 να εμφανίζει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση. Καθοριστικός παράγοντας παραμένει και το ηλικιακό όριο των 21 ετών για τη νόμιμη online αγορά, το οποίο ωθεί μέρος της ομάδας 18–21 σε παράνομες πλατφόρμες ή σε χρήση τρίτων λογαριασμών, διατηρώντας μια «γκρίζα ζώνη» που δυσχεραίνει τον έλεγχο.

Η λογική των ρυθμίσεων δεν εξαντλείται σε πρόστιμα. Στόχος είναι να σπάσει ο άμεσος δίαυλος διασύνδεσης των παράνομων στοιχηματικών σελίδων με τραπεζικούς λογαριασμούς και ψηφιακά μέσα πληρωμών. Στο μικροσκόπιο μπαίνουν οι ροές μέσω καρτών fintech εφαρμογών τύπου Revolut, λοιπών ψηφιακών πορτοφολιών και διαδρομών μέσω κρυπτονομισμάτων, με επιδίωξη τον περιορισμό της εύκολης μεταφοράς κεφαλαίων και την ενίσχυση της ιχνηλασιμότητας. Η φιλοσοφία είναι σαφής: αν περιοριστεί η χρηματοδότηση, περιορίζεται και η λειτουργία των παράνομων δικτύων.

Στο σκέλος της προβολής, το νομοσχέδιο δεν θίγει τη νόμιμη διαφήμιση αδειοδοτημένων παρόχων. Εκεί που στρέφεται ο έλεγχος είναι στην προώθηση μη αδειοδοτημένων πλατφορμών μέσω influencers και συνδεδεμένων ψηφιακών καναλιών, με έμφαση στο τελικό link και στον πάροχο στον οποίο κατευθύνεται ο χρήστης.

Στόχος των ρυθμίσεων του νέου νομοσχεδίου είναι να δημιουργηθεί ένα συνεκτικό πλέγμα ελέγχου σε όλα τα επίπεδα. Επιδιώκεται ταχύτερο μπλοκάρισμα μη αδειοδοτημένων sites, mirror pages και proxy domains μέσω ειδικής ζώνης πολιτικής αποκλεισμού από τους παρόχους διαδικτύου, καθώς και προληπτικός έλεγχος νέων domain names από καταχωρητές βάσει λέξεων-κλειδιών που θα παρέχει η ΕΕΕΠ. Παράλληλα, ενισχύεται και επικαιροποιείται η blacklist που ήδη ξεπερνά τους 11.000 ιστότοπους, με τις Αρχές να επισημαίνουν ότι κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η καταγραφή αλλά η ταχύτητα εφαρμογής των αποκλεισμών.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το ζήτημα συνδέεται με τις προβλέψεις του Digital Services Act, με την παράνομη διοργάνωση τυχερών παιγνίων να εξετάζεται ως πιθανός συστημικός κίνδυνος, γεγονός που ενεργοποιεί υποχρεώσεις και για μεγάλες πλατφόρμες περιεχομένου. Παράλληλα, προωθείται η συνεργασία με παρόχους υπηρεσιών πληρωμών, παρόχους διαδικτύου και καταχωρητές ονομάτων χώρου, ώστε να περιοριστούν οι τεχνικές υποδομές που στηρίζουν τα παράνομα δίκτυα.

Παράγοντες του υπουργείου Οικονομικών μιλούν για μηδενική ανοχή σε internet café, λέσχες και χώρους όπου εντοπίζονται παράνομα παίγνια που απορροφούν ανεξέλεγκτα χρήματα, ιδίως από παίκτες με εθιστική συμπεριφορά, μέσω τραπεζικών καταθέσεων και ψηφιακών συναλλαγών, οδηγώντας σε οικονομική ασφυξία και, σε ακραίες περιπτώσεις, σε απώλεια περιουσίας.

Στην κατεύθυνση αυτή εξετάζονται σφραγίσματα καταστημάτων, αφαίρεση άδειας λειτουργίας από τους δήμους και αυστηροποίηση του πλαισίου αδειοδότησης, καθώς και η αντιμετώπιση της παρεμπόδισης ελέγχων ως αυτοτελούς αδικήματος.