Αν νομίζετε ότι το να ζητάς κωδικό Wi-Fi από τον άγνωστο στο διπλανό τραπέζι είναι άβολο, τότε δεν έχετε ακούσει για τον Peter Tordenskjold.

Τον Ιούλιο του 1714, κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, ο Νορβηγός καπετάνιος (που τότε υπηρετούσε τη Δανία) βρέθηκε σε μια επική ναυμαχία με ένα σουηδικό πλοίο στα ανοιχτά των ακτών της Νορβηγίας. Επί ώρες, οι δύο πλευρές αντάλλασσαν κανόνια με τέτοιο ζήλο που θα νόμιζε κανείς ότι είχαν βάλει στοίχημα ποιος θα κάνει τις περισσότερες τρύπες στο ξύλο του άλλου.

«Μήπως σας περισσεύουν μερικές σφαίρες;»

Μετά από 14 ώρες ασταμάτητου «μπαμ-μπουμ», ο Tordenskjold συνειδητοποίησε ότι το πλοίο του, η φρεγάτα Løvendals Gallej, άρχισε να ξεμένει από πυρομαχικά. Σε οποιαδήποτε λογική περίπτωση, ένας καπετάνιος θα υποχωρούσε ή θα παραδινόταν. Όχι όμως ο Peter. Εφαρμόζοντας το απόλυτο «trolling» στην ιστορία του ναυτικού πολέμου, έστειλε έναν αγγελιοφόρο με βάρκα στο σουηδικό πλοίο.

Το αίτημα; Δεν ήταν λευκή σημαία, αλλά μια ευγενική ερώτηση αν οι Σουηδοί θα μπορούσαν να του δανείσουν μερικά βλήματα, ώστε να μπορέσει να συνεχίσει να τους πυροβολεί με την άνεσή του!

Οι Σουηδοί, οι οποίοι πιθανότατα χρειάστηκαν μερικά λεπτά για να συνέλθουν από το σοκ του θράσους, απάντησαν με ένα τυπικό σκανδιναβικό «όχι». Προφανώς, όσο κι αν εκτιμούσαν το καλό χιούμορ, δεν ήταν διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν την ίδια τους την καταστροφή. Ο Σουηδός καπετάνιος, ωστόσο, εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από το «θάρρος» (ή την απόλυτη τρέλα) του αντιπάλου του, που αντί να διατάξει τελική επίθεση, έκατσε να ακούσει την υπόλοιπη πρόταση του Tordenskjold.

Πρόποση αντί για βύθιση

Αφού το αίτημα για «δανεικά και αγύριστα» πυρομαχικά απορρίφθηκε, οι δύο καπετάνιοι αποφάσισαν ότι, εφόσον δεν μπορούσαν να αλληλοεξοντωθούν, θα μπορούσαν τουλάχιστον να αλληλοεκτιμηθούν. Πλησίασαν τα πλοία τους σε απόσταση αναπνοής, αλλά αντί για κανόνια, έβγαλαν ποτήρια. Ύψωσαν τα ποτά τους, έκαναν μια επίσημη πρόποση ο ένας στη γενναιότητα του άλλου και αντάλλαξαν φιλοφρονήσεις για το πόσο καλά τα πήγαν στην αναμέτρηση.

Το σκηνικό θύμιζε περισσότερο λήξη αγώνα τένις παρά πολεμική σύγκρουση. Ο Tordenskjold ευχαρίστησε τους εχθρούς του για τη «συνεργασία», οι Σουηδοί τον αποχαιρέτησαν με σεβασμό και τα δύο πλοία άνοιξαν πανιά προς αντίθετες κατευθύνσεις, αφήνοντας την ιστορία να αναρωτιέται αν αυτό ήταν πόλεμος ή μια πολύ θορυβώδης κοινωνική εκδήλωση.

Ένας θρύλος γεννιέται από το "Audacity"

Αυτό το περιστατικό δεν έκανε τον Tordenskjold απλώς διάσημο, αλλά τον μετέτρεψε σε εθνικό ήρωα της Νορβηγίας και της Δανίας. Η ιστορία του διδάσκει ότι μερικές φορές, όταν τα πράγματα πάνε στραβά, το να έχεις το θράσος να ζητήσεις τα ρέστα (ή τις σφαίρες) μπορεί να σου σώσει τη ζωή και να σου χαρίσει την αθανασία. Ακόμα και σήμερα, το όνομά του είναι συνώνυμο της τόλμης που αγγίζει τα όρια της αθειάς.

Σε έναν κόσμο που σήμερα παίρνουμε τα πάντα στα σοβαρά, η ναυμαχία του 1714 μας υπενθυμίζει ότι κάποτε, ακόμα και οι εχθροί ήξεραν να εκτιμούν ένα καλό αστείο και ένα καλό ποτήρι κρασί.

Ο Tordenskjold πέθανε νέος σε μονομαχία (όχι στο ναυτικό, αλλά για μια παρτίδα χαρτιά), αλλά η στιγμή που ζήτησε «φωτιά» από τον άνθρωπο που προσπαθούσε να τον βουλιάξει, θα παραμείνει το απόλυτο "legendary moment" των θαλασσών.